أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، عَنِ ابْنِ أَبِي فُدَيْكٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِيمَنْ أُعْمِرَ عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَهِيَ لَهُ بَتْلَةٌ لاَ يَجُوزُ لِلْمُعْطِي مِنْهَا شَرْطٌ وَلاَ ثُنْيَا . قَالَ أَبُو سَلَمَةَ لأَنَّهُ أَعْطَى عَطَاءً وَقَعَتْ فِيهِ الْمَوَارِيثُ فَقَطَعَتِ الْمَوَارِيثُ شَرْطَهُ .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ umro (umrbod inʼom) qilingan narsa haqida, yaʼni kimga oʻzi va avlodi uchun umro berilgan boʻlsa, u qatʼiy ravishda oʻshaning mulki boʻlishiga hukm qildilar; beruvchi uning ustiga hech qanday shart ham, istisno ham qoʻya olmaydi.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ умро (умрбод инъом) қилинган нарса ҳақида, яъни кимга ўзи ва авлоди учун умро берилган бўлса, у қатъий равишда ўшанинг мулки бўлишига ҳукм қилдилар; берувчи унинг устига ҳеч қандай шарт ҳам, истисно ҳам қўя олмайди.