حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَبَهْزٌ قَالَا ثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَدِيٍّ قَالَ بَهْزٌ أَخْبَرَنِي عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ قَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ وَابْنَ أَبِي أَوْفَى قَالَاأَصَابُوا حُمُرًا يَوْمَ خَيْبَرَ فَنَادَى مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُكْفِئُوا الْقُدُورَ وَقَالَ بَهْزٌ عَنْ عَدِيٍّ عَنِ الْبَرَاءِ وَابْنِ أَبِي أوْفَى
Baro ibn Ozib va Ibn Abu Avfo (roziyallohu anhum) aytdilar: Xaybar kuni (odamlar) eshaklarni (soʻyib) olishdi. Shunda Rasululloh ﷺning munodiysi qozonlarni agʻdarib tashlashga nido qildi.Баро ибн Озиб ва Ибн Абу Авфо (розияллоҳу анҳум) айтдилар: Хайбар куни (одамлар) эшакларни (сўйиб) олишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺнинг мунодийси қозонларни ағдариб ташлашга нидо қилди.