حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ يَعْنِي الْمُعَلِّمَ، عَنْ يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَسَارٍ، أخْبَرَهُ أَنَّ زَيْدَ بْنَ خَالِدٍ الْجُهَنِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَأَلَ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قُلْتُ أَرَأَيْتَ إِذَا جَامَعَ امْرَأَتَهُ وَلَمْ يُمْنِ فَقَالَ عُثْمَانُ يَتَوَضَّأُ كَمَا يَتَوَضَّأُ لِلصَّلَاةِ وَيَغْسِلُ ذَكَرَهُ وَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَالزُّبَيْرَ بْنَ الْعَوَّامِ وَطَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ فَأَمَرُوهُ بِذَلِكَ.
Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Undan: «Bir kishi xotini bilan qoʻshilib, maniy chiqmasa, bu haqda nima deysiz?» deb soʻralganda, Usmon: «U namozga tahorat olganidek tahorat oladi va zakarini yuvadi», dedi. Usmon (roziyallohu anhu): «Men buni Rasululloh ﷺdan eshitganman», dedi. «Soʻng men bu haqda Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan, Zubayr ibn al-Avvomdan, Talha ibn Ubaydullohdan va Ubay ibn Kaʼbdan soʻradim, ular ham shunday qilishga buyurdilar», dedi.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ундан: «Бир киши хотини билан қўшилиб, маний чиқмаса, бу ҳақда нима дейсиз?» деб сўралганда, Усмон: «У намозга таҳорат олганидек таҳорат олади ва закарини ювади», деди. Усмон (розияллоҳу анҳу): «Мен буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитганман», деди. «Сўнг мен бу ҳақда Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан, Зубайр ибн ал-Аввомдан, Талҳа ибн Убайдуллоҳдан ва Убай ибн Каъбдан сўрадим, улар ҳам шундай қилишга буюрдилар», деди.