al-Mug'ira ibn Shu'ba

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، قَالَ اسْتَشَارَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ النَّاسَ فِي إِمْلاَصِ الْمَرْأَةِ يَعْنِي سِقْطَهَا فَقَالَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ شَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِيهِ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ ائْتِنِي بِمَنْ يَشْهَدُ مَعَكَ ‏.‏ فَشَهِدَ مَعَهُ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ ‏.‏

Miswar ibn Maxrama (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn al-Xattob odamlar bilan ayolning bola tushirishi, yaʼni homilasi tushib ketishi xususida maslahatlashdi. Shunda Mugʻiyra ibn Shuʼba: «Men Rasululloh ﷺ bu haqda bir qul yoki choʻri (berish) bilan hukm qilganlariga guvoh boʻlganman», dedi. Umar: «Sen bilan birga guvohlik beradigan kishini olib kel», dedi. Shunda u bilan birga Muhammad ibn Maslama guvohlik berdi.Мисwар ибн Махрама (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар ибн ал-Хаттоб одамлар билан аёлнинг бола тушириши, яъни ҳомиласи тушиб кетиши хусусида маслаҳатлашди. Шунда Муғийра ибн Шуъба: «Мен Расулуллоҳ ﷺ бу ҳақда бир қул ёки чўри (бериш) билан ҳукм қилганларига гувоҳ бўлганман», деди. Умар: «Сен билан бирга гувоҳлик берадиган кишини олиб кел», деди. Шунда у билан бирга Муҳаммад ибн Маслама гувоҳлик берди.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَنْبَأَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَهُ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ ذُؤَيْبٍ، ح وَحَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ خَرَشَةَ، عَنِ ابْنِ ذُؤَيْبٍ، قَالَ جَاءَتِ الْجَدَّةُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا فَقَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ مَا لَكِ فِي كِتَابِ اللَّهِ شَىْءٌ وَمَا عَلِمْتُ لَكِ فِي سُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا فَارْجِعِي حَتَّى أَسْأَلَ النَّاسَ ‏.‏ فَسَأَلَ النَّاسَ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ حَضَرْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْطَاهَا السُّدُسَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ هَلْ مَعَكَ غَيْرُكَ فَقَامَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ مِثْلَ مَا قَالَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فَأَنْفَذَهُ لَهَا أَبُو بَكْرٍ ‏.‏ ثُمَّ جَاءَتِ الْجَدَّةُ الأُخْرَى مِنْ قِبَلِ الأَبِ إِلَى عُمَرَ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا فَقَالَ مَا لَكِ فِي كِتَابِ اللَّهِ شَىْءٌ وَمَا كَانَ الْقَضَاءُ الَّذِي قُضِيَ بِهِ إِلاَّ لِغَيْرِكِ وَمَا أَنَا بِزَائِدٍ فِي الْفَرَائِضِ شَيْئًا وَلَكِنْ هُوَ ذَاكِ السُّدُسُ فَإِنِ اجْتَمَعْتُمَا فِيهِ فَهُوَ بَيْنَكُمَا وَأَيَّتُكُمَا خَلَتْ بِهِ فَهُوَ لَهَا ‏.‏

Ibn Zuʼayb (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Bir buvi Abu Bakr Siddiqning huzuriga kelib, undan oʻz merosini soʻradi. Abu Bakr unga: «Alloh Kitobida sen uchun hech narsa yoʻq, Rasululloh ﷺ ning sunnatlarida ham sen uchun biror narsa borligini bilmayman. Qaytib tur, odamlardan soʻrab olay», dedi. Soʻng u odamlardan soʻradi va Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu): «Men Rasululloh ﷺ ning huzurlarida hozir edim, u zot unga oltidan bir ulush berdilar», dedi. Abu Bakr: «Sen bilan birga boshqa (guvoh) bormi?» dedi. Shunda Muhammad ibn Maslama al-Ansoriy oʻrnidan turib, Mugʻiyra ibn Shuʼba aytganidek gapni aytdi. Shu bilan Abu Bakr uni (buvi haqidagi hukmni) joriy qildi.Ибн Зуъайб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Бир буви Абу Бакр Сиддиқнинг ҳузурига келиб, ундан ўз меросини сўради. Абу Бакр унга: «Аллоҳ Китобида сен учун ҳеч нарса йўқ, Расулуллоҳ ﷺ нинг суннатларида ҳам сен учун бирор нарса борлигини билмайман. Қайтиб тур, одамлардан сўраб олай», деди. Сўнг у одамлардан сўради ва Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу): «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларида ҳозир эдим, у зот унга олтидан бир улуш бердилар», деди. Абу Бакр: «Сен билан бирга бошқа (гувоҳ) борми?» деди. Шунда Муҳаммад ибн Маслама ал-Ансорий ўрнидан туриб, Муғийра ибн Шуъба айтганидек гапни айтди. Шу билан Абу Бакр уни (буви ҳақидаги ҳукмни) жорий қилди.

