أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عُمَارَةَ، حَمْزَةُ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَذْكُرُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ بَيْنَمَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَعَ أَصْحَابِهِ جَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ قَالَ أَيُّكُمُ ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالُوا هَذَا الأَمْغَرُ الْمُرْتَفِقُ - قَالَ حَمْزَةُ الأَمْغَرُ الأَبْيَضُ مُشْرَبٌ حُمْرَةً - فَقَالَ إِنِّي سَائِلُكَ فَمُشْتَدٌّ عَلَيْكَ فِي الْمَسْأَلَةِ قَالَ " سَلْ عَمَّا بَدَا لَكَ " . قَالَ أَسْأَلُكَ بِرَبِّكَ وَرَبِّ مَنْ قَبْلَكَ وَرَبِّ مَنْ بَعْدَكَ آللَّهُ أَرْسَلَكَ قَالَ " اللَّهُمَّ نَعَمْ " . قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِهِ آللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ تُصَلِّيَ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ قَالَ " اللَّهُمَّ نَعَمْ " . قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِهِ آللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ تَأْخُذَ مِنْ أَمْوَالِ أَغْنِيَائِنَا فَتَرُدَّهُ عَلَى فُقَرَائِنَا قَالَ " اللَّهُمَّ نَعَمْ " . قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِهِ آللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ تَصُومَ هَذَا الشَّهْرَ مِنَ اثْنَىْ عَشَرَ شَهْرًا قَالَ " اللَّهُمَّ نَعَمْ " . قَالَ فَأَنْشُدُكَ بِهِ آللَّهُ أَمَرَكَ أَنْ يَحُجَّ هَذَا الْبَيْتَ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلاً قَالَ " اللَّهُمَّ نَعَمْ " . قَالَ فَإِنِّي آمَنْتُ وَصَدَّقْتُ وَأَنَا ضِمَامُ بْنُ ثَعْلَبَةَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ashoblari bilan birga oʻtirgan edilar, choʻl ahlidan bir kishi kelib: «Qaysingiz Abdulmuttalibning oʻgʻli?» dedi. Ular: «Mana bu yostiqqa suyanib oʻtirgan qizil-oq yuzli kishi», dedilar. U kishi: «Men sizdan soʻrayman va soʻrashda sizga qattiq boʻlaman», dedi. U zot: «Xohlaganingni soʻra», dedilar. U: «Sizning Robbingiz, sizdan oldingilarning Robbi va sizdan keyingilarning Robbi bilan soʻrayman: sizni Alloh yubordimi?» dedi. U zot: «Allohim, ha», dedilar. U: «Uning nomi bilan sizni ogohlantirib soʻrayman: har kecha-kunduzda besh vaqt namoz oʻqishni sizga Alloh buyurdimi?» dedi. U zot: «Allohim, ha», dedilar. U: «Uning nomi bilan sizni ogohlantirib soʻrayman: boylarimizning mollaridan olib, kambagʻallarimizga qaytarishni sizga Alloh buyurdimi?» dedi. U zot: «Allohim, ha», dedilar. U: «Uning nomi bilan sizni ogohlantirib soʻrayman: oʻn ikki oydan shu oyida roʻza tutishni sizga Alloh buyurdimi?» dedi. U zot: «Allohim, ha», dedilar. U: «Uning nomi bilan sizni ogohlantirib soʻrayman: bu Uyni yoʻlga qodir boʻlgan kishi haj qilishini sizga Alloh buyurdimi?» dedi. U zot: «Allohim, ha», dedilar. U: «Men imon keltirdim va tasdiqladim. Men Zimom ibn Saʼlabaman», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ашоблари билан бирга ўтирган эдилар, чўл аҳлидан бир киши келиб: «Қайсингиз Абдулмутталибнинг ўғли?» деди. Улар: «Мана бу ёстиққа суяниб ўтирган қизил-оқ юзли киши», дедилар. У киши: «Мен сиздан сўрайман ва сўрашда сизга қаттиқ бўламан», деди. У зот: «Хоҳлаганингни сўра», дедилар. У: «Сизнинг Роббингиз, сиздан олдингиларнинг Робби ва сиздан кейингиларнинг Робби билан сўрайман: сизни Аллоҳ юбордими?» деди. У зот: «Аллоҳим, ҳа», дедилар. У: «Унинг номи билан сизни огоҳлантириб сўрайман: ҳар кеча-кундузда беш вақт намоз ўқишни сизга Аллоҳ буюрдими?» деди. У зот: «Аллоҳим, ҳа», дедилар. У: «Унинг номи билан сизни огоҳлантириб сўрайман: бойларимизнинг