حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ بْنُ فَضَالَةَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ أَخْبَرَنِي شَيْخٌ مَنْ بَنِي سَلِيطٍ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُكَلِّمُهُ فِي سَبْيٍ أُصِيبَ لَنَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَإِذَا هُوَ يُحَدِّثُ الْقَوْمَ وَحَلْقَةٌ قَدْ أَطَافَتْ بِهِ فَإِذَا هُوَ قَاعِدٌ عَلَيْهِ إِزَارُ قِطْرٍ لَهُ غَلِيظٌ أَوَّلُ شَيْءٍ سَمِعْتُهُ مِنْهُ يَقُولُ وَهُوَ يَقُولُ بِيَدِهِ هَكَذَا وَأَشَارَ الْمُبَارَكُ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لَا يَظْلِمُهُ وَلَا يَخْذُلُهُ التَّقْوَى هَاهُنَا التَّقْوَى هَاهُنَا أَيْ فِي الْقَلْبِ
Hasan (al-Basriy rahimahulloh) aytdi: Menga Banu Salitdan boʻlgan bir shayx xabar berdi: Men Nabiy ﷺning huzurlariga, johiliyatda bizdan olingan asirlar haqida gaplashish uchun bordim. Qarasam, u zot qavmga soʻzlab turibdilar, atroflarida bir halqa (odam) oʻrab olgan. U zot oʻtirgan edilar, ustlarida qalin qitr izori bor edi. Men u zotdan eshitgan birinchi narsa — u zot qoʻllari bilan mana bunday ishora qilib — Muborak koʻrsatkich barmogʻi bilan ishora qildi — «Musulmon musulmonning birodaridir: unga zulm qilmaydi va uni xor qilib tashlab qoʻymaydi. Taqvo mana shu yerda, taqvo mana shu yerda», yaʼni qalbda, deganlari boʻldi.Ҳасан (ал-Басрий раҳимаҳуллоҳ) айтди: Менга Бану Салитдан бўлган бир шайх хабар берди: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига, жоҳилиятда биздан олинган асирлар ҳақида гаплашиш учун бордим. Қарасам, у зот қавмга сўзлаб турибдилар, атрофларида бир ҳалқа (одам) ўраб олган. У зот ўтирган эдилар, устларида қалин қитр изори бор эди. Мен у зотдан эшитган биринчи нарса — у зот қўллари билан мана бундай ишора қилиб — Муборак кўрсаткич бармоғи билан ишора қилди — «Мусулмон мусулмоннинг биродаридир: унга зулм қилмайди ва уни хор қилиб ташлаб қўймайди. Тақво мана шу ерда, тақво мана шу ерда», яъни қалбда, деганлари бўлди.