وَقَالَ لَنَا أَبُو نُعَيْمٍ عَنْ زُهَيْرٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، خَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الأَنْصَارِيُّ وَخَرَجَ مَعَهُ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ وَزَيْدُ بْنُ أَرْقَمَ رضى الله عنهم فَاسْتَسْقَى، فَقَامَ بِهِمْ عَلَى رِجْلَيْهِ عَلَى غَيْرِ مِنْبَرٍ فَاسْتَغْفَرَ، ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ يَجْهَرُ بِالْقِرَاءَةِ وَلَمْ يُؤَذِّنْ، وَلَمْ يُقِمْ. قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ وَرَأَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم.
Abdulloh ibn Yazid al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Baroʼ ibn Ozib va Zayd ibn Arqam bilan (uydan) chiqib, yomgʻir uchun duo qildi. U (Abdulloh ibn Yazid) — minbarda emas (balki yerda) — turib, yomgʻir uchun Allohga duo qildi, soʻng azon va iqomat aytmay, jahriy qiroat bilan ikki rakat namoz oʻqidi. Abu Ishoq: «Abdulloh ibn Yazid Paygʻambar ﷺ ni (shunday qilayotgan holda) koʻrgan edi», — dedi.Абдуллоҳ ибн Язид ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Барў ибн Озиб ва Зайд ибн Арқам билан (уйдан) чиқиб, ёмғир учун дуо қилди. У (Абдуллоҳ ибн Язид) — минбарда эмас (балки ерда) — туриб, ёмғир учун Аллоҳга дуо қилди, сўнг азон ва иқомат айтмай, жаҳрий қироат билан икки ракат намоз ўқиди. Абу Ишоқ: «Абдуллоҳ ибн Язид Пайғамбар ﷺ ни (шундай қилаётган ҳолда) кўрган эди», — деди.