Abu Ubay

حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ يَزِيدَ الْكَاهِلِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَ سَأَلْتُهَا عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَى ‏[quran sura="108" aya_start="1" aya_end="1"]{‏إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ‏}‏ قَالَتْ نَهَرٌ أُعْطِيَهُ نَبِيُّكُمْ صلى الله عليه وسلم شَاطِئَاهُ عَلَيْهِ دُرٌّ مُجَوَّفٌ آنِيَتُهُ كَعَدَدِ النُّجُومِ‏.‏ رَوَاهُ زَكَرِيَّاءُ وَأَبُو الأَحْوَصِ وَمُطَرِّفٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ‏.‏

(Abu Ubayda aytdi:) Men Oisha (roziyallohu anho)dan Alloh taoloning ‹Albatta Biz senga Kavsarni ato etdik› (Kavsar surasi, 1) degan soʻzi haqida soʻradim. U: «(U) — bir daryoki, Paygʻambaringizga ﷺ ato etilgan; uning ikki sohilida boʻ shliqli (kovak) marvarid (chodirlari) bordir; uning idishlari yulduzlar soni kabidir», dedi. (Buni Zakariyo, Abul-Ahvas va Mutarrif ham Abu Isʼhoqdan rivoyat qildi.)(Абу Убайда айтди:) Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан Аллоҳ таолонинг ‹Албатта Биз сенга Кавсарни ато этдик› (Кавсар сураси, 1) деган сўзи ҳақида сўрадим. У: «(У) — бир дарёки, Пайғамбарингизга ﷺ ато этилган; унинг икки соҳилида бў шлиқли (ковак) марварид (чодирлари) бордир; унинг идишлари юлдузлар сони кабидир», деди. (Буни Закариё, Абул-Аҳвас ва Мутарриф ҳам Абу Исъҳоқдан ривоят қилди.)

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ بْنِ سَعِيدٍ الثَّوْرِيِّ، عَنْ مَيْسَرَةَ، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ، رَأَى رَجُلاً يُصَلِّي قَدْ صَفَّ بَيْنَ قَدَمَيْهِ فَقَالَ خَالَفَ السُّنَّةَ وَلَوْ رَاوَحَ بَيْنَهُمَا كَانَ أَفْضَلَ ‏.‏

Abu Ubayda (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh bir kishini ikki oyogʻini bir-biriga tekkizib jipslashtirgan holda namoz oʻqiyotganini koʻrdi va: «U sunnatga xilof qildi. Agar u ikki oyogʻiga navbatma-navbat ogʻirlik solganida afzalroq boʻlardi», dedi.Абу Убайда (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Абдуллоҳ бир кишини икки оёғини бир-бирига теккизиб жипслаштирган ҳолда намоз ўқиётганини кўрди ва: «У суннатга хилоф қилди. Агар у икки оёғига навбатма-навбат оғирлик солганида афзалроқ бўларди», деди.

أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، قَالَ حَدَّثَنَا وَاصِلٌ، عَنْ بَشَّارِ بْنِ أَبِي سَيْفٍ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عِيَاضِ بْنِ غُطَيْفٍ، قَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ الصَّوْمُ جُنَّةٌ مَا لَمْ يَخْرِقْهَا ‏"‏ ‏.‏

Abu Ubayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: «Men Rasululloh ﷺ: ‹Roʻza, uni yirtib yubormagan ekan, qalqondir›, deb aytganlarini eshitganman.»Абу Убайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Рўза, уни йиртиб юбормаган экан, қалқондир›, деб айтганларини эшитганман.»

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا حِبَّانُ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ أَبِي مَالِكٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَصْحَابُنَا، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، قَالَ الصِّيَامُ جُنَّةٌ مَا لَمْ يَخْرِقْهَا ‏.‏

Abu Ubayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Roʻza, uni yirtib yubormagan ekan, qalqondir», dedi.Абу Убайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Рўза, уни йиртиб юбормаган экан, қалқондир», деди.

حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ بَذِيمَةَ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَمَّا وَقَعَ فِيهِمُ النَّقْصُ كَانَ الرَّجُلُ فِيهِمْ يَرَى أَخَاهُ عَلَى الذَّنْبِ فَيَنْهَاهُ عَنْهُ فَإِذَا كَانَ الْغَدُ لَمْ يَمْنَعْهُ مَا رَأَى مِنْهُ أَنْ يَكُونَ أَكِيلَهُ وَشَرِيبَهُ وَخَلِيطَهُ فَضَرَبَ اللَّهُ قُلُوبَ بَعْضِهِمْ بِبَعْضٍ وَنَزَلَ فِيهِمُ الْقُرْآنُ فَقَالَ ‏:‏ ‏(‏ لُعِِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى لِسَانِ دَاوُدَ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذَلِكَ بِمَا عَصَوْا وَكَانُوا يَعْتَدُونَ ‏)‏ ‏"‏ ‏.‏ فَقَرَأَ حَتَّى بَلَغَ ‏:‏ ‏(‏وَلَوْ كَانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالنَّبِيِّ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِيَاءَ وَلَكِنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ فَاسِقُونَ ‏)‏ قَالَ وَكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُتَّكِئًا فَجَلَسَ فَقَالَ ‏"‏ لاَ حَتَّى تَأْخُذُوا عَلَى يَدَىِ الظَّالِمِ فَتَأْطِرُوهُ عَلَى الْحَقِّ أَطْرًا ‏"‏ ‏.‏ حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، وَأَمْلاَهُ، عَلَىَّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي الْوَضَّاحِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ بَذِيمَةَ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ ‏.‏

Abu Ubayda (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bani Isroilda nuqson paydo boʻlganida, ulardan bir kishi oʻz birodarini gunoh ustida koʻrar va uni undan qaytarardi. Ertasi kuniga kelganda esa, undan koʻrgan narsasi unga (oʻsha gunohkor bilan) birga yeyish, birga ichish va aralashishdan toʻsmas edi. Bas, Alloh ularning baʼzilarining qalblarini baʼzilariga urib qoʻydi va ular haqida Qurʼon nozil qilib: {Bani Isroildan kofir boʻlganlar Dovud va Iso ibn Maryam tili bilan laʼnatlandilar. Bu ularning isyon qilganlari va haddan oshganlari sababidandir} (Moida 78), dedi», dedilar. Va: {Agar ular Allohga, Nabiyga va unga nozil qilingan narsaga imon keltirganlarida edi, ularni (kofirlarni) doʻst tutmas edilar. Lekin ularning koʻplari fosiqlardir} (Moida 81) oyatigacha tilovat qildilar. (Roviy) aytdi: Allohning nabiysi ﷺ suyangan holatlarida edilar, oʻtirib oldilar-da: «Yoʻq! Toki zolimning qoʻlini ushlab, uni haqqa qattiq egmaguningizcha (najot yoʻq)», dedilar.Абу Убайда (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бани Исроилда нуқсон пайдо бўлганида, улардан бир киши ўз биродарини гуноҳ устида кўрар ва уни ундан қайтарарди. Эртаси кунига келганда эса, ундан кўрган нарсаси унга (ўша гуноҳкор билан) бирга ейиш, бирга ичиш ва аралашишдан тўсмас эди. Бас, Аллоҳ уларнинг баъзиларининг қалбларини баъзиларига уриб қўйди ва улар ҳақида Қуръон нозил қилиб: {Бани Исроилдан кофир бўлганлар Довуд ва Исо ибн Марям тили билан лаънатландилар. Бу уларнинг исён қилганлари ва ҳаддан ошганлари сабабидандир} (Моида 78), деди», дедилар. Ва: {Агар улар Аллоҳга, Набийга ва унга нозил қилинган нарсага имон келтирганларида эди, уларни (кофирларни) дўст тутмас эдилар. Лекин уларнинг кўплари фосиқлардир} (Моида 81) оятигача тиловат қилдилар. (Ровий) айтди: Аллоҳнинг набийси ﷺ суянган ҳолатларида эдилар, ўтириб олдилар-да: «Йўқ! Токи золимнинг қўлини ушлаб, уни ҳаққа қаттиқ эгмагунингизча (нажот йўқ)», дедилар.