Abu Ubayda (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bani Isroilda nuqson paydo boʻlganida, ulardan bir kishi oʻz birodarini gunoh ustida koʻrar va uni undan qaytarardi. Ertasi kuniga kelganda esa, undan koʻrgan narsasi unga (oʻsha gunohkor bilan) birga yeyish, birga ichish va aralashishdan toʻsmas edi. Bas, Alloh ularning baʼzilarining qalblarini baʼzilariga urib qoʻydi va ular haqida Qurʼon nozil qilib: {Bani Isroildan kofir boʻlganlar Dovud va Iso ibn Maryam tili bilan laʼnatlandilar. Bu ularning isyon qilganlari va haddan oshganlari sababidandir} (Moida 78), dedi», dedilar. Va: {Agar ular Allohga, Nabiyga va unga nozil qilingan narsaga imon keltirganlarida edi, ularni (kofirlarni) doʻst tutmas edilar. Lekin ularning koʻplari fosiqlardir} (Moida 81) oyatigacha tilovat qildilar. (Roviy) aytdi: Allohning nabiysi ﷺ suyangan holatlarida edilar, oʻtirib oldilar-da: «Yoʻq! Toki zolimning qoʻlini ushlab, uni haqqa qattiq egmaguningizcha (najot yoʻq)», dedilar.Абу Убайда (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бани Исроилда нуқсон пайдо бўлганида, улардан бир киши ўз биродарини гуноҳ устида кўрар ва уни ундан қайтарарди. Эртаси кунига келганда эса, ундан кўрган нарсаси унга (ўша гуноҳкор билан) бирга ейиш, бирга ичиш ва аралашишдан тўсмас эди. Бас, Аллоҳ уларнинг баъзиларининг қалбларини баъзиларига уриб қўйди ва улар ҳақида Қуръон нозил қилиб: {Бани Исроилдан кофир бўлганлар Довуд ва Исо ибн Марям тили билан лаънатландилар. Бу уларнинг исён қилганлари ва ҳаддан ошганлари сабабидандир} (Моида 78), деди», дедилар. Ва: {Агар улар Аллоҳга, Набийга ва унга нозил қилинган нарсага имон келтирганларида эди, уларни (кофирларни) дўст тутмас эдилар. Лекин уларнинг кўплари фосиқлардир} (Моида 81) оятигача тиловат қилдилар. (Ровий) айтди: Аллоҳнинг набийси ﷺ суянган ҳолатларида эдилар, ўтириб олдилар-да: «Йўқ! Токи золимнинг қўлини ушлаб, уни ҳаққа қаттиқ эгмагунингизча (нажот йўқ)», дедилар.