молларидан олиб, камбағалларимизга қайтаришни сизга Аллоҳ буюрдими?» деди. У зот: «Аллоҳим, ҳа», дедилар. У: «Унинг номи билан сизни огоҳлантириб сўрайман: ўн икки ойдан шу ойида рўза тутишни сизга Аллоҳ буюрдими?» деди. У зот: «Аллоҳим, ҳа», дедилар. У: «Унинг номи билан сизни огоҳлантириб сўрайман: бу Уйни йўлга қодир бўлган киши ҳаж қилишини сизга Аллоҳ буюрдими?» деди. У зот: «Аллоҳим, ҳа», дедилар. У: «Мен имон келтирдим ва тасдиқладим. Мен Зимом ибн Саълабаман», деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنَّ حَمْزَةَ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصُومُ فِي السَّفَرِ وَكَانَ كَثِيرَ الصِّيَامِ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنْ شِئْتَ فَصُمْ وَإِنْ شِئْتَ فَأَفْطِرْ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Hamza Rasululloh ﷺga: ‹Yo Rasululloh, safarda roʻza tutaymi?› dedi. U koʻp roʻza tutadigan kishi edi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: ‹Xohlasang roʻza tut, xohlasang tutma›, dedilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Ҳамза Расулуллоҳ ﷺга: ‹Ё Расулуллоҳ, сафарда рўза тутайми?› деди. У кўп рўза тутадиган киши эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: ‹Хоҳласанг рўза тут, хоҳласанг тутма›, дедилар».
أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنَّ حَمْزَةَ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصُومُ فِي السَّفَرِ فَقَالَ " إِنْ شِئْتَ فَصُمْ وَإِنْ شِئْتَ فَأَفْطِرْ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Hamza Rasululloh ﷺdan soʻrab: ‹Yo Rasululloh, safarda roʻza tutaymi?› dedi. U zot: ‹Xohlasang roʻza tut, xohlasang tutma›, dedilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Ҳамза Расулуллоҳ ﷺдан сўраб: ‹Ё Расулуллоҳ, сафарда рўза тутайми?› деди. У зот: ‹Хоҳласанг рўза тут, хоҳласанг тутма›, дедилар».
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ حَمْزَةَ الأَسْلَمِيَّ، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الصَّوْمِ فِي السَّفَرِ وَكَانَ رَجُلاً يَسْرُدُ الصِّيَامَ . فَقَالَ " إِنْ شِئْتَ فَصُمْ وَإِنْ شِئْتَ فَأَفْطِرْ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Hamza al-Aslamiy Rasululloh ﷺdan safarda roʻza tutish haqida soʻradi va u roʻzani ketma-ket tutadigan kishi edi. U zot: «Xohlasang roʻza tut, xohlasang tutma», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Ҳамза ал-Асламий Расулуллоҳ ﷺдан сафарда рўза тутиш ҳақида сўради ва у рўзани кетма-кет тутадиган киши эди. У зот: «Хоҳласанг рўза тут, хоҳласанг тутма», дедилар.
أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ، رضى الله عنه قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ تَنَوَّقُ فِي قُرَيْشٍ وَتَدَعُنَا قَالَ " وَعِنْدَكَ أَحَدٌ " . قُلْتُ نَعَمْ بِنْتُ حَمْزَةَ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّهَا لاَ تَحِلُّ لِي إِنَّهَا ابْنَةُ أَخِي مِنَ الرَّضَاعَةِ " .
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men: ‹Ey Allohning Rasuli, nega Quraysh ichidan xotin tanlab, bizni tashlab qoʻyasiz?› dedim. U zot: ‹Nazaringda kimdir bormi?› dedilar. Men: ‹Ha, Hamzaning qizi bor›, dedim. Rasululloh ﷺ: ‹Albatta, u menga halol emas, chunki u emizishlik boʻyicha akamning qizidir›, dedilar», deb aytdi.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, нега Қурайш ичидан хотин танлаб, бизни ташлаб қўясиз?› дедим. У зот: ‹Назарингда кимдир борми?› дедилар. Мен: ‹Ҳа, Ҳамзанинг қизи бор›, дедим. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Албатта, у менга ҳалол эмас, чунки у эмизишлик бўйича акамнинг қизидир›, дедилар», деб айтди.
أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ ذُكِرَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِنْتُ حَمْزَةَ فَقَالَ " إِنَّهَا ابْنَةُ أَخِي مِنَ الرَّضَاعَةِ " . قَالَ شُعْبَةُ هَذَا سَمِعَهُ قَتَادَةُ مِنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga Hamzaning qizi zikr qilindi. Shunda u zot: «Albatta, u emizishlik boʻyicha akamning qizidir», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга Ҳамзанинг қизи зикр қилинди. Шунда у зот: «Албатта, у эмизишлик бўйича акамнинг қизидир», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَوَاءٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُرِيدَ عَلَى بِنْتِ حَمْزَةَ فَقَالَ " إِنَّهَا ابْنَةُ أَخِي مِنَ الرَّضَاعَةِ وَإِنَّهُ يَحْرُمُ مِنَ الرَّضَاعِ مَا يَحْرُمُ مِنَ النَّسَبِ " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga Hamzaning qizi taklif qilindi. Shunda u zot: «Albatta, u emizishlik boʻyicha akamning qizidir. Nasab orqali harom boʻlgan narsa emizish orqali ham harom boʻladi», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга Ҳамзанинг қизи таклиф қилинди. Шунда у зот: «Албатта, у эмизишлик бўйича акамнинг қизидир. Насаб орқали ҳаром бўлган нарса эмизиш орқали ҳам ҳаром бўлади», дедилар.
أَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزَا خَيْبَرَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا الْغَدَاةَ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَخَذَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتِي لَتَمَسُّ فَخِذَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنِّي لأَرَى بَيَاضَ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ " . قَالَهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ قَالَ وَخَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ - قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ - فَقَالُوا مُحَمَّدٌ - قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا وَالْخَمِيسُ - وَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً فَجَمَعَ السَّبْىَ فَجَاءَ دِحْيَةُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطِنِي جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ . قَالَ " اذْهَبْ فَخُذْ جَارِيَةً " . فَأَخَذَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطَيْتَ دِحْيَةَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ سَيِّدَةَ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ مَا تَصْلُحُ إِلاَّ لَكَ . قَالَ " ادْعُوهُ بِهَا " . فَجَاءَ بِهَا فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خُذْ جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ غَيْرَهَا " . قَالَ وَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا . فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا - قَالَ - حَتَّى إِذَا كَانَ بِالطَّرِيقِ جَهَّزَتْهَا لَهُ أُمُّ سُلَيْمٍ فَأَهْدَتْهَا إِلَيْهِ مِنَ اللَّيْلِ فَأَصْبَحَ عَرُوسًا قَالَ " مَنْ كَانَ عِنْدَهُ شَىْءٌ فَلْيَجِئْ بِهِ " . قَالَ وَبَسَطَ نِطَعًا فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالأَقِطِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالتَّمْرِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالسَّمْنِ فَحَاسُوا حَيْسَةً فَكَانَتْ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Xaybarga gʻazot qildilar. Biz u yerda bomdod namozini zulmat qorongʻusida oʻqidik. Soʻng Nabiy ﷺ minib oldilar, Abu Talha ham minib oldi, men esa Abu Talhaning orqasida edim. Allohning Nabiysi ﷺ Xaybarning tor koʻchasiga kirdilar. Tizzam Rasululloh ﷺning sonlariga tegib turardi va men Allohning Nabiysi ﷺning sonlarining oqligini koʻrib turardim. U zot qishloqqa kirganlarida: «Allohu akbar! Xaybar vayron boʻldi. Biz bir qavmning maydoniga tushsak, ogohlantirilganlarning tongi nechogʻlik yomon boʻlar!» dedilar. Buni uch marta aytdilar. Qavm ishlariga chiqqan edi. Ular: «Muhammad!» va «lashkar keldi!» deyishdi. Biz u yerni zoʻrlik bilan qoʻlga oldik va asirlarni toʻpladik. Shunda Dihya kelib: «Ey Allohning Nabiysi, menga asirlardan bir choʻri bering», dedi. U zot: «Bor, bir choʻri ol», dedilar. U esa Safiyya binti Huyayni oldi. Soʻng bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Ey Allohning Nabiysi, siz