Abu Qiloba al-Jarmiy

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الأَشْعَثِ، عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَتَى عَلَى رَجُلٍ بِالْبَقِيعِ وَهُوَ يَحْتَجِمُ وَهُوَ آخِذٌ بِيَدِي لِثَمَانَ عَشْرَةَ خَلَتْ مِنْ رَمَضَانَ فَقَالَ ‏"‏ أَفْطَرَ الْحَاجِمُ وَالْمَحْجُومُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَى خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ بِإِسْنَادِ أَيُّوبَ مِثْلَهُ ‏.‏

Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ramazonning oʻn sakkizinchi kuni Baqiʼda qon oldirayotgan bir kishining oldiga keldilar — u zot oʻsha payt mening qoʻlimdan ushlab turgan edilar — va: «Qon oluvchi ham, qon oldiruvchi ham roʻzasini buzdi», dedilar. Abu Dovud aytadi: Xolid al-Hazzoʼ Abu Qilobadan, Ayyubning isnodi bilan, bunga oʻxshashini rivoyat qilgan.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Рамазоннинг ўн саккизинчи куни Бақиъда қон олдираётган бир кишининг олдига келдилар — у зот ўша пайт менинг қўлимдан ушлаб турган эдилар — ва: «Қон олувчи ҳам, қон олдирувчи ҳам рўзасини бузди», дедилар. Абу Довуд айтади: Холид ал-Ҳаззў Абу Қилобадан, Айюбнинг исноди билан, бунга ўхшашини ривоят қилган.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا مَسْلَمَةُ بْنُ مُحَمَّدٍ، - الْمَعْنَى وَاحِدٌ - عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُ أَوْ لِصَاحِبٍ لَهُ ‏"‏ إِذَا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَأَذِّنَا ثُمَّ أَقِيمَا ثُمَّ لْيَؤُمَّكُمَا أَكْبَرُكُمَا ‏"‏ ‏.‏ وَفِي حَدِيثِ مَسْلَمَةَ قَالَ وَكُنَّا يَوْمَئِذٍ مُتَقَارِبَيْنِ فِي الْعِلْمِ ‏.‏ وَقَالَ فِي حَدِيثِ إِسْمَاعِيلَ قَالَ خَالِدٌ قُلْتُ لأَبِي قِلاَبَةَ فَأَيْنَ الْقُرْآنُ قَالَ إِنَّهُمَا كَانَا مُتَقَارِبَيْنِ ‏.‏

Molik ibn al-Huvayris (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ unga yoki uning bir hamrohiga: «Namoz vaqti kirganida, ikkovingiz azon ayting, soʻng iqomat ayting, soʻng ikkovingizdan kattaroq boʻlganingiz imomlik qilsin», dedilar. Maslama hadisida (shunday) keladi: U aytdi: O kunda biz ilmda bir-birimizga yaqin edik. Ismoil hadisida esa shunday dedi: Xolid aytdi: Men Abu Qilobaga: «Unda Qurʼon (bilimi) qayerda qoldi?» dedim. U: «Ikkovi (Qurʼon bilimida ham) bir-biriga yaqin edi», dedi.Молик ибн ал-Ҳувайрис (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ унга ёки унинг бир ҳамроҳига: «Намоз вақти кирганида, икковингиз азон айтинг, сўнг иқомат айтинг, сўнг икковингиздан каттароқ бўлганингиз имомлик қилсин», дедилар. Маслама ҳадисида (шундай) келади: У айтди: О кунда биз илмда бир-биримизга яқин эдик. Исмоил ҳадисида эса шундай деди: Холид айтди: Мен Абу Қилобага: «Унда Қуръон (билими) қаерда қолди?» дедим. У: «Иккови (Қуръон билимида ҳам) бир-бирига яқин эди», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ الْمُخْتَارِ - حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ وَلَمْ يَقُلْ فَقَالَ لَهُ قَوْلاً شَدِيدًا ‏.‏

Bu hadis Abu Qiloba orqali ham oʻz isnodi va shu maʼnoda (Imron ibn Husayndan) rivoyat qilingan, faqat unda: «U zot u haqida qattiq soʻz aytdilar», degan (jumla) zikr qilinmagan.Бу ҳадис Абу Қилоба орқали ҳам ўз исноди ва шу маънода (Имрон ибн Ҳусайндан) ривоят қилинган, фақат унда: «У зот у ҳақида қаттиқ сўз айтдилар», деган (жумла) зикр қилинмаган.

حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، - هُوَ الطَّحَّانُ - عَنْ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي زَيْدٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ بِمَعْنَاهُ وَقَالَ - يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم - ‏"‏ لَوْ شَهِدْتُهُ قَبْلَ أَنْ يُدْفَنَ لَمْ يُدْفَنْ فِي مَقَابِرِ الْمُسْلِمِينَ ‏"‏ ‏.‏

Bu hadis Abu Qiloba orqali, Abu Zayddan, ansorlardan bir kishi haqida shu maʼnoda rivoyat qilingan. (Ushbu rivoyatda) u zot — yaʼni Nabiy ﷺ: «Agar men u dafn etilmasidan oldin hozir boʻlganimda edi, u musulmonlar qabristoniga dafn qilinmas edi», dedilar.Бу ҳадис Абу Қилоба орқали, Абу Зайддан, ансорлардан бир киши ҳақида шу маънода ривоят қилинган. (Ушбу ривоятда) у зот — яъни Набий ﷺ: «Агар мен у дафн этилмасидан олдин ҳозир бўлганимда эди, у мусулмонлар қабристонига дафн қилинмас эди», дедилар.

حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ مَيْمُونٍ الْقَنَّادِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ رُكُوبِ النِّمَارِ وَعَنْ لُبْسِ الذَّهَبِ إِلاَّ مُقَطَّعًا ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَبُو قِلاَبَةَ لَمْ يَلْقَ مُعَاوِيَةَ ‏.‏

Muoviya ibn Abu Sufyon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ qoplon terilarini (egar qilib) minishdan va oz miqdordagidan boshqa oltin taqishdan qaytardilar. Abu Dovud dedi: «Abu Qiloba Muoviyaga uchrashmagan».Муовия ибн Абу Суфён (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ қоплон териларини (эгар қилиб) минишдан ва оз миқдордагидан бошқа олтин тақишдан қайтардилар. Абу Довуд деди: «Абу Қилоба Муовияга учрашмаган».

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ قَوْمًا، مِنْ عُكْلٍ - أَوْ قَالَ مِنْ عُرَيْنَةَ - قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ فَأَمَرَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِلِقَاحٍ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَشْرَبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا فَانْطَلَقُوا فَلَمَّا صَحُّوا قَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتَاقُوا النَّعَمَ فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَبَرُهُمْ مِنْ أَوَّلِ النَّهَارِ فَأَرْسَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي آثَارِهِمْ فَمَا ارْتَفَعَ النَّهَارُ حَتَّى جِيءَ بِهِمْ فَأَمَرَ بِهِمْ فَقُطِعَتْ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ وَسُمِّرَ أَعْيُنُهُمْ وَأُلْقُوا فِي الْحَرَّةِ يَسْتَسْقُونَ فَلاَ يُسْقَوْنَ ‏.‏ قَالَ أَبُو قِلاَبَةَ فَهَؤُلاَءِ قَوْمٌ سَرَقُوا وَقَتَلُوا وَكَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَحَارَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ukl (yoki: Urayna) qabilasidan bir qavm Rasululloh ﷺning huzurlariga keldi, lekin ularga Madinaning (ob-havosi) yoqmadi (kasal boʻlib qoldilar). Shunda Rasululloh ﷺ ularga (sadaqa) tuyalarini (berishni) buyurdilar va ularga oʻsha tuyalarning siydigi hamda sutidan ichishni amr qildilar. Ular borib, sogʻayganlaridan keyin Rasululloh ﷺning choʻponlarini oʻldirdilar va tuyalarni haydab ketdilar. Ularning bu xabari Nabiy ﷺga kunduzning avvalida yetib bordi. Nabiy ﷺ ularning izidan (odamlarni) yubordilar. Kun koʻtarilmasdanoq ular keltirildi. Shunda u zot (ular haqida) buyurdilar: ularning qoʻl-oyoqlari kesildi, koʻzlariga (qizigan) mix tortildi va ular Harraga tashlandi. Ular suv soʻrar edilar, lekin suv berilmas edi. Abu Qiloba (rahimahulloh) dedi: «Bular oʻgʻirlik qilgan, odam oʻldirgan, imonlaridan keyin kofir boʻlgan va Alloh hamda Uning Rasuliga qarshi urush qilgan qavm edilar».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Укл (ёки: Урайна) қабиласидан бир қавм Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келди, лекин уларга Мадинанинг (об-ҳавоси) ёқмади (касал бўлиб қолдилар). Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларга (садақа) туяларини (беришни) буюрдилар ва уларга ўша туяларнинг сийдиги ҳамда сутидан ичишни амр қилдилар. Улар бориб, соғайганларидан кейин Расулуллоҳ ﷺнинг чўпонларини ўлдирдилар ва туяларни ҳайдаб кетдилар. Уларнинг бу хабари Набий ﷺга кундузнинг аввалида етиб борди. Набий ﷺ уларнинг изидан (одамларни) юбордилар. Кун кўтарилмасданоқ улар келтирилди. Шунда у зот (улар ҳақида) буюрдилар: уларнинг қўл-оёқлари кесилди, кўзларига (қизиган) мих тортилди ва улар Ҳаррага ташланди. Улар сув сўрар эдилар, лекин сув берилмас эди. Абу Қилоба (раҳимаҳуллоҳ) деди: «Булар ўғирлик қилган, одам ўлдирган, имонларидан кейин кофир бўлган ва Аллоҳ ҳамда Унинг Расулига қарши уруш қилган қавм эдилар».