Kaʼb ibn Murra al-Bahziy

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ قَالَكُنَّا مُعَسْكِرِينَ مَعَ مُعَاوِيَةَ بَعْدَ قَتْلِ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَامَ كَعْبُ بْنُ مُرَّةَ الْبَهْزِيُّ فَقَالَ لَوْلَا شَيْءٌ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قُمْتُ هَذَا الْمَقَامَ فَلَمَّا سَمِعَ بِذِكْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجْلَسَ النَّاسَ فَقَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ مَرَّ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ عَلَيْهِ مُرَجِّلًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَتَخْرُجَنَّ فِتْنَةٌ مِنْ تَحْتِ قَدَمَيْ أَوْ مِنْ بَيْنِ رِجْلَيْ هَذَا هَذَا يَوْمَئِذٍ وَمَنْ اتَّبَعَهُ عَلَى الْهُدَى قَالَ فَقَامَ ابْنُ حَوَالَةَ الْأَزْدِيُّ مِنْ عِنْدِ الْمِنْبَرِ فَقَالَ إِنَّكَ لَصَاحِبُ هَذَا قَالَ نَعَمْ قَالَ وَاللَّهِ إِنِّي لَحَاضِرٌ ذَلِكَ الْمَجْلِسَ وَلَوْ عَلِمْتُ أَنَّ لِي فِي الْجَيْشِ مُصَدِّقًا كُنْتُ أَوَّلَ مَنْ تَكَلَّمَ بِهِ

Jubayr ibn Nufayr aytadi: Biz Usmon (roziyallohu anhu) oʻldirilganidan keyin Muoviya bilan birga lashkargohda edik. Kaʼb ibn Murra al-Bahziy turib: «Agar Rasululloh ﷺdan eshitgan bir narsa boʻlmaganida, men bu oʻrinda turmagan boʻlardim», dedi. Odamlar Rasululloh ﷺning zikrini eshitgach, u odamlarni oʻtqazdi va: «Biz Rasululloh ﷺning huzurlarida edik, shu payt Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu) sochlarini taragan holda oʻtib qoldi. Rasululloh ﷺ: ‹Mana shu (kishi)ning ikki oyogʻi ostidan bir fitna chiqadi. Oʻsha kunda bu (kishi) va unga ergashganlar hidoyat ustidadirlar›, dedilar», dedi. Shunda Ibn Havola al-Azdiy minbar yonidan turib: «Sen shuning egasimisan?» dedi. U: «Ha», dedi. U: «Allohga qasamki, men ham oʻsha majlisda hozir edim; agar lashkarda meni tasdiqlaydigan kishi borligini bilganimda, bu haqda birinchi boʻlib men gapirgan boʻlardim», dedi.Жубайр ибн Нуфайр айтади: Биз Усмон (розияллоҳу анҳу) ўлдирилганидан кейин Муовия билан бирга лашкаргоҳда эдик. Каъб ибн Мурра ал-Баҳзий туриб: «Агар Расулуллоҳ ﷺдан эшитган бир нарса бўлмаганида, мен бу ўринда турмаган бўлардим», деди. Одамлар Расулуллоҳ ﷺнинг зикрини эшитгач, у одамларни ўтқазди ва: «Биз Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида эдик, шу пайт Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу) сочларини тараган ҳолда ўтиб қолди. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Мана шу (киши)нинг икки оёғи остидан бир фитна чиқади. Ўша кунда бу (киши) ва унга эргашганлар ҳидоят устидадирлар›, дедилар», деди. Шунда Ибн Ҳавола ал-Аздий минбар ёнидан туриб: «Сен шунинг эгасимисан?» деди. У: «Ҳа», деди. У: «Аллоҳга қасамки, мен ҳам ўша мажлисда ҳозир эдим; агар лашкарда мени тасдиқлайдиган киши борлигини билганимда, бу ҳақда биринчи бўлиб мен гапирган бўлардим», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ ثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ كَعْبِ بْنِ مُرَّةَ الْبَهْزِيِّ قَالَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّ اللَّيْلِ أَجْوَبُ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً أَسْمَعُ قَالَ جَوْفُ اللَّيْلِ الْآخِرِ وَمَنْ أَعْتَقَ رَقَبَةً أَعْتَقَ اللَّهُ بِكُلِّ عُضْوٍ مِنْهَا عُضْوًا مِنْهُ مِنْ النَّارِ

Kaʼb ibn Murra al-Bahziy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺdan: «Kechaning qaysi (qismi) ijobatga yaqinroq?» — Sufyon bir marta: «eshitiluvchanroq», dedi — deb soʻradim. U zot: «Kechaning oxirgi qismi», dedilar va: «Kim bir qulni ozod qilsa, Alloh uning har bir aʼzosi evaziga (ozod qilguvchining) bir aʼzosini doʻzaxdan ozod qiladi», dedilar.Каъб ибн Мурра ал-Баҳзий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺдан: «Кечанинг қайси (қисми) ижобатга яқинроқ?» — Суфён бир марта: «эшитилувчанроқ», деди — деб сўрадим. У зот: «Кечанинг охирги қисми», дедилар ва: «Ким бир қулни озод қилса, Аллоҳ унинг ҳар бир аъзоси эвазига (озод қилгувчининг) бир аъзосини дўзахдан озод қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ كَعْبِ بْنِ مُرَّةَ الْبَهْزِيِّ قَالَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ اللَّيْلِ أَسْمَعُ قَالَ جَوْفُ اللَّيْلِ الْآخِرِ قَالَ ثُمَّ قَالَ ثُمَّ الصَّلَاةُ مَقْبُولَةٌ حَتَّى يُصَلَّى الْفَجْرُ ثُمَّ لَا صَلَاةَ حَتَّى تَكُونَ الشَّمْسُ قِيدَ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ ثُمَّ الصَّلَاةُ مَقْبُولَةٌ حَتَّى يَقُومَ الظِّلُّ قِيَامَ الرُّمْحِ ثُمَّ لَا صَلَاةَ حَتَّى تَزُولَ الشَّمْسُ ثُمَّ الصَّلَاةُ مَقْبُولَةٌ حَتَّى تَكُونَ الشَّمْسُ قِيدَ رُمْحٍ أَوْ رُمْحَيْنِ ثُمَّ لَا صَلَاةَ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ قَالَ إِذَا غَسَلْتَ وَجْهَكَ خَرَجَتْ خَطَايَاكَ مِنْ وَجْهِكَ وَإِذَا غَسَلْتَ يَدَيْكَ خَرَجَتْ خَطَايَاكَ مِنْ يَدَيْكَ وَإِذَا غَسَلْتَ رِجْلَيْكَ خَرَجَتْ خَطَايَاكَ مِنْ رِجْلَيْكَ

Kaʼb ibn Murra al-Bahziy (roziyallohu anhu) aytdi: «Ey Allohning Rasuli, kechaning qaysi (qismi) eshitiluvchanroq?» dedim. U zot: «Kechaning oxirgi qismi», dedilar. Soʻng: «Keyin bomdod oʻqilgunicha namoz qabul qilinadi. Soʻng quyosh bir nayza yoki ikki nayza boʻyi koʻtarilgunicha namoz yoʻq. Soʻng soya nayzaday tik boʻlgunicha namoz qabul qilinadi. Soʻng quyosh ogʻgunicha namoz yoʻq. Soʻng quyosh bir nayza yoki ikki nayza boʻyi (qolgunicha) namoz qabul qilinadi. Soʻng quyosh botgunicha namoz yoʻq», dedilar. Va: «Yuzingni yuvsang, xatolaring yuzingdan chiqadi; qoʻllaringni yuvsang, xatolaring qoʻllaringdan chiqadi; oyoqlaringni yuvsang, xatolaring oyoqlaringdan chiqadi», dedilar.Каъб ибн Мурра ал-Баҳзий (розияллоҳу анҳу) айтди: «Эй Аллоҳнинг Расули, кечанинг қайси (қисми) эшитилувчанроқ?» дедим. У зот: «Кечанинг охирги қисми», дедилар. Сўнг: «Кейин бомдод ўқилгунича намоз қабул қилинади. Сўнг қуёш бир найза ёки икки найза бўйи кўтарилгунича намоз йўқ. Сўнг соя найзадай тик бўлгунича намоз қабул қилинади. Сўнг қуёш оғгунича намоз йўқ. Сўнг қуёш бир найза ёки икки найза бўйи (қолгунича) намоз қабул қилинади. Сўнг қуёш ботгунича намоз йўқ», дедилар. Ва: «Юзингни ювсанг, хатоларинг юзингдан чиқади; қўлларингни ювсанг, хатоларинг қўлларингдан чиқади; оёқларингни ювсанг, хатоларинг оёқларингдан чиқади», дедилар.