حَدَّثَنَا نُوحُ بْنُ يَزِيدَ أَبُو مُحَمَّدٍ أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنِيهِ ابْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عِيسَى بْنِ مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْفَغْوَاءِ الْخُزَاعِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ أَرَادَ أَنْ يَبْعَثَنِي بِمَالٍ إِلَى أَبِي سُفْيَانَ يَقْسِمُهُ فِي قُرَيْشٍ بِمَكَّةَ بَعْدَ الْفَتْحِ قَالَ فَقَالَ الْتَمِسْ صَاحِبًا قَالَ فَجَاءَنِي عَمْرُو بْنُ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيُّ قَالَ بَلَغَنِي أَنَّكَ تُرِيدُ الْخُرُوجَ وَتَلْتَمِسُ صَاحِبًا قَالَ قُلْتُ أَجَلْ قَالَ فَأَنَا لَكَ صَاحِبٌ قَالَ فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ قَدْ وَجَدْتُ صَاحِبًا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا وَجَدْتَ صَاحِبًا فَآذِنِّي قَالَ فَقَالَ مَنْ قُلْتُ عَمْرُو بْنُ أُمَيَّةَ الضَّمْرِيُّ قَالَ فَقَالَ إِذَا هَبَطْتَ بِلَادَ قَوْمِهِ فَاحْذَرْهُ فَإِنَّهُ قَدْ قَالَ الْقَائِلُ أَخُوكَ الْبَكْرِيُّ وَلَا تَأْمَنْهُ قَالَ فَخَرَجْنَا حَتَّى إِذَا جِئْتُ الْأَبْوَاءَ فَقَالَ لِي إِنِّي أُرِيدُ حَاجَةً إِلَى قَوْمِي بِوَدَّانَ فَتَلَبَّثْ لِي قَالَ قُلْتُ رَاشِدًا فَلَمَّا وَلَّى ذَكَرْتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَشَدَدْتُ عَلَى بَعِيرِي ثُمَّ خَرَجْتُ أُوضِعُهُ حَتَّى إِذَا كُنْتُ بَالْأَصَافِرِ إِذَا هُوَ يُعَارِضُنِي فِي رَهْطِهِ قَالَ وَأَوْضَعْتُ فَسَبَقْتُهُ فَلَمَّا رَآنِي قَدْ فُتُّهُ انْصَرَفُوا وَجَاءَنِي قَالَ كَانَتْ لِي إِلَى قَوْمِي حَاجَةٌ قَالَ قُلْتُ أَجَلْ فَمَضَيْنَا حَتَّى قَدِمْنَا مَكَّةَ فَدَفَعْتُ الْمَالَ إِلَى أَبِي سُفْيَانَ
Abdulloh ibn Amr ibn al-Fagʻvo al-Xuzoiy otasidan rivoyat qiladi: U shunday dedi: Rasululloh ﷺ meni chaqirdilar. U zot fathdan keyin Makkadagi Quraysh orasida taqsimlash uchun Abu Sufyonga bir mol-mulk bilan meni joʻnatmoqchi edilar. U zot: «Oʻzingga bir hamroh izlab top», dedilar. Shunda menga Amr ibn Umayya az-Zamriy keldi va: «Eshitishimcha, sen safarga chiqmoqchi ekansan va hamroh izlayapsan», dedi. Men: «Ha», dedim. U: «Men senga hamroh boʻlaman», dedi. Men Rasululloh ﷺ ning oldilariga keldim va: «Hamroh topdim», dedim — Rasululloh ﷺ: «Hamroh topsang, menga bildir», degan edilar. U zot: «Kim u?» dedilar. Men: «Amr ibn Umayya az-Zamriy», dedim. U zot: «Uning qavmi yurtiga tushganingda undan ehtiyot boʻl. Zero, aytuvchi: ‹Birga oshini yegan birodaringga ham ishonma› degan», dedilar. Soʻng yoʻlga chiqdik. Abvogʻa yetganimizda u menga: «Vaddondagi qavmimga bir ishim bor edi, meni biroz kutib tur», dedi. Men: «Ishing oʻngidan kelsin», dedim. U ortga burilib ketganida Rasululloh ﷺ ning soʻzlari yodimga tushdi-da, tuyamni qattiq bogʻlab, jadal yoʻl yurdim. Asofirga yetganimda, qarasam, u oʻz urugʻi bilan menga roʻbaru kelyapti. Men tezlab, undan oʻzib ketdim. U meni oʻzib ketganimni koʻrgach, (ular) qaytib ketishdi, oʻzi esa oldimga kelib: «Qavmimga bir ishim bor edi», dedi. Men: «Ha», dedim. Soʻng yoʻlda davom etib, Makkaga yetib keldik va men molni Abu Sufyonga topshirdim.Абдуллоҳ ибн Амр ибн ал-Фағво ал-Хузоий отасидан ривоят қилади: У шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ мени чақирдилар. У зот фатҳдан кейин Маккадаги Қурайш орасида тақсимлаш учун Абу Суфёнга бир мол-мулк билан мени жўнатмоқчи эдилар. У зот: «Ўзингга бир ҳамроҳ излаб топ», дедилар. Шунда менга Амр ибн Умайя аз-Замрий келди ва: «Эшитишимча, сен сафарга чиқмоқчи экансан ва ҳамроҳ излаяпсан», деди. Мен: «Ҳа», дедим. У: «Мен сенга ҳамроҳ бўламан», деди. Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг олдиларига келдим ва: «Ҳамроҳ топдим», дедим — Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳамроҳ топсанг, менга билдир», деган эдилар. У зот: «Ким у?» дедилар. Мен: «Амр ибн Умайя аз-Замрий», дедим. У зот: «Унинг қавми юртига тушганингда ундан эҳтиёт бўл. Зеро, айтувчи: ‹Бирга ошини еган биродарингга ҳам ишонма› деган», дедилар. Сўнг йўлга чиқдик. Абвоға етганимизда у менга: «Ваддондаги қавмимга бир ишим бор эди, мени бироз кутиб тур», деди. Мен: «Ишинг ўнгидан келсин», дедим. У ортга бурилиб кетганида Расулуллоҳ ﷺ нинг сўзлари ёдимга тушди-да, туямни қаттиқ боғлаб, жадал йўл юрдим. Асофирга етганимда, қарасам, у ўз уруғи билан менга рўбару келяпти. Мен тезлаб, ундан ўзиб кетдим. У мени ўзиб кетганимни кўргач, (улар) қайтиб кетишди, ўзи эса олдимга келиб: «Қавмимга бир ишим бор эди», деди. Мен: «Ҳа», дедим. Сўнг йўлда давом этиб, Маккага етиб келдик ва мен молни Абу Суфёнга топширдим.