Muhammad ibn Shihob az-Zuhriy

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ سَأَلْتُ الزُّهْرِيَّ أَىُّ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ اسْتَعَاذَتْ مِنْهُ فَقَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ ابْنَةَ الْجَوْنِ لَمَّا دَخَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَدَنَا مِنْهَا قَالَتْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ عُذْتِ بِعَظِيمٍ ‏.‏ الْحَقِي بِأَهْلِكِ ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Javn qizi Rasululloh ﷺ huzuriga kirganida, u zot unga yaqinlashdilar. Shunda u ayol: «Sizdan Allohga sigʻinaman», dedi. Rasululloh ﷺ: «Sen Ulugʻ Zotdan panoh soʻrading. Ahling oldiga qaytib bor», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Жавн қизи Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига кирганида, у зот унга яқинлашдилар. Шунда у аёл: «Сиздан Аллоҳга сиғинаман», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Сен Улуғ Зотдан паноҳ сўрадинг. Аҳлинг олдига қайтиб бор», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، سَمِعَ مَالِكَ بْنَ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ، يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ الذَّهَبُ بِالْوَرِقِ رِبًا إِلاَّ هَاءَ وَهَاءَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ سَمِعْتُ سُفْيَانَ يَقُولُ الذَّهَبُ بِالْوَرِقِ احْفَظُوا ‏.‏

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oltinni kumushga sotish qoʻlma-qoʻl boʻlmasa ribodir», dedilar. Abu Bakr ibn Abu Shayba dedi: «Men Sufyonning: ‹Oltinni kumushga (deganini) yodlab olinglar›, deganini eshitdim».Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Олтинни кумушга сотиш қўлма-қўл бўлмаса рибодир», дедилар. Абу Бакр ибн Абу Шайба деди: «Мен Суфённинг: ‹Олтинни кумушга (деганини) ёдлаб олинглар›, деганини эшитдим».

حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حِينَ قَفَلَ مِنْ غَزْوَةِ خَيْبَرَ فَسَارَ لَيْلَةً حَتَّى إِذَا أَدْرَكَهُ الْكَرَى عَرَّسَ وَقَالَ لِبِلاَلٍ ‏"‏ اكْلأْ لَنَا اللَّيْلَ ‏"‏ ‏.‏ فَصَلَّى بِلاَلٌ مَا قُدِّرَ لَهُ وَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَأَصْحَابُهُ فَلَمَّا تَقَارَبَ الْفَجْرُ اسْتَنَدَ بِلاَلٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ مُوَاجِهَ الْفَجْرِ فَغَلَبَتْ بِلاَلاً عَيْنَاهُ وَهُوَ مُسْتَنِدٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ بِلاَلٌ وَلاَ أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ حَتَّى ضَرَبَتْهُمُ الشَّمْسُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَوَّلَهُمُ اسْتِيقَاظًا فَفَزِعَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ ‏"‏ أَىْ بِلاَلُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ بِلاَلٌ أَخَذَ بِنَفْسِي الَّذِي أَخَذَ بِنَفْسِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اقْتَادُوا ‏"‏ ‏.‏ فَاقْتَادُوا رَوَاحِلَهُمْ شَيْئًا ثُمَّ تَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَأَمَرَ بِلاَلاً فَأَقَامَ الصَّلاَةَ فَصَلَّى بِهِمُ الصُّبْحَ فَلَمَّا قَضَى النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ الصَّلاَةَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مَنْ نَسِيَ صَلاَةً فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ ‏{وَأَقِمِ الصَّلاَةَ لِذِكْرِي}‏ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَكَانَ ابْنُ شِهَابٍ يَقْرَؤُهَا ‏{لِلذِّكْرَى}‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Xaybar gʻazotidan qaytayotib bir kecha yurdilar, toki uyqu bosgach, tunab qolish uchun tushdilar va Bilolga: «Bu kechada bizga qorovullik qil», dedilar. Bilol oʻziga taqdir qilingancha namoz oʻqidi, Rasululloh ﷺ va sahobalari esa uxlab qoldilar. Tong