أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَمْرٍو، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا، يَقُولُ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثَمِائَةِ رَاكِبٍ أَمِيرُنَا أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ نَرْصُدُ عِيرَ قُرَيْشٍ فَأَقَمْنَا بِالسَّاحِلِ فَأَصَابَنَا جُوعٌ شَدِيدٌ حَتَّى أَكَلْنَا الْخَبَطَ - قَالَ - فَأَلْقَى الْبَحْرُ دَابَّةً يُقَالُ لَهَا الْعَنْبَرُ فَأَكَلْنَا مِنْهُ نِصْفَ شَهْرٍ وَادَّهَنَّا مِنْ وَدَكِهِ فَثَابَتْ أَجْسَامُنَا وَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ ضِلَعًا مِنْ أَضْلاَعِهِ فَنَظَرَ إِلَى أَطْوَلِ جَمَلٍ وَأَطْوَلِ رَجُلٍ فِي الْجَيْشِ فَمَرَّ تَحْتَهُ ثُمَّ جَاعُوا فَنَحَرَ رَجُلٌ ثَلاَثَ جَزَائِرَ ثُمَّ جَاعُوا فَنَحَرَ رَجُلٌ ثَلاَثَ جَزَائِرَ ثُمَّ جَاعُوا فَنَحَرَ رَجُلٌ ثَلاَثَ جَزَائِرَ ثُمَّ نَهَاهُ أَبُو عُبَيْدَةَ . قَالَ سُفْيَانُ قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ فَسَأَلْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " هَلْ مَعَكُمْ مِنْهُ شَىْءٌ " . قَالَ فَأَخْرَجْنَا مِنْ عَيْنَيْهِ كَذَا وَكَذَا قُلَّةً مِنْ وَدَكٍ وَنَزَلَ فِي حِجَاجِ عَيْنِهِ أَرْبَعَةُ نَفَرٍ وَكَانَ مَعَ أَبِي عُبَيْدَةَ جِرَابٌ فِيهِ تَمْرٌ فَكَانَ يُعْطِينَا الْقَبْضَةَ ثُمَّ صَارَ إِلَى التَّمْرَةِ فَلَمَّا فَقَدْنَاهَا وَجَدْنَا فَقْدَهَا .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizni uch yuz otliq qilib joʻnatdilar. Amirimiz Abu Ubayda ibn al-Jarroh edi. Biz Quraysh karvonini poylayotgan edik. Sohilda turdik. Bizga qattiq ochlik yetdi, hatto daraxt bargini yedik. Shunda dengiz ambar deb ataladigan bir jonivorni irgʻitib chiqardi. Biz undan yarim oy yedik va uning yogʻidan surtindik, jismlarimiz sogʻlomlashdi. Abu Ubayda uning qovurgʻalaridan birini oldi-da, qoʻshindagi eng baland tuya va eng baland kishiga qaradi, u qovurgʻa ostidan oʻtib ketdi. Soʻng ular ochib qolishdi, bir kishi uchta tuya soʻydi, yana ochishdi, u yana uchta tuya soʻydi, yana ochishdi, u yana uchta tuya soʻydi. Soʻng Abu Ubayda uni qaytardi. Jobir dedi: Biz buni Nabiy ﷺ dan soʻradik. U zot: «Sizlarda undan bir narsa qoldimi?» dedilar. Biz uning koʻzlaridan shuncha idish yogʻ chiqargan edik. Uning koʻz kosasiga toʻrt kishi tushar edi. Abu Ubaydaning yonida xurmo solingan xalta bor edi, u bizga bir siqimdan berardi. Soʻng ish bittadan xurmoga yetdi. Uni yoʻqotganimizda, uning yoʻqligini his qildik.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизни уч юз отлиқ қилиб жўнатдилар. Амиримиз Абу Убайда ибн ал-Жарроҳ эди. Биз Қурайш карвонини пойлаётган эдик. Соҳилда турдик. Бизга қаттиқ очлик етди, ҳатто дарахт баргини едик. Шунда денгиз амбар деб аталадиган бир жониворни ирғитиб чиқарди. Биз ундан ярим ой едик ва унинг ёғидан суртиндик, жисмларимиз соғломлашди. Абу Убайда унинг қовурғаларидан бирини олди-да, қўшиндаги энг баланд туя ва энг баланд кишига қаради, у қовурға остидан ўтиб кетди. Сўнг улар очиб қолишди, бир киши учта туя сўйди, яна очишди, у яна учта туя сўйди, яна очишди, у яна учта туя сўйди. Сўнг Абу Убайда уни қайтарди. Жобир деди: Биз буни Набий ﷺ дан сўрадик. У зот: «Сизларда ундан бир нарса қолдими?» дедилар. Биз унинг кўзларидан шунча идиш ёғ чиқарган эдик. Унинг кўз косасига тўрт киши тушар эди. Абу Убайданинг ёнида хурмо солинган халта бор эди, у бизга бир сиқимдан берарди. Сўнг иш биттадан хурмога етди. Уни йўқотганимизда, унинг йўқлигини ҳис қилдик.