أَخْبَرَنَا نُوحُ بْنُ حَبِيبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا قُدَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَتْنِي جَسْرَةُ بِنْتُ دَجَاجَةَ، قَالَتْ سَمِعْتُ أَبَا ذَرٍّ، يَقُولُ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَصْبَحَ بِآيَةٍ وَالآيَةُ { إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ } .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir oyatni takrorlab, tong ottirdilar. U oyat: {Agar ularni azoblasang, bas, ular Sening bandalaringdir; agar ularni magʻfirat qilsang, bas, albatta Sen Oʻzing Aziz va Hakimdirsan} (Moida 118).Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир оятни такрорлаб, тонг оттирдилар. У оят: {Агар уларни азобласанг, бас, улар Сенинг бандаларингдир; агар уларни мағфират қилсанг, бас, албатта Сен Ўзинг Азиз ва Ҳакимдирсан} (Моида 118).