حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَسْلَمَأَنَّهُ لُدِغَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْ أَنَّكَ قُلْتَ حِينَ أَمْسَيْتَ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ لَمْ يَضُرَّكَقَالَ سُهَيْلٌ فَكَانَ أَبِي إِذَا لُدِغَ أَحَدٌ مِنَّا يَقُولُ قَالَهَا فَإِنْ قَالُوا نَعَمْ قَالَ كَأَنَّهُ يَرَى أَنَّهَا لَا تَضُرُّهُ
Aslam qabilasidan bir kishidan rivoyat qilinadi: Uni (chayon) chaqdi va u buni Nabiy ﷺga aytdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Agar sen kechqurun: ‹Alloh yaratgan narsalarning yomonligidan Allohning tamom kalimalari bilan panoh tilayman›, deganingda edi, u senga zarar yetkazmasdi», dedilar. Suhayl aytdi: Otam bizdan birortamizni (chayon) chaqsa: «Uni aytganmiding?» der edi. Agar ular: «Ha», desalar, u goʻyo bu unga zarar qilmaydi, deb bilar edi.Аслам қабиласидан бир кишидан ривоят қилинади: Уни (чаён) чақди ва у буни Набий ﷺга айтди. Шунда Набий ﷺ: «Агар сен кечқурун: ‹Аллоҳ яратган нарсаларнинг ёмонлигидан Аллоҳнинг тамом калималари билан паноҳ тилайман›, деганингда эди, у сенга зарар етказмасди», дедилар. Суҳайл айтди: Отам биздан бирортамизни (чаён) чақса: «Уни айтганмидинг?» дер эди. Агар улар: «Ҳа», десалар, у гўё бу унга зарар қилмайди, деб билар эди.