Abu Zar al-G'iforiy

أَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ الْبَرَّاءِ، قَالَ أَخَّرَ زِيَادٌ الصَّلاَةَ فَأَتَانِي ابْنُ صَامِتٍ فَأَلْقَيْتُ لَهُ كُرْسِيًّا فَجَلَسَ عَلَيْهِ فَذَكَرْتُ لَهُ صُنْعَ زِيَادٍ فَعَضَّ عَلَى شَفَتَيْهِ وَضَرَبَ عَلَى فَخِذِي وَقَالَ إِنِّي سَأَلْتُ أَبَا ذَرٍّ كَمَا سَأَلْتَنِي فَضَرَبَ فَخِذِي كَمَا ضَرَبْتُ فَخِذَكَ وَقَالَ إِنِّي سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَمَا سَأَلْتَنِي فَضَرَبَ فَخِذِي كَمَا ضَرَبْتُ فَخِذَكَ فَقَالَ عَلَيْهِ الصَّلاَةُ وَالسَّلاَمُ ‏"‏ صَلِّ الصَّلاَةَ لِوَقْتِهَا فَإِنْ أَدْرَكْتَ مَعَهُمْ فَصَلِّ وَلاَ تَقُلْ إِنِّي صَلَّيْتُ فَلاَ أُصَلِّي ‏"‏ ‏.‏

Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺdan soʻradim va u zot: ‹Namozni oʻz vaqtida oʻqigin. Agar ular bilan (kechiktirib oʻqiyotgan jamoatga) yetib qolsang, ular bilan ham oʻqigin. ‹Men oʻqib boʻldim, endi oʻqimayman› dema›, dedilar.»Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺдан сўрадим ва у зот: ‹Намозни ўз вақтида ўқигин. Агар улар билан (кечиктириб ўқиётган жамоатга) етиб қолсанг, улар билан ҳам ўқигин. ‹Мен ўқиб бўлдим, энди ўқимайман› дема›, дедилар.»

أَخْبَرَنَا نُوحُ بْنُ حَبِيبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا قُدَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَتْنِي جَسْرَةُ بِنْتُ دَجَاجَةَ، قَالَتْ سَمِعْتُ أَبَا ذَرٍّ، يَقُولُ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَصْبَحَ بِآيَةٍ وَالآيَةُ ‏{‏ إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‏}‏ ‏.‏

Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir oyatni takrorlab, tong ottirdilar. U oyat: {Agar ularni azoblasang, bas, ular Sening bandalaringdir; agar ularni magʻfirat qilsang, bas, albatta Sen Oʻzing Aziz va Hakimdirsan} (Moida 118).Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир оятни такрорлаб, тонг оттирдилар. У оят: {Агар уларни азобласанг, бас, улар Сенинг бандаларингдир; агар уларни мағфират қилсанг, бас, албатта Сен Ўзинг Азиз ва Ҳакимдирсан} (Моида 118).

أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الأَحْوَصِ، يُحَدِّثُنَا فِي مَجْلِسِ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَابْنُ الْمُسَيَّبِ جَالِسٌ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا ذَرٍّ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ يَزَالُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مُقْبِلاً عَلَى الْعَبْدِ فِي صَلاَتِهِ مَا لَمْ يَلْتَفِتْ فَإِذَا صَرَفَ وَجْهَهُ انْصَرَفَ عَنْهُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla banda namozida boʻlsa, u oʻgirilmagunicha unga yuzlanib turaveradi. Qachonki u yuzini bursa, Alloh ham undan yuz oʻgiradi», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла банда намозида бўлса, у ўгирилмагунича унга юзланиб тураверади. Қачонки у юзини бурса, Аллоҳ ҳам ундан юз ўгиради», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، قَالَ سَمِعْتُ رِبْعِيًّا، عَنْ زَيْدِ بْنِ ظَبْيَانَ، رَفَعَهُ إِلَى أَبِي ذَرٍّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ ثَلاَثَةٌ يُحِبُّهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ رَجُلٌ أَتَى قَوْمًا فَسَأَلَهُمْ بِاللَّهِ وَلَمْ يَسْأَلْهُمْ بِقَرَابَةٍ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُمْ فَمَنَعُوهُ فَتَخَلَّفَهُمْ رَجُلٌ بِأَعْقَابِهِمْ فَأَعْطَاهُ سِرًّا لاَ يَعْلَمُ بِعَطِيَّتِهِ إِلاَّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَالَّذِي أَعْطَاهُ وَقَوْمٌ سَارُوا لَيْلَتَهُمْ حَتَّى إِذَا كَانَ النَّوْمُ أَحَبَّ إِلَيْهِمْ مِمَّا يُعْدَلُ بِهِ نَزَلُوا فَوَضَعُوا رُءُوسَهُمْ فَقَامَ يَتَمَلَّقُنِي وَيَتْلُو آيَاتِي وَرَجُلٌ كَانَ فِي سَرِيَّةٍ فَلَقُوا الْعَدُوَّ فَانْهَزَمُوا فَأَقْبَلَ بِصَدْرِهِ حَتَّى يُقْتَلَ أَوْ يُفْتَحَ لَهُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Uch kishini Alloh azza va jalla sevadi: Bir kishi bir qavmning oldiga kelib, ular bilan oʻrtasidagi qarindoshlik haqi bilan emas, balki Alloh yoʻlida soʻrasa, ular unga bermasa, soʻng bir kishi ularning ortidan qolib, unga yashirincha bir narsa bersa-yu, uning bu ehsonini Alloh azza va jalla va bergan kishidan boshqa hech kim bilmasa. Yana bir qavm tun boʻyi yurib, uyqu ularga har qanday narsadan koʻra sevimliroq boʻlganida tushib, boshlarini qoʻyishsa-yu, keyin ulardan bir kishi turib, Menga yolvorib, Mening oyatlarimni tilovat qilsa. Yana bir kishi bir sariyya (qoʻshin boʻlin)da boʻlib, dushmanga duch kelib, oʻrtoqlari qochib ketsalar ham, u koʻksini oldinga tutib, oʻldirilguncha yoki gʻalaba qozonilguncha jang qilsa», dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Уч кишини Аллоҳ азза ва жалла севади: Бир киши бир қавмнинг олдига келиб, улар билан ўртасидаги қариндошлик ҳақи билан эмас, балки Аллоҳ йўлида сўраса, улар унга бермаса, сўнг бир киши уларнинг ортидан қолиб, унга яширинча бир нарса берса-ю, унинг бу эҳсонини Аллоҳ азза ва жалла ва берган кишидан бошқа ҳеч ким билмаса. Яна бир қавм тун бўйи юриб, уйқу уларга ҳар қандай нарсадан кўра севимлироқ бўлганида тушиб, бошларини қўйишса-ю, кейин улардан бир киши туриб, Менга ёлвориб, Менинг оятларимни тиловат қилса. Яна бир киши бир сарийя (қўшин бўлин)да бўлиб, душманга дуч келиб, ўртоқлари қочиб кетсалар ҳам, у кўксини олдинга тутиб, ўлдирилгунча ёки ғалаба қозонилгунча жанг қилса», дедилар.

أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، عَنْ عَبْدَةَ، قَالَ سَمِعْتُ سُوَيْدَ بْنَ غَفَلَةَ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، وَأَبِي الدَّرْدَاءِ، مَوْقُوفًا ‏.‏

Abu Zarr (roziyallohu anhu) va Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan mavquf (sahobaning oʻz soʻzi sifatida) rivoyat qilinadi.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу) ва Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан мавқуф (саҳобанинг ўз сўзи сифатида) ривоят қилинади.

أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ صَعْصَعَةَ بْنِ مُعَاوِيَةَ، قَالَ لَقِيتُ أَبَا ذَرٍّ قُلْتُ حَدِّثْنِي ‏.‏ قَالَ نَعَمْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا مِنْ مُسْلِمَيْنِ يَمُوتُ بَيْنَهُمَا ثَلاَثَةُ أَوْلاَدٍ لَمْ يَبْلُغُوا الْحِنْثَ إِلاَّ غَفَرَ اللَّهُ لَهُمَا بِفَضْلِ رَحْمَتِهِ إِيَّاهُمْ ‏"‏ ‏.‏

Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi ikki musulmonning oralaridan balogʻatga yetmagan uch farzand vafot etsa, Alloh ularga oʻsha bolalarga boʻlgan rahmatining fazli sababli magʻfirat qiladi», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси икки мусулмоннинг ораларидан балоғатга етмаган уч фарзанд вафот этса, Аллоҳ уларга ўша болаларга бўлган раҳматининг фазли сабабли мағфират қилади», дедилар.

أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ، عَنْ زِيَادِ بْنِ فَيَّاضٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عِيَاضٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ صُمْ مِنَ الشَّهْرِ يَوْمًا وَلَكَ أَجْرُ مَا بَقِيَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ إِنِّي أُطِيقُ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَصُمْ يَوْمَيْنِ وَلَكَ أَجْرُ مَا بَقِيَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ إِنِّي أُطِيقُ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَصُمْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ وَلَكَ أَجْرُ مَا بَقِيَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ إِنِّي أُطِيقُ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ صُمْ أَرْبَعَةَ أَيَّامٍ وَلَكَ أَجْرُ مَا بَقِيَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ إِنِّي أُطِيقُ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَفْضَلُ الصَّوْمِ صَوْمُ دَاوُدَ كَانَ يَصُومُ يَوْمًا وَيُفْطِرُ يَوْمًا ‏"‏ ‏.‏

Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga aytdilar: «Oyda bir kun roʻza tut, qolganining ajri sen uchun boʻladi». Men: «Bundan koʻprogʻiga qodirman», dedim. U zot: «Ikki kun roʻza tut, qolganining ajri sen uchun boʻladi», dedilar. Men: «Bundan koʻprogʻiga qodirman», dedim. U zot: «Uch kun roʻza tut, qolganining ajri sen uchun boʻladi», dedilar. Men: «Bundan koʻprogʻiga qodirman», dedim. U zot: «Toʻrt kun roʻza tut, qolganining ajri sen uchun boʻladi», dedilar. Men: «Bundan koʻprogʻiga qodirman», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Roʻzalarning eng afzali Dovudning roʻzasidir, u bir kun roʻza tutib, bir kun tutmasdi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга айтдилар: «Ойда бир кун рўза тут, қолганининг ажри сен учун бўлади». Мен: «Бундан кўпроғига қодирман», дедим. У зот: «Икки кун рўза тут, қолганининг ажри сен учун бўлади», дедилар. Мен: «Бундан кўпроғига қодирман», дедим. У зот: «Уч кун рўза тут, қолганининг ажри сен учун бўлади», дедилар. Мен: «Бундан кўпроғига қодирман», дедим. У зот: «Тўрт кун рўза тут, қолганининг ажри сен учун бўлади», дедилар. Мен: «Бундан кўпроғига қодирман», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Рўзаларнинг энг афзали Довуднинг рўзасидир, у бир кун рўза тутиб, бир кун тутмасди», дедилар.

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَامٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا ذَرٍّ، بِالرَّبَذَةِ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِذَا صُمْتَ شَيْئًا مِنَ الشَّهْرِ فَصُمْ ثَلاَثَ عَشْرَةَ وَأَرْبَعَ عَشْرَةَ وَخَمْسَ عَشْرَةَ ‏"‏ ‏.‏

Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Agar oyning bir qismini roʻza tutsang, oʻn uch, oʻn toʻrt va oʻn beshinchi kunlarni roʻza tut», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Агар ойнинг бир қисмини рўза тутсанг, ўн уч, ўн тўрт ва ўн бешинчи кунларни рўза тут», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا رَجُلاَنِ، مُحَمَّدٌ وَحَكِيمٌ عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنِ ابْنِ الْحَوْتَكِيَّةِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ رَجُلاً بِصِيَامِ ثَلاَثَ عَشْرَةَ وَأَرْبَعَ عَشْرَةَ وَخَمْسَ عَشْرَةَ ‏.‏

Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kishiga oyning oʻn uchinchi, oʻn toʻrtinchi va oʻn beshinchi kunlari roʻza tutishni buyurdilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир кишига ойнинг ўн учинчи, ўн тўртинчи ва ўн бешинчи кунлари рўза тутишни буюрдилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُفَضَّلُ بْنُ مُهَلْهَلٍ، عَنْ بَيَانٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، قَالَ كُنْتُ مَعَ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ وَإِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ فَقُلْتُ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ أَجْمَعَ الْعَامَ الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ ‏.‏ فَقَالَ إِبْرَاهِيمُ لَوْ كَانَ أَبُوكَ لَمْ يَهُمَّ بِذَلِكَ ‏.‏ قَالَ وَقَالَ إِبْرَاهِيمُ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ إِنَّمَا كَانَتِ الْمُتْعَةُ لَنَا خَاصَّةً ‏.‏

Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Tamattuʼ faqat bizga xos edi», dedi.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Таматтуъ фақат бизга хос эди», деди.