أَخْبَرَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ سُفْيَانَ ، أَخْبَرَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ ، أَخْبَرَنِي رَجَاءُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ ، قَالَ : حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ حَازِمٍ ، عَنْ هِشَامِ بْنِ مُسْلِمٍ الْقُرَشِيِّ ، قَالَ : كُنْتُ مَعَ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ، بِمَرْجِ الدِّيبَاجِ فَرَأَيْتُ مِنْهُ خَلْوَةً، فَسَأَلْتُهُ عَنْ مَسْأَلَةٍ، فَقَالَ لِي : مَا تَصْنَعُ بِالْمَسَائِلِ؟، قُلْتُ : " لَوْلَا الْمَسَائِلُ، لَذَهَبَ الْعِلْمُ، قَالَ : " لَا تَقُلْ ذَهَبَ الْعِلْمُ، إِنَّهُ لَا يَذْهَبُ الْعِلْمُ مَا قُرِئَ الْقُرْآنُ، وَلَكِنْ لَوْ قُلْتَ : يَذْهَبُ الْفِقْهُ "
Hishom ibn Muslim al-Qurashiy aytdi: Men Marj ad-Diyboj degan joyda Ibn Muhayriz bilan birga edim. Uni yolgʻiz koʻrib qolib, undan bir masala haqida soʻradim. U menga: «Masalalarni nima qilasan?» dedi. Men: «Masalalar boʻlmasa, ilm ketib qolar edi», dedim. U: «Ilm ketadi dema. Qurʼon oʻqilar ekan, ilm ketmaydi. Lekin: fiqh ketadi, desang (boʻlar edi)», dedi.Ҳишом ибн Муслим ал-Қураший айтди: Мен Марж ад-Дийбож деган жойда Ибн Муҳайриз билан бирга эдим. Уни ёлғиз кўриб қолиб, ундан бир масала ҳақида сўрадим. У менга: «Масалаларни нима қиласан?» деди. Мен: «Масалалар бўлмаса, илм кетиб қолар эди», дедим. У: «Илм кетади дема. Қуръон ўқилар экан, илм кетмайди. Лекин: фиқҳ кетади, десанг (бўлар эди)», деди.