yaqinlashganda Bilol tong tomonga yuzlanib uloviga suyandi, biroq uloviga suyanib turgan holida uni koʻzi ilinib ketdi. Bilol ham, uning sahobalaridan biror kishi ham quyoshning tafti tegmagunicha uygʻonmadi. Ular ichida birinchi boʻlib Rasululloh ﷺ uygʻondilar. Rasululloh ﷺ choʻchib ketib: «Ey Bilol!» dedilar. Bilol: «Sizning joningizni tutgan narsa mening jonimni ham tutdi, otam-onam sizga fido boʻlsin, ey Rasululloh!» dedi. U zot: «Ulovlaringizni yetaklab (bu joydan bir oz) nariga oʻtinglar», dedilar. Ular ulovlarini bir oz yetaklab oʻtdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ taharat oldilar va Bilolga buyurdilar, u namozga iqomat aytdi, u zot ularga bomdod namozini oʻqib berdilar. Nabiy ﷺ namozni tugatgach: «Kim biror namozni unutsa, uni eslagan vaqtida oʻqisin, chunki Alloh azza va jalla: {Meni eslash uchun namozni barpo qil} degan», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Хайбар ғазотидан қайтаётиб бир кеча юрдилар, токи уйқу босгач, тунаб қолиш учун тушдилар ва Билолга: «Бу кечада бизга қоровуллик қил», дедилар. Билол ўзига тақдир қилинганча намоз ўқиди, Расулуллоҳ ﷺ ва саҳобалари эса ухлаб қолдилар. Тонг яқинлашганда Билол тонг томонга юзланиб уловига суянди, бироқ уловига суяниб турган ҳолида уни кўзи илиниб кетди. Билол ҳам, унинг саҳобаларидан бирор киши ҳам қуёшнинг тафти тегмагунича уйғонмади. Улар ичида биринчи бўлиб Расулуллоҳ ﷺ уйғондилар. Расулуллоҳ ﷺ чўчиб кетиб: «Эй Билол!» дедилар. Билол: «Сизнинг жонингизни тутган нарса менинг жонимни ҳам тутди, отам-онам сизга фидо бўлсин, эй Расулуллоҳ!» деди. У зот: «Уловларингизни етаклаб (бу жойдан бир оз) нарига ўтинглар», дедилар. Улар уловларини бир оз етаклаб ўтдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ таҳарат олдилар ва Билолга буюрдилар, у намозга иқомат айтди, у зот уларга бомдод намозини ўқиб бердилар. Набий ﷺ намозни тугатгач: «Ким бирор намозни унутса, уни эслаган вақтида ўқисин, чунки Аллоҳ азза ва жалла: {Мени эслаш учун намозни барпо қил} деган», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيْنَ تَنْزِلُ غَدًا وَذَلِكَ فِي حَجَّتِهِ قَالَ ‏"‏ وَهَلْ تَرَكَ لَنَا عَقِيلٌ مَنْزِلاً ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ نَحْنُ نَازِلُونَ غَدًا بِخَيْفِ بَنِي كِنَانَةَ - يَعْنِي الْمُحَصَّبَ - حَيْثُ قَاسَمَتْ قُرَيْشٌ عَلَى الْكُفْرِ ‏"‏ ‏.‏ وَذَلِكَ أَنَّ بَنِي كِنَانَةَ حَالَفَتْ قُرَيْشًا عَلَى بَنِي هَاشِمٍ أَنْ لاَ يُنَاكِحُوهُمْ وَلاَ يُبَايِعُوهُمْ ‏.‏ قَالَ مَعْمَرٌ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَالْخَيْفُ الْوَادِي ‏.‏

Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men u zotning hajlarida: «Yo Rasululloh, ertaga qayerga tushasiz?» dedim. U zot: «Aqiyl bizga (Makkada) biror uy qoldirganmidi?» dedilar. Soʻng: «Biz ertaga Banu Kinona xayfiga — yaʼni Muhassabga — Qurayshning kufr ustida ahdlashgan joyiga tushamiz», dedilar. Bu — Banu Kinona Quraysh bilan Banu Hoshimga qarshi ular bilan quda-anda boʻlmaslik va oldi-sotdi qilmaslik ustida ahdlashgan joy edi. Xayf esa vodiy demakdir.Усома ибн Зайд (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен у зотнинг ҳажларида: «Ё Расулуллоҳ, эртага қаерга тушасиз?» дедим. У зот: «Ақийл бизга (Маккада) бирор уй қолдирганмиди?» дедилар. Сўнг: «Биз эртага Бану Кинона хайфига — яъни Муҳассабга — Қурайшнинг куфр устида аҳдлашган жойига тушамиз», дедилар. Бу — Бану Кинона Қурайш билан Бану Ҳошимга қарши улар билан қуда-анда бўлмаслик ва олди-сотди қилмаслик устида аҳдлашган жой эди. Хайф эса водий демакдир.