Dihyaga Qurayza va Nazir qabilalarining bekasi Safiyya binti Huyayni berdingiz. U faqat sizga munosibdir», dedi. U zot: «Uni Safiyya bilan chaqiringlar», dedilar. Dihya uni olib keldi. Nabiy ﷺ unga nazar solganlarida: «Asirlardan bundan boshqa choʻri ol», dedilar. Soʻng Allohning Nabiysi ﷺ Safiyyani ozod qilib, uni nikohlab oldilar. Sobit unga: «Ey Abu Hamza, u zot unga qanday mahr berdilar?» dedi. U: «Uni ozod qilishning oʻzini mahr qildilar, yaʼni uni ozod qilib, nikohlab oldilar», dedi. Yoʻlda Ummu Sulaym uni u zot uchun bezab tayyorladi va kechasi uni u zotga olib bordi. Shunday qilib u zot kuyov boʻlib tongni qarshiladilar. U zot: «Kimda biror narsa boʻlsa, uni olib kelsin», dedilar. Soʻng bir teri dasturxon yozildi. Kimdir quritilgan tvorog, kimdir xurmo, kimdir saryogʻ olib kela boshladi. Ularni aralashtirib xays qilishdi. Bu Rasululloh ﷺning toʻylari edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Хайбарга ғазот қилдилар. Биз у ерда бомдод намозини зулмат қоронғусида ўқидик. Сўнг Набий ﷺ миниб олдилар, Абу Талҳа ҳам миниб олди, мен эса Абу Талҳанинг орқасида эдим. Аллоҳнинг Набийси ﷺ Хайбарнинг тор кўчасига кирдилар. Тиззам Расулуллоҳ ﷺнинг сонларига тегиб турарди ва мен Аллоҳнинг Набийси ﷺнинг сонларининг оқлигини кўриб турардим. У зот қишлоққа кирганларида: «Аллоҳу акбар! Хайбар вайрон бўлди. Биз бир қавмнинг майдонига тушсак, огоҳлантирилганларнинг тонги нечоғлик ёмон бўлар!» дедилар. Буни уч марта айтдилар. Қавм ишларига чиққан эди. Улар: «Муҳаммад!» ва «лашкар келди!» дейишди. Биз у ерни зўрлик билан қўлга олдик ва асирларни тўпладик. Шунда Диҳя келиб: «Эй Аллоҳнинг Набийси, менга асирлардан бир чўри беринг», деди. У зот: «Бор, бир чўри ол», дедилар. У эса Сафийя бинти Ҳуяйни олди. Сўнг бир киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Эй Аллоҳнинг Набийси, сиз Диҳяга Қурайза ва Назир қабилаларининг бекаси Сафийя бинти Ҳуяйни бердингиз. У фақат сизга муносибдир», деди. У зот: «Уни Сафийя билан чақиринглар», дедилар. Диҳя уни олиб келди. Набий ﷺ унга назар солганларида: «Асирлардан бундан бошқа чўри ол», дедилар. Сўнг Аллоҳнинг Набийси ﷺ Сафийяни озод қилиб, уни никоҳлаб олдилар. Собит унга: «Эй Абу Ҳамза, у зот унга қандай маҳр бердилар?» деди. У: «Уни озод қилишнинг ўзини маҳр қилдилар, яъни уни озод қилиб, никоҳлаб олдилар», деди. Йўлда Умму Сулайм уни у зот учун безаб тайёрлади ва кечаси уни у зотга олиб борди. Шундай қилиб у зот куёв бўлиб тонгни қаршиладилар. У зот: «Кимда бирор нарса бўлса, уни олиб келсин», дедилар. Сўнг бир тери дастурхон ёзилди. Кимдир қуритилган творог, кимдир хурмо, кимдир сарёғ олиб кела бошлади. Уларни аралаштириб хайс қилишди. Бу Расулуллоҳ ﷺнинг тўйлари эди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ أَنْبَأَنَا حُمَيْدٌ، قَالَ سَأَلَ مَيْمُونُ بْنُ سِيَاهٍ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ يَا أَبَا حَمْزَةَ مَا يُحَرِّمُ دَمَ الْمُسْلِمِ وَمَالَهُ فَقَالَ مَنْ شَهِدَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَاسْتَقْبَلَ قِبْلَتَنَا وَصَلَّى صَلاَتَنَا وَأَكَلَ ذَبِيحَتَنَا فَهُوَ مُسْلِمٌ لَهُ مَا لِلْمُسْلِمِينَ وَعَلَيْهِ مَا عَلَى الْمُسْلِمِينَ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Undan: «Ey Abu Hamza, musulmonning qoni va molini nima harom qiladi?» deb soʻralganda, u: «Kimki Allohdan boshqa iloh yoʻqligiga va Muhammad Allohning elchisi ekaniga guvohlik berib, qiblamizga yuzlansa, bizning namozimizday namoz oʻqisa va soʻygan hayvonlarimizni yesa, u musulmondir; musulmonlarga tegishli narsalar unga ham tegishli, musulmonlarning zimmasidagi narsalar uning zimmasida ham boʻladi», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ундан: «Эй Абу Ҳамза, мусулмоннинг қони ва молини нима ҳаром қилади?» деб сўралганда, у: «Кимки Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқлигига ва Муҳаммад Аллоҳнинг элчиси эканига гувоҳлик бериб, қибламизга юзланса, бизнинг намозимиздай намоз ўқиса ва сўйган ҳайвонларимизни еса, у мусулмондир; мусулмонларга тегишли нарсалар унга ҳам тегишли, мусулмонларнинг зиммасидаги нарсалар унинг зиммасида ҳам бўлади», деди.