حَدَّثَنَا يَزِيدُ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي دِقْرَةُ أُمُّ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أُذَيْنَةَ قَالَتْكُنَّا نَطُوفُ بِالْبَيْتِ مَعَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ فَرَأَتْ عَلَى امْرَأَةٍ بُرْدًا فِيهِ تَصْلِيبٌ فَقَالَتْ أُمُّ الْمُؤْمِنِينَ اطْرَحِيهِ اطْرَحِيهِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا رَأَى نَحْوَ هَذَا قَضَبَهُ
Diqra Umm Abdurrahmon ibn Uzayna aytdi: Biz moʻminlar onasi bilan birga Baytni tavof qilar edik. U bir ayolning ustida xoch naqshi boʻlgan burdni koʻrdi va: «Uni tashla, uni tashla! Chunki Rasululloh ﷺ bunga oʻxshash narsani koʻrsalar, uni qirqib tashlar edilar», dedi.Диқра Умм Абдурраҳмон ибн Узайна айтди: Биз мўминлар онаси билан бирга Байтни тавоф қилар эдик. У бир аёлнинг устида хоч нақши бўлган бурдни кўрди ва: «Уни ташла, уни ташла! Чунки Расулуллоҳ ﷺ бунга ўхшаш нарсани кўрсалар, уни қирқиб ташлар эдилар», деди.