حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللهِ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي مُزَرِّدٍ، عَنْ أَبِيهِ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ: سَمِعَ أُذُنَايَ هَاتَانِ، وَبَصُرَ عَيْنَايَ هَاتَانِ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم أَخَذَ بِيَدَيْهِ جَمِيعًا بِكَفَّيِّ الْحَسَنِ، أَوِ الْحُسَيْنِ صَلَوَاتُ اللهِ عَلَيْهِمَا وَقَدَمَيهِ عَلَى قَدَمِ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، وَرَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ: ارْقَهْ، قَالَ: فَرَقِيَ الْغُلاَمُ حَتَّى وَضَعَ قَدَمَيْهِ عَلَى صَدْرِ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: افْتَحْ فَاكَ، ثُمَّ قَبَّلَهُ، ثُمَّ قَالَ: اللَّهُمَّ أَحِبَّهُ، فَإِنِّي أُحِبُّهُ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: «Mana shu ikki qulogʻim eshitdi va mana shu ikki koʻzim koʻrdi: Rasululloh ﷺ ikki qoʻllari bilan Hasan — yoki Husayn (roziyallohu anhumo)ning — kaftlaridan ushladilar; bolaning ikki oyogʻi Rasulullohning ﷺ oyoqlari ustida edi. Rasululloh ﷺ: ‹Yuqoriga chiq!› der edilar. Bola Rasulullohning ﷺ koʻksiga oyoqlarini qoʻygunicha koʻtarilib chiqdi. Soʻng Rasululloh ﷺ: ‹Ogʻzingni och!› dedilar-da, uni oʻpdilar. Keyin: ‹Ey Alloh, uni sevgin, chunki men uni sevaman!› dedilar.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: «Мана шу икки қулоғим эшитди ва мана шу икки кўзим кўрди: Расулуллоҳ ﷺ икки қўллари билан Ҳасан — ёки Ҳусайн (розияллоҳу анҳумо)нинг — кафтларидан ушладилар; боланинг икки оёғи Расулуллоҳнинг ﷺ оёқлари устида эди. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Юқорига чиқ!› дер эдилар. Бола Расулуллоҳнинг ﷺ кўксига оёқларини қўйгунича кўтарилиб чиқди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: ‹Оғзингни оч!› дедилар-да, уни ўпдилар. Кейин: ‹Эй Аллоҳ, уни севгин, чунки мен уни севаман!› дедилар.»
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ صَالِحٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ رَاشِدِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ يَعْلَى بْنِ مُرَّةَ أَنَّهُ قَالَ: خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، وَدُعِينَا إِلَى طَعَامٍ فَإِذَا حُسَيْنٌ يَلْعَبُ فِي الطَّرِيقِ، فَأَسْرَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَمَامَ الْقَوْمِ، ثُمَّ بَسَطَ يَدَيْهِ، فَجَعَلَ يَمُرُّ مَرَّةً هَا هُنَا وَمَرَّةً هَا هُنَا، يُضَاحِكُهُ حَتَّى أَخَذَهُ، فَجَعَلَ إِحْدَى يَدَيْهِ فِي ذَقْنِهِ وَالأُخْرَى فِي رَأْسِهِ، ثُمَّ اعْتَنَقَهُ فَقَبَّلَهُ، ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: حُسَيْنٌ مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ، أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ، سَبِطَانِ مِنَ الأَسْبَاطِ.
