حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَخِي أَبِي رُهْمٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا رُهْمٍ الْغِفَارِيَّ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِينَ بَايَعُوا تَحْتَ الشَّجَرَةِ يَقُولُغَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزْوَةَ تَبُوكَ فَلَمَّا فَصَلَ سَرَى لَيْلَةً فَسِرْتُ قَرِيبًا مِنْهُ وَأُلْقِيَ عَلَيَّ النُّعَاسُ فَطَفِقْتُ أَسْتَيْقِظُ وَقَدْ دَنَتْ رَاحِلَتِي مِنْ رَاحِلَتِهِ فَيُفْزِعُنِي دُنُوُّهَا خَشْيَةَ أَنْ أُصِيبَ رِجْلَهُ فِي الْغَرْزِ فَأُؤَخِّرُ رَاحِلَتِي حَتَّى غَلَبَتْنِي عَيْنِي فِي نِصْفِ اللَّيْلِ فَرَكِبَتْ رَاحِلَتِي رَاحِلَتَهُ وَرِجْلُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْغَرْزِ فَأَصَابَتْ رِجْلَهُ فَلَمْ أَسْتَيْقِظْ إِلَّا بِقَوْلِهِ حَسِّ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَقُلْتُ اسْتَغْفِرْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ سَلْ فَقَالَ فَطَفِقَ يَسْأَلُنِي عَمَّنْ تَخَلَّفَ مِنْ بَنِي غِفَارٍ فَأُخْبِرُهُ فَإِذَا هُوَ يَسْأَلُنِي مَا فَعَلَ النَّفَرُ الْحُمْرُ الطُّوَالُ الْقِطَاطُ أَوْ قَالَ الْقِصَارُ عَبْدُ الرَّزَّاقِ يَشُكُّ الَّذِينَ لَهُمْ نَعَمٌ بِشَظِيَّةِ شَرْخٍ قَالَ فَذَكَرْتُهُمْ فِي بَنِي غِفَارٍ فَلَمْ أَذْكُرْهُمْ حَتَّى ذَكَرْتُ رَهْطًا مِنْ أَسْلَمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا يَمْنَعُ أَحَدُ أُولَئِكَ حِينَ تَخَلَّفَ أَنْ يَحْمِلَ عَلَى بَعِيرٍ مِنْ إِبِلِهِ امْرَأً نَشِيطًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَادْعُوا هَلْ أَنْ يَتَخَلَّفَ عَنْ الْمُهَاجِرِينَ مِنْ قُرَيْشٍ وَالْأَنْصَارِ وَأَسْلَمَ وَغِفَارٍحَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَخِي أَبِي رُهْمٍ
Abu Ruhm Gʻiforiy (roziyallohu anhu) — u Nabiy ﷺning daraxt ostida bayʼat qilgan sahobalaridan edi — aytadi: Men Nabiy ﷺ bilan birga Tabuk gʻazotida qatnashdim. Lashkar yoʻlga chiqqach, u zot bir kecha tun yurishi qildilar, men ham u zotga yaqin joyda yurdim. Meni mudroq bosdi va uygʻonib ketaverdim; ulovim u zotning ulovlariga yaqinlashib qolgan edi. Uning yaqinlashuvi meni choʻchitardi, uzangidagi oyoqlariga tegib ketishimdan xavotir olardim. Shu bois ulovimni orqaga suraverdim. Nihoyat, tun yarmida koʻzim uyquga ketdi va ulovim u zotning ulovlariga tegib ketdi; Nabiy ﷺning oyoqlari uzangida edi va ulovim oyoqlariga tegdi. Men faqat u zotning «Hass!» degan soʻzlaridan uygʻondim. Boshimni koʻtarib: «Ey Allohning Rasuli, men uchun magʻfirat soʻrang», dedim. U zot: «Soʻra», dedilar. (Rovi) aytdi: Soʻng u zot mendan Banu Gʻifordan (ortda) qolganlar haqida soʻray boshladilar, men esa u zotga xabar berardim. Shunda u zot mendan: «Qizil rangli, uzun boʻyli, jingalak sochli — yoki: kalta boʻyli (Abdurrazzoq shubha qiladi) — Shazyat Sharx yaqinida chorvalari bor kishilar nima qildilar?» deb soʻradilar. (Rovi) aytdi: Men ularni Banu Gʻifor ichidan eslashga urindim, ammo eslay olmadim, toki Aslam qabilasidan bir guruhni esladim va: «Ey Allohning Rasuli, ulardan biri ortda qolgan chogʻida, oʻz tuyalaridan biriga Alloh yoʻlida (jangga chiqadigan) chaqqon bir kishini mindirib yuborishiga nima toʻsqinlik qildi?» dedim. U zot esa Qurayshdan, ansorlardan, Aslam va Gʻifordan boʻlgan muhojirlarning (jihoddan) qolib ketishlarini (yoqtirmasliklarini bildirdilar).Абу Руҳм Ғифорий (розияллоҳу анҳу) — у Набий ﷺнинг дарахт остида байъат қилган саҳобаларидан эди — айтади: Мен Набий ﷺ билан бирга Табук ғазотида қатнашдим. Лашкар йўлга чиққач, у зот бир кеча тун юриши қилдилар, мен ҳам у зотга яқин жойда юрдим. Мени мудроқ босди ва уйғониб кетавердим; уловим у зотнинг уловларига яқинлашиб қолган эди. Унинг яқинлашуви мени чўчитарди, узангидаги оёқларига тегиб кетишимдан хавотир олардим. Шу боис уловимни орқага суравердим. Ниҳоят, тун ярмида кўзим уйқуга кетди ва уловим у зотнинг уловларига тегиб кетди; Набий ﷺнинг оёқлари узангида эди ва уловим оёқларига тегди. Мен фақат у зотнинг «Ҳасс!» деган сўзларидан уйғондим. Бошимни кўтариб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен учун мағфират сўранг», дедим. У зот: «Сўра», дедилар. (Рови) айтди: Сўнг у зот мендан Бану Ғифордан (ортда) қолганлар ҳақида сўрай бошладилар, мен эса у зотга хабар берардим. Шунда у зот мендан: «Қизил рангли, узун бўйли, жингалак сочли — ёки: калта бўйли (Абдурраззоқ шубҳа қилади) — Шазят Шарх яқинида чорвалари бор кишилар нима қилдилар?» деб сўрадилар. (Рови) айтди: Мен уларни Бану Ғифор ичидан эслашга уриндим, аммо эслай олмадим, токи Аслам қабиласидан бир гуруҳни эсладим ва: «Эй Аллоҳнинг Расули, улардан бири ортда қолган чоғида, ўз туяларидан бирига Аллоҳ йўлида (жангга чиқадиган) чаққон бир кишини миндириб юборишига нима тўсқинлик қилди?» дедим. У зот эса Қурайшдан, ансорлардан, Аслам ва Ғифордан бўлган муҳожирларнинг (жиҳоддан) қолиб кетишларини (ёқтирмасликларини билдирдилар).