حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ أَسَدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ، وَزَعَمَ، مَحْمُودٌ أَنَّهُ عَقَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ وَعَقَلَ مَجَّةً مَجَّهَا مِنْ دَلْوٍ كَانَتْ فِي دَارِهِمْ.
(Mahmud ibn ar-Rabiʼ (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Rasululloh ﷺning (yodimda qolgan) bir voqeasini eslayman — u zot uylaridagi bir paqirdan (olib), ogʻizlaridagi suvni (yuzimga) purkagan edilar; men buni yodda saqladim.(Маҳмуд ибн ар-Рабиъ (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Расулуллоҳ ﷺнинг (ёдимда қолган) бир воқеасини эслайман — у зот уйларидаги бир пақирдан (олиб), оғизларидаги сувни (юзимга) пуркаган эдилар; мен буни ёдда сақладим.
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكٌ، ح قَالَ وَحَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، . أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ، كَانَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ وَهُوَ أَعْمَى وَأَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّهَا تَكُونُ الظُّلْمَةُ وَالْمَطَرُ وَالسَّيْلُ وَأَنَا رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ فَصَلِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى . فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ لَكَ " . فَأَشَارَ إِلَى مَكَانٍ مِنَ الْبَيْتِ فَصَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Mahmud ibn ar-Rabiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Itbon ibn Molik koʻzi ojiz boʻlsa-da, oʻz qavmiga imom boʻlar edi. U Rasululloh ﷺga: «Baʼzan qorongʻulik, yomgʻir va sel boʻladi, men esa koʻzi ojiz kishiman. Ey Rasululloh, uyimda men namozgoh qilib oladigan bir joyda namoz oʻqib bering», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ kelib: «Senga qayerda namoz oʻqib berishimni xohlaysan?» dedilar. U uyning bir joyiga ishora qildi va Rasululloh ﷺ oʻsha yerda namoz oʻqidilar.Маҳмуд ибн ар-Рабиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Итбон ибн Молик кўзи ожиз бўлса-да, ўз қавмига имом бўлар эди. У Расулуллоҳ ﷺга: «Баъзан қоронғулик, ёмғир ва сел бўлади, мен эса кўзи ожиз кишиман. Эй Расулуллоҳ, уйимда мен намозгоҳ қилиб оладиган бир жойда намоз ўқиб беринг», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ келиб: «Сенга қаерда намоз ўқиб беришимни хоҳлайсан?» дедилар. У уйнинг бир жойига ишора қилди ва Расулуллоҳ ﷺ ўша ерда намоз ўқидилар.
حَدَّثَنَا أَبُو مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ، وَكَانَ، قَدْ عَقَلَ مَجَّةً مَجَّهَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي دَلْوٍ مِنْ بِئْرٍ لَهُمْ .
Mahmud ibn ar-Rabiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasululloh ﷺ oʻzlarining qudugʻidan olingan bir chelakka tupurganlarini yodida saqlab qolgan edi.Маҳмуд ибн ар-Рабиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Расулуллоҳ ﷺ ўзларининг қудуғидан олинган бир челакка тупурганларини ёдида сақлаб қолган эди.