Yaʼlo ibn Murra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bilan birga chiqqan edik, bizni bir taomga chaqirishdi. Shu payt Husayn yoʻlda oʻynab yurgan edi. Nabiy ﷺ qavmning oldiga chaqqonlik bilan oʻtdilar, soʻng qoʻllarini yoydilar. Bola goh u yoqqa, goh bu yoqqa qochib yurar, u zot esa uni kuldirardilar. Nihoyat uni ushlab oldilar-da, bir qoʻllarini uning iyagi ostiga, ikkinchisini boshiga qoʻydilar, soʻng uni quchoqlab oʻpdilar. Keyin Nabiy ﷺ: «Husayn mendandir, men ham Husayndanman. Kim Hasan va Husaynni sevsa, Alloh uni sevsin. Ular nabiralarim ichidan ikkitasidir», dedilar.Яъло ибн Мурра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ билан бирга чиққан эдик, бизни бир таомга чақиришди. Шу пайт Ҳусайн йўлда ўйнаб юрган эди. Набий ﷺ қавмнинг олдига чаққонлик билан ўтдилар, сўнг қўлларини ёйдилар. Бола гоҳ у ёққа, гоҳ бу ёққа қочиб юрар, у зот эса уни кулдирардилар. Ниҳоят уни ушлаб олдилар-да, бир қўлларини унинг ияги остига, иккинчисини бошига қўйдилар, сўнг уни қучоқлаб ўпдилар. Кейин Набий ﷺ: «Ҳусайн мендандир, мен ҳам Ҳусайнданман. Ким Ҳасан ва Ҳусайнни севса, Аллоҳ уни севсин. Улар набираларим ичидан иккитасидир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ هَانِئِ بْنِ هَانِئٍ، عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: لَمَّا وُلِدَ الْحَسَنُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَمَّيْتُهُ: حَرْبًا، فَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: أَرُونِي ابْنِي، مَا سَمَّيْتُمُوهُ؟ قُلْنَا: حَرْبًا، قَالَ: بَلْ هُوَ حَسَنٌ. فَلَمَّا وُلِدَ الْحُسَيْنُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَمَّيْتُهُ حَرْبًا، فَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: أَرُونِي ابْنِي، مَا سَمَّيْتُمُوهُ؟ قُلْنَا: حَرْبًا، قَالَ: بَلْ هُوَ حُسَيْنٌ. فَلَمَّا وُلِدَ الثَّالِثُ سَمَّيْتُهُ: حَرْبًا، فَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: أَرُونِي ابْنِي، مَا سَمَّيْتُمُوهُ؟ قُلْنَا: حَرْبًا، قَالَ: بَلْ هُوَ مُحْسِنٌ، ثُمَّ قَالَ: إِنِّي سَمَّيْتُهُمْ بِأَسْمَاءِ وَلَدِ هَارُونَ: شِبْرٌ، وَشَبِيرٌ، وَمُشَبِّرٌ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Hasan tugʻilganda, men uni Harb deb nom qoʻydim. Soʻng Rasululloh ﷺ kelib: «Oʻgʻilchamni menga koʻrsatinglar, unga qanday ism qoʻydinglar?» dedilar. Biz: «Harb», dedik. U zot: «Yoʻq, u Hasandir», dedilar. Husayn tugʻilganda, men uni Harb deb nom qoʻydim. Soʻng Rasululloh ﷺ kelib: «Oʻgʻilchamni menga koʻrsatinglar, unga qanday ism qoʻydinglar?» dedilar. Biz: «Harb», dedik. U zot: «Yoʻq, u Husayndir», dedilar. Uchinchisi tugʻilganda, men uni Harb deb nom qoʻydim. Soʻng Nabiy ﷺ kelib: «Oʻgʻilchamni menga koʻrsatinglar, unga qanday ism qoʻydinglar?» dedilar. Men: «Harb», dedim. U zot: «Yoʻq, u Muhassindir», dedilar. Soʻng: «Men ularga Horunning oʻgʻillari Shabbar, Shabir va Mushabbirning ismlari bilan nom qoʻydim», dedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ҳасан туғилганда, мен уни Ҳарб деб ном қўйдим. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ келиб: «Ўғилчамни менга кўрсатинглар, унга қандай исм қўйдинглар?» дедилар. Биз: «Ҳарб», дедик. У зот: «Йўқ, у Ҳасандир», дедилар. Ҳусайн туғилганда, мен уни Ҳарб деб ном қўйдим. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ келиб: «Ўғилчамни менга кўрсатинглар, унга қандай исм қўйдинглар?» дедилар. Биз: «Ҳарб», дедик. У зот: «Йўқ, у Ҳусайндир», дедилар. Учинчиси туғилганда, мен уни Ҳарб деб ном қўйдим. Сўнг Набий ﷺ келиб: «Ўғилчамни менга кўрсатинглар, унга қандай исм қўйдинглар?» дедилар. Мен: «Ҳарб», дедим. У зот: «Йўқ, у Муҳассиндир», дедилар. Сўнг: «Мен уларга Ҳоруннинг ўғиллари Шаббар, Шабир ва Мушаббирнинг исмлари билан ном қўйдим», дедилар.