Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ukl (yoki: Urayna) qabilasidan bir qavm Rasululloh ﷺning huzurlariga keldi, lekin ularga Madinaning (ob-havosi) yoqmadi (kasal boʻlib qoldilar). Shunda Rasululloh ﷺ ularga (sadaqa) tuyalarini (berishni) buyurdilar va ularga oʻsha tuyalarning siydigi hamda sutidan ichishni amr qildilar. Ular borib, sogʻayganlaridan keyin Rasululloh ﷺning choʻponlarini oʻldirdilar va tuyalarni haydab ketdilar. Ularning bu xabari Nabiy ﷺga kunduzning avvalida yetib bordi. Nabiy ﷺ ularning izidan (odamlarni) yubordilar. Kun koʻtarilmasdanoq ular keltirildi. Shunda u zot (ular haqida) buyurdilar: ularning qoʻl-oyoqlari kesildi, koʻzlariga (qizigan) mix tortildi va ular Harraga tashlandi. Ular suv soʻrar edilar, lekin suv berilmas edi. Abu Qiloba (rahimahulloh) dedi: «Bular oʻgʻirlik qilgan, odam oʻldirgan, imonlaridan keyin kofir boʻlgan va Alloh hamda Uning Rasuliga qarshi urush qilgan qavm edilar».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Укл (ёки: Урайна) қабиласидан бир қавм Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келди, лекин уларга Мадинанинг (об-ҳавоси) ёқмади (касал бўлиб қолдилар). Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларга (садақа) туяларини (беришни) буюрдилар ва уларга ўша туяларнинг сийдиги ҳамда сутидан ичишни амр қилдилар. Улар бориб, соғайганларидан кейин Расулуллоҳ ﷺнинг чўпонларини ўлдирдилар ва туяларни ҳайдаб кетдилар. Уларнинг бу хабари Набий ﷺга кундузнинг аввалида етиб борди. Набий ﷺ уларнинг изидан (одамларни) юбордилар. Кун кўтарилмасданоқ улар келтирилди. Шунда у зот (улар ҳақида) буюрдилар: уларнинг қўл-оёқлари кесилди, кўзларига (қизиган) мих тортилди ва улар Ҳаррага ташланди. Улар сув сўрар эдилар, лекин сув берилмас эди. Абу Қилоба (раҳимаҳуллоҳ) деди: «Булар ўғирлик қилган, одам ўлдирган, имонларидан кейин кофир бўлган ва Аллоҳ ҳамда Унинг Расулига қарши уруш қилган қавм эдилар».