as-Soib ibn Yazid

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ السَّائِبَ بْنَ يَزِيدَ، يَقُولُ إِنَّ الأَذَانَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ كَانَ أَوَّلُهُ حِينَ يَجْلِسُ الإِمَامُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ عَلَى الْمِنْبَرِ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ فَلَمَّا كَانَ فِي خِلاَفَةِ عُثْمَانَ ـ رضى الله عنه ـ وَكَثُرُوا، أَمَرَ عُثْمَانُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ بِالأَذَانِ الثَّالِثِ، فَأُذِّنَ بِهِ عَلَى الزَّوْرَاءِ، فَثَبَتَ الأَمْرُ عَلَى ذَلِكَ‏.‏

Zuhriy (Soib ibn Yaziddan) rivoyat qiladi: Men Soib ibn Yazidning shunday deganini eshitdim: «Rasululloh ﷺ, Abu Bakr va Umar zamonida juma namozi uchun azon imom minbarga oʻtirgandan keyin aytilar edi. Lekin Usmon xilofati paytida odamlar koʻpayganda, u (juma kuni juma namozi uchun) uchinchi azonni joriy qildi va u az-Zavroda aytildi; va bu yangi holat keyingi yillarda ham shunday (saqlanib) qoldi».Зуҳрий (Соиб ибн Язиддан) ривоят қилади: Мен Соиб ибн Язиднинг шундай деганини эшитдим: «Расулуллоҳ ﷺ, Абу Бакр ва Умар замонида жума намози учун азон имом минбарга ўтиргандан кейин айтилар эди. Лекин Усмон хилофати пайтида одамлар кўпайганда, у (жума куни жума намози учун) учинчи азонни жорий қилди ва у аз-Заврода айтилди; ва бу янги ҳолат кейинги йилларда ҳам шундай (сақланиб) қолди».

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، أَخْبَرَنَا الْقَاسِمُ بْنُ مَالِكٍ، عَنِ الْجُعَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ، يَقُولُ لِلسَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ، وَكَانَ قَدْ حُجَّ بِهِ فِي ثَقَلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Juayd ibn Abdurrahmon (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Umar ibn Abdulazizning — Soib ibn Yazid haqida: ‹U Paygʻambar ﷺ ning yuklari bilan (birga koʻtarilgan holda) haj qilgan edi›, — deb aytganini eshitdim.Жуайд ибн Абдурраҳмон (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен Умар ибн Абдулазизнинг — Соиб ибн Язид ҳақида: ‹У Пайғамбар ﷺ нинг юклари билан (бирга кўтарилган ҳолда) ҳаж қилган эди›, — деб айтганини эшитдим.

حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنِ الْجُعَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، رَأَيْتُ السَّائِبَ بْنَ يَزِيدَ ابْنَ أَرْبَعٍ وَتِسْعِينَ جَلْدًا مُعْتَدِلاً فَقَالَ قَدْ عَلِمْتُ مَا مُتِّعْتُ بِهِ سَمْعِي وَبَصَرِي إِلاَّ بِدُعَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، إِنَّ خَالَتِي ذَهَبَتْ بِي إِلَيْهِ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَ أُخْتِي شَاكٍ فَادْعُ اللَّهَ‏.‏ قَالَ فَدَعَا لِي‏.‏

Juayd ibn Abdurrahmon rivoyat qiladi: Men Soib ibn Yazidni — u toʻqson toʻrt yoshda, baquvvat va tik qomatli boʻlganida — koʻrdim. U: «Men bilamanki, men eshitish va koʻrish quvvatimdan — faqat Allohning Rasuli duosi sababli — bahramand boʻldim. Xolam meni uning oldiga olib borib: ‹Yo Rasululloh! Jiyanim kasal; siz u uchun Allohga duo qilmaysizmi?› — dedi. Bas, u (zot) men uchun (Allohga) duo qildi», — dedi.Жуайд ибн Абдурраҳмон ривоят қилади: Мен Соиб ибн Язидни — у тўқсон тўрт ёшда, бақувват ва тик қоматли бўлганида — кўрдим. У: «Мен биламанки, мен эшитиш ва кўриш қувватимдан — фақат Аллоҳнинг Расули дуоси сабабли — баҳраманд бўлдим. Холам мени унинг олдига олиб бориб: ‹Ё Расулуллоҳ! Жияним касал; сиз у учун Аллоҳга дуо қилмайсизми?› — деди. Бас, у (зот) мен учун (Аллоҳга) дуо қилди», — деди.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ مَالِكٍ الْمُزَنِيُّ، حَدَّثَنَا الْجُعَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ كَانَ الصَّاعُ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُدًّا وَثُلُثًا بِمُدِّكُمُ الْيَوْمَ فَزِيدَ فِيهِ فِي زَمَنِ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ‏.‏

(Soib ibn Yazid (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ zamonida bir soʼ — bugungi muddingiz bilan bir mudd-u uchdan bir (mudd) edi; soʻng u Umar ibn Abdulaziz zamonida ziyoda qilindi (oshirildi).(Соиб ибн Язид (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ замонида бир сў — бугунги муддингиз билан бир мудд-у учдан бир (мудд) эди; сўнг у Умар ибн Абдулазиз замонида зиёда қилинди (оширилди).