Abu Xol

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، عَنْ أَبِي خَلْدَةَ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، قَالَ الثُّومُ مِنْ طَيِّبَاتِ الرِّزْقِ ‏.‏ وَأَبُو خَلْدَةَ اسْمُهُ خَالِدُ بْنُ دِينَارٍ وَهُوَ ثِقَةٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَقَدْ أَدْرَكَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ وَسَمِعَ مِنْهُ وَأَبُو الْعَالِيَةِ اسْمُهُ رُفَيْعٌ هُوَ الرِّيَاحِيُّ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ كَانَ أَبُو خَلْدَةَ خِيَارًا مُسْلِمًا ‏.‏

Abu Xolda (rahimahulloh) rivoyat qiladiki, Abu al-Oliya: «Sarimsoq halol rizqlardandir», dedi. Abu Xoldaning ismi Xolid ibn Dinordir va u hadis ahli nazdida ishonchli (siqa)dir. U Anas ibn Molikni koʻrgan hamda undan hadis eshitgan. Abu al-Oliyaning ismi esa Rufayʼ boʻlib, u ar-Riyohiydir. Abdurrahmon ibn Mahdiy aytdi: Abu Xolda saralangan (yaxshi), musulmon kishi edi.Абу Холда (раҳимаҳуллоҳ) ривоят қиладики, Абу ал-Олия: «Саримсоқ ҳалол ризқлардандир», деди. Абу Холданинг исми Холид ибн Динордир ва у ҳадис аҳли наздида ишончли (сиқа)дир. У Анас ибн Моликни кўрган ҳамда ундан ҳадис эшитган. Абу ал-Олиянинг исми эса Руфайъ бўлиб, у ар-Риёҳийдир. Абдурраҳмон ибн Маҳдий айтди: Абу Холда сараланган (яхши), мусулмон киши эди.

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، عَنْ أَبِي خَلْدَةَ، قَالَ قُلْتُ لأَبِي الْعَالِيَةِ سَمِعَ أَنَسٌ، مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ خَدَمَهُ عَشْرَ سِنِينَ وَدَعَا لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ لَهُ بُسْتَانٌ يَحْمِلُ فِي السَّنَةِ الْفَاكِهَةَ مَرَّتَيْنِ وَكَانَ فِيهَا رَيْحَانٌ يَجِدُ مِنْهُ رِيحَ الْمِسْكِ ‏.‏ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ ‏.‏ وَأَبُو خَلْدَةَ اسْمُهُ خَالِدُ بْنُ دِينَارٍ وَهُوَ ثِقَةٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَقَدْ أَدْرَكَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ وَرَوَى عَنْهُ ‏.‏

Abu Xolda (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men Abul-Oliyaga: «Anas Nabiy ﷺdan (bevosita) eshitganmi?» dedim. U: «U zotga oʻn yil xizmat qilgan va Nabiy ﷺ uning haqiga duo qilganlar. Uning bir bogʻi bor edi, u yiliga ikki marta meva berardi va unda mushk hidi keladigan rayhon bor edi», dedi. Bu hadis hasan gʻaribdir. Abu Xoldaning ismi Xolid ibn Dinor boʻlib, u hadis ahli nazdida ishonchlidir. U Anas ibn Molikka yetishgan va undan rivoyat qilgan.Абу Холда (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен Абул-Олияга: «Анас Набий ﷺдан (бевосита) эшитганми?» дедим. У: «У зотга ўн йил хизмат қилган ва Набий ﷺ унинг ҳақига дуо қилганлар. Унинг бир боғи бор эди, у йилига икки марта мева берарди ва унда мушк ҳиди келадиган райҳон бор эди», деди. Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Абу Холданинг исми Холид ибн Динор бўлиб, у ҳадис аҳли наздида ишончлидир. У Анас ибн Моликка етишган ва ундан ривоят қилган.

وَعَنْ أَبِي خَلْدَةَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي الْعَالِيَةِ: سَمِعَ أَنَسٌ مِنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَ: خَدَمَهُ عَشْرَ سِنِينَ وَدَعَا لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ لَهُ بُسْتَانٌ يَحْمِلُ فِي كُلِّ سَنَةٍ الْفَاكِهَةَ مَرَّتَيْنِ وَكَانَ فِيهَا رَيْحَانٌ يَجِيءُ مِنْهُ رِيحُ الْمِسْكِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ

Abu Xolda (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men Abul-Oliyaga: «Anas Nabiy ﷺdan (bevosita) eshitganmi?» dedim. U: «U zotga oʻn yil xizmat qilgan va Nabiy ﷺ uning haqiga duo qilganlar. Uning bir bogʻi bor edi, u yiliga ikki marta meva berardi va unda mushk hidi keladigan rayhon bor edi», dedi. Bu hadis hasan gʻaribdir. Abu Xoldaning ismi Xolid ibn Dinor boʻlib, u hadis ahli nazdida ishonchlidir. U Anas ibn Molikka yetishgan va undan rivoyat qilgan.Абу Холда (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен Абул-Олияга: «Анас Набий ﷺдан (бевосита) эшитганми?» дедим. У: «У зотга ўн йил хизмат қилган ва Набий ﷺ унинг ҳақига дуо қилганлар. Унинг бир боғи бор эди, у йилига икки марта мева берарди ва унда мушк ҳиди келадиган райҳон бор эди», деди. Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Абу Холданинг исми Холид ибн Динор бўлиб, у ҳадис аҳли наздида ишончлидир. У Анас ибн Моликка етишган ва ундан ривоят қилган.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ، نا مُحَمَّدُ بْنُ شَاذَانَ , نا مُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ , نا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ , نا أَبُو خَلْدَةَ , قَالَ : قُلْتُ لأَبِي الْعَالِيَةِ : رَجُلٌ لَيْسَ عِنْدَهُ مَاءٌ عِنْدَهُ نَبِيذٌ أَيَغْتَسِلُ بِهِ فِي جَنَابَةٍ ؟ قَالَ : لا , فَذَكَرْتُ لَهُ لَيْلَةَ الْجِنِّ , فَقَالَ : " أَنَبْذَتُكُمْ هَذِهِ الْخَبِيثَةُ إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ زَبِيبٌ وَمَاءٌ "

Abu Xolda aytdi: Abul Oliyaga: «Bir kishining suvi yoʻq, nabizi bor; junublikda u bilan gʻusl qiladimi?» dedim. U: «Yoʻq», dedi. Men unga jinlar kechasini eslatdim. Shunda u: «Sizlarning bu xabis nabizlaringizmi? U (kechadagi narsa) faqat mayiz va suv edi», dedi.Абу Холда айтди: Абул Олияга: «Бир кишининг суви йўқ, набизи бор; жунубликда у билан ғусл қиладими?» дедим. У: «Йўқ», деди. Мен унга жинлар кечасини эслатдим. Шунда у: «Сизларнинг бу хабис набизларингизми? У (кечадаги нарса) фақат майиз ва сув эди», деди.