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ اسْتَشَارَ النَّاسَ لِمَا يُهِمُّهُمْ إِلَى الصَّلاَةِ فَذَكَرُوا الْبُوقَ فَكَرِهَهُ مِنْ أَجْلِ الْيَهُودِ ثُمَّ ذَكَرُوا النَّاقُوسَ فَكَرِهَهُ مِنْ أَجْلِ النَّصَارَى فَأُرِيَ النِّدَاءَ تِلْكَ اللَّيْلَةَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَطَرَقَ الأَنْصَارِيُّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لَيْلاً فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِلاَلاً بِهِ فَأَذَّنَ ‏.‏ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَزَادَ بِلاَلٌ فِي نِدَاءِ صَلاَةِ الْغَدَاةِ الصَّلاَةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ فَأَقَرَّهَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏ قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ رَأَيْتُ مِثْلَ الَّذِي رَأَى وَلَكِنَّهُ سَبَقَنِي ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ odamlarni namozga qanday chorlash haqida ular bilan maslahatlashdilar. Ular shox chalishni aytishdi, ammo u zot yahudiylar (shox chalgani) sababli buni yoqtirmadilar. Soʻng ular noqus (jaros)ni aytishdi, u zot nasroniylar (noqus chalgani) sababli buni yoqtirmadilar. Shu kecha ansorlardan Abdulloh ibn Zayd degan bir kishiga va Umar ibn al-Xattobga (namozga) chorlash tushda koʻrsatildi. Ansor kishi kechasi Rasululloh ﷺning oldilariga keldi, Rasululloh ﷺ Bilolga uni (aytishni) buyurdilar, u azon aytdi. Bilol bomdod namozining chorlovida «As-solaatu xayrun minan-navm» (soʻzini) qoʻshdi, Rasululloh ﷺ uni oʻz holicha qoldirdilar. Umar: «Ey Allohning Rasuli, men ham u koʻrgan narsaga oʻxshash narsani koʻrgandim, lekin u mendan oʻzib ketdi», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ одамларни намозга қандай чорлаш ҳақида улар билан маслаҳатлашдилар. Улар шох чалишни айтишди, аммо у зот яҳудийлар (шох чалгани) сабабли буни ёқтирмадилар. Сўнг улар ноқус (жарос)ни айтишди, у зот насронийлар (ноқус чалгани) сабабли буни ёқтирмадилар. Шу кеча ансорлардан Абдуллоҳ ибн Зайд деган бир кишига ва Умар ибн ал-Хаттобга (намозга) чорлаш тушда кўрсатилди. Ансор киши кечаси Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига келди, Расулуллоҳ ﷺ Билолга уни (айтишни) буюрдилар, у азон айтди. Билол бомдод намозининг чорловида «Ас-солаату хайрун минан-навм» (сўзини) қўшди, Расулуллоҳ ﷺ уни ўз ҳолича қолдирдилар. Умар: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен ҳам у кўрган нарсага ўхшаш нарсани кўргандим, лекин у мендан ўзиб кетди», деди.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ آخِرُ نَظْرَةٍ نَظَرْتُهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَشْفُ السِّتَارَةِ يَوْمَ الاِثْنَيْنِ فَنَظَرْتُ إِلَى وَجْهِهِ كَأَنَّهُ وَرَقَةُ مُصْحَفٍ وَالنَّاسُ خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ فِي الصَّلاَةِ فَأَرَادَ أَنْ يَتَحَرَّكَ فَأَشَارَ إِلَيْهِ أَنِ اثْبُتْ وَأَلْقَى السِّجْفَ وَمَاتَ مِنْ آخِرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasulullohga ﷺ tashlagan soʻnggi nazarim dushanba kuni pardani koʻtarganlarida boʻldi. Men u zotning yuzlariga qaradim, u goʻyo mushaf varagʻiga oʻxshar edi. Odamlar esa Abu Bakrning orqasida namoz oʻqiyotgan edilar. U zot qimirlamoqchi boʻldilar, shunda Abu Bakrga: joyingda qat, deb ishora qildilar va pardani tashladilar. Va oʻsha kunning oxirida vafot etdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳга ﷺ ташлаган сўнгги назарим душанба куни пардани кўтарганларида бўлди. Мен у зотнинг юзларига қарадим, у гўё мушаф варағига ўхшар эди. Одамлар эса Абу Бакрнинг орқасида намоз ўқиётган эдилар. У зот қимирламоқчи бўлдилар, шунда Абу Бакрга: жойингда қат, деб ишора қилдилар ва пардани ташладилар. Ва ўша куннинг охирида вафот этдилар.

حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ أَقْرَأَنِي سَالِمٌ كِتَابًا كَتَبَهُ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي الصَّدَقَاتِ قَبْلَ أَنْ يَتَوَفَّاهُ اللَّهُ فَوَجَدْتُ فِيهِ ‏"‏ فِي أَرْبَعِينَ شَاةً شَاةٌ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةً فَفِيهَا شَاتَانِ إِلَى مِائَتَيْنِ فَإِذَا زَادَتْ وَاحِدَةً فَفِيهَا ثَلاَثُ شِيَاهٍ إِلَى ثَلاَثِمِائَةٍ فَإِذَا كَثُرَتْ فَفِي كُلِّ مِائَةٍ شَاةٌ ‏"‏ ‏.‏ وَوَجَدْتُ فِيهِ ‏"‏ لاَ يُجْمَعُ بَيْنَ مَتَفَرِّقٍ وَلاَ يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ ‏"‏ ‏.‏ وَوَجَدْتُ فِيهِ ‏"‏ لاَ يُؤْخَذُ فِي الصَّدَقَةِ تَيْسٌ وَلاَ هَرِمَةٌ وَلاَ ذَاتُ عَوَارٍ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Solim menga Rasululloh ﷺ Alloh u zotni vafot ettirishidan avval sadaqalar (zakot) haqida yozgan xatni oʻqib berdi. Men unda shularni topdim: «Qirqta qoʻyda bir yuz yigirmatagacha bir qoʻy bor. Agar bittaga oshsa, unda ikki yuztagacha ikki qoʻy bor. Agar bittaga oshsa, unda uch yuztagacha uch qoʻy bor. Agar (soni) koʻpaysa, har yuztasida bir qoʻy bor». Yana unda shuni topdim: «Ajralganlar birlashtirilmaydi va birlashganlar ajratilmaydi». Yana unda shuni topdim: «Sadaqa (zakot)ga taka ham, qari (hayvon) ham, nuqsonli (hayvon) ham olinmaydi».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Солим менга Расулуллоҳ ﷺ Аллоҳ у зотни вафот эттиришидан аввал садақалар (закот) ҳақида ёзган хатни ўқиб берди. Мен унда шуларни топдим: «Қирқта қўйда бир юз йигирматагача бир қўй бор. Агар биттага ошса, унда икки юзтагача икки қўй бор. Агар биттага ошса, унда уч юзтагача уч қўй бор. Агар (сони) кўпайса, ҳар юзтасида бир қўй бор». Яна унда шуни топдим: «Ажралганлар бирлаштирилмайди ва бирлашганлар ажратилмайди». Яна унда шуни топдим: «Садақа (закот)га така ҳам, қари (ҳайвон) ҳам, нуқсонли (ҳайвон) ҳам олинмайди».

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ أَبُو سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ الشُّؤْمُ فِي ثَلاَثَةٍ فِي الْفَرَسِ وَالْمَرْأَةِ وَالدَّارِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَحَدَّثَنِي أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَمْعَةَ، أَنَّ جَدَّتَهُ، زَيْنَبَ حَدَّثَتْهُ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّهَا كَانَتْ تَعُدُّ هَؤُلاَءِ الثَّلاَثَةَ وَتَزِيدُ مَعَهُنَّ السَّيْفَ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yomon fol uch narsada boʻladi: otda, ayolda va uyda», dedilar. Ummu Salama bu uchtasini sanardi va ularga qilichni ham qoʻshardi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ёмон фол уч нарсада бўлади: отда, аёлда ва уйда», дедилар. Умму Салама бу учтасини санарди ва уларга қилични ҳам қўшарди.