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، وَزُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ، قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ، أَرَادَ أَنْ يَتَزَوَّجَ، امْرَأَةً فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ اذْهَبْ فَانْظُرْ إِلَيْهَا فَإِنَّهُ أَحْرَى أَنْ يُؤْدَمَ بَيْنَكُمَا ‏"‏ ‏.‏ فَفَعَلَ فَتَزَوَّجَهَا فَذَكَرَ مِنْ مُوَافَقَتِهَا ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Mugʻiyra ibn Shuʼba bir ayolga uylanmoqchi boʻldi. Shunda Nabiy ﷺ unga: «Borib, unga qarab ol, chunki bu ikkovingiz oʻrtangizda mehr-ulfat paydo boʻlishiga yaqinroqdir», dedilar. U shunday qildi va unga uylandi hamda u bilan ahil boʻlib yashaganini eslab oʻtdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муғийра ибн Шуъба бир аёлга уйланмоқчи бўлди. Шунда Набий ﷺ унга: «Бориб, унга қараб ол, чунки бу икковингиз ўртангизда меҳр-улфат пайдо бўлишига яқинроқдир», дедилар. У шундай қилди ва унга уйланди ҳамда у билан аҳил бўлиб яшаганини эслаб ўтди.

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَبِي الرَّبِيعِ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَذَكَرْتُ لَهُ امْرَأَةً أَخْطُبُهَا فَقَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَانْظُرْ إِلَيْهَا فَإِنَّهُ أَجْدَرُ أَنْ يُؤْدَمَ بَيْنَكُمَا ‏"‏ ‏.‏ فَأَتَيْتُ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ فَخَطَبْتُهَا إِلَى أَبَوَيْهَا وَأَخْبَرْتُهُمَا بِقَوْلِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏ فَكَأَنَّهُمَا كَرِهَا ذَلِكَ ‏.‏ قَالَ فَسَمِعَتْ ذَلِكَ الْمَرْأَةُ وَهِيَ فِي خِدْرِهَا فَقَالَتْ إِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَمَرَكَ أَنْ تَنْظُرَ فَانْظُرْ ‏.‏ وَإِلاَّ فَإِنِّي أَنْشُدُكَ كَأَنَّهَا أَعْظَمَتْ ذَلِكَ ‏.‏ قَالَ فَنَظَرْتُ إِلَيْهَا فَتَزَوَّجْتُهَا ‏.‏ فَذَكَرَ مِنْ مُوَافَقَتِهَا ‏.‏

Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiyning ﷺ oldilariga keldim va oʻzim sovchi qoʻymoqchi boʻlgan bir ayol haqida gapirdim. U zot: «Borib, unga qarab ol, chunki bu ikkovingiz oʻrtangizda mehr-ulfat paydo boʻlishiga yaqinroqdir», dedilar. Men ansorlardan boʻlgan bir ayolning oldiga borib, ota-onasidan uni sovchilik qildim va ularga Nabiyning ﷺ soʻzlarini xabar qildim. Goʻyo ular buni yoqtirmadilar. Oʻsha ayol pardasi ortida turib buni eshitib qoldi va: «Agar Rasululloh ﷺ senga qarashni buyurgan boʻlsalar, qara. Aks holda, men seni Alloh nomi bilan qasam ichiraman», dedi. Goʻyo u buni ulkan ish deb bildi. Men unga qarab oldim va u ga uylandim, soʻng u bilan ahil boʻlib yashaganini eslab oʻtdi.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набийнинг ﷺ олдиларига келдим ва ўзим совчи қўймоқчи бўлган бир аёл ҳақида гапирдим. У зот: «Бориб, унга қараб ол, чунки бу икковингиз ўртангизда меҳр-улфат пайдо бўлишига яқинроқдир», дедилар. Мен ансорлардан бўлган бир аёлнинг олдига бориб, ота-онасидан уни совчилик қилдим ва уларга Набийнинг ﷺ сўзларини хабар қилдим. Гўё улар буни ёқтирмадилар. Ўша аёл пардаси ортида туриб буни эшитиб қолди ва: «Агар Расулуллоҳ ﷺ сенга қарашни буюрган бўлсалар, қара. Акс ҳолда, мен сени Аллоҳ номи билан қасам ичираман», деди. Гўё у буни улкан иш деб билди. Мен унга қараб олдим ва у га уйландим, сўнг у билан аҳил бўлиб яшаганини эслаб ўтди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ الصَّائِغُ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، ‏.‏ أَنَّهُ حِينَ هَلَكَ عُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ تَرَكَ ابْنَةً لَهُ ‏.‏ قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَزَوَّجَنِيهَا خَالِي قُدَامَةُ وَهُوَ عَمُّهَا وَلَمْ يُشَاوِرْهَا وَذَلِكَ بَعْدَ مَا هَلَكَ أَبُوهَا فَكَرِهَتْ نِكَاحَهُ وَأَحَبَّتِ الْجَارِيَةُ أَنْ يُزَوِّجَهَا الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ فَزَوَّجَهَا إِيَّاهُ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Usmon ibn Mazʼun vafot etganida ortidan bir qizini qoldirgan edi. Ibn Umar aytdi: «Togʻam Qudoma — u qizning amakisi edi — qiz bilan maslahatlashmay meni unga uylantirdi. Bu qizning otasi vafot etganidan keyin boʻlgan edi. Qiz bu nikohni yoqtirmadi va Mugʻiyra ibn Shuʼbaga turmushga chiqishni istadi. Shunda uni unga turmushga berdi».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Усмон ибн Мазъун вафот этганида ортидан бир қизини қолдирган эди. Ибн Умар айтди: «Тоғам Қудома — у қизнинг амакиси эди — қиз билан маслаҳатлашмай мени унга уйлантирди. Бу қизнинг отаси вафот этганидан кейин бўлган эди. Қиз бу никоҳни ёқтирмади ва Муғийра ибн Шуъбага турмушга чиқишни истади. Шунда уни унга турмушга берди».