حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَفَلَ مِنْ خَيْبَرَ أَسْرَى حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ عَرَّسَ وَقَالَ لِبِلاَلٍ " اكْلأْلَنَا الصُّبْحَ " . وَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابُهُ وَكَلأَ بِلاَلٌ مَا قُدِّرَ لَهُ ثُمَّ اسْتَنَدَ إِلَى رَاحِلَتِهِ وَهُوَ مُقَابِلُ الْفَجْرِ فَغَلَبَتْهُ عَيْنَاهُ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ بِلاَلٌ وَلاