حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حِينَ قَفَلَ مِنْ غَزْوَةِ خَيْبَرَ فَسَارَ لَيْلَةً حَتَّى إِذَا أَدْرَكَهُ الْكَرَى عَرَّسَ وَقَالَ لِبِلاَلٍ " اكْلأْ لَنَا اللَّيْلَ " . فَصَلَّى بِلاَلٌ مَا قُدِّرَ لَهُ وَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَأَصْحَابُهُ فَلَمَّا تَقَارَبَ الْفَجْرُ اسْتَنَدَ بِلاَلٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ مُوَاجِهَ الْفَجْرِ فَغَلَبَتْ بِلاَلاً عَيْنَاهُ وَهُوَ مُسْتَنِدٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ بِلاَلٌ وَلاَ أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ حَتَّى ضَرَبَتْهُمُ الشَّمْسُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَوَّلَهُمُ اسْتِيقَاظًا فَفَزِعَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ " أَىْ بِلاَلُ " . فَقَالَ بِلاَلٌ أَخَذَ بِنَفْسِي الَّذِي أَخَذَ بِنَفْسِكَ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " اقْتَادُوا " . فَاقْتَادُوا رَوَاحِلَهُمْ شَيْئًا ثُمَّ تَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَأَمَرَ بِلاَلاً فَأَقَامَ الصَّلاَةَ فَصَلَّى بِهِمُ الصُّبْحَ فَلَمَّا قَضَى النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ الصَّلاَةَ . قَالَ " مَنْ نَسِيَ صَلاَةً فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ {وَأَقِمِ الصَّلاَةَ لِذِكْرِي} " . قَالَ وَكَانَ ابْنُ شِهَابٍ يَقْرَؤُهَا {لِلذِّكْرَى} .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Xaybar gʻazotidan qaytayotib bir kecha yurdilar, toki uyqu bosgach, tunab qolish uchun tushdilar va Bilolga: «Bu kechada bizga qorovullik qil», dedilar. Bilol oʻziga taqdir qilingancha namoz oʻqidi, Rasululloh ﷺ va sahobalari esa uxlab qoldilar. Tong yaqinlashganda Bilol tong tomonga yuzlanib uloviga suyandi, biroq uloviga suyanib turgan holida uni koʻzi ilinib ketdi. Bilol ham, uning sahobalaridan biror kishi ham quyoshning tafti tegmagunicha uygʻonmadi. Ular ichida birinchi boʻlib Rasululloh ﷺ uygʻondilar. Rasululloh ﷺ choʻchib ketib: «Ey Bilol!» dedilar. Bilol: «Sizning joningizni tutgan narsa mening jonimni ham tutdi, otam-onam sizga fido boʻlsin, ey Rasululloh!» dedi. U zot: «Ulovlaringizni yetaklab (bu joydan bir oz) nariga oʻtinglar», dedilar. Ular ulovlarini bir oz yetaklab oʻtdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ taharat oldilar va Bilolga buyurdilar, u namozga iqomat aytdi, u zot ularga bomdod namozini oʻqib berdilar. Nabiy ﷺ namozni tugatgach: «Kim biror namozni unutsa, uni eslagan vaqtida oʻqisin, chunki Alloh azza va jalla: {Meni eslash uchun namozni barpo qil} degan», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Хайбар ғазотидан қайтаётиб бир кеча юрдилар, токи уйқу босгач, тунаб қолиш учун тушдилар ва Билолга: «Бу кечада бизга қоровуллик қил», дедилар. Билол ўзига тақдир қилинганча намоз ўқиди, Расулуллоҳ ﷺ ва саҳобалари эса ухлаб қолдилар. Тонг яқинлашганда Билол тонг томонга юзланиб уловига суянди, бироқ уловига суяниб турган ҳолида уни кўзи илиниб кетди. Билол ҳам, унинг саҳобаларидан бирор киши ҳам қуёшнинг тафти тегмагунича уйғонмади. Улар ичида биринчи бўлиб Расулуллоҳ ﷺ уйғондилар. Расулуллоҳ ﷺ чўчиб кетиб: «Эй Билол!» дедилар. Билол: «Сизнинг жонингизни тутган нарса менинг жонимни ҳам тутди, отам-онам сизга фидо бўлсин, эй Расулуллоҳ!» деди. У зот: «Уловларингизни етаклаб (бу жойдан бир оз) нарига ўтинглар», дедилар. Улар уловларини бир оз етаклаб ўтдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ таҳарат олдилар ва Билолга буюрдилар, у намозга иқомат айтди, у зот уларга бомдод намозини ўқиб бердилар. Набий ﷺ намозни тугатгач: «Ким бирор намозни унутса, уни эслаган вақтида ўқисин, чунки Аллоҳ азза ва жалла: {Мени эслаш учун намозни барпо қил} деган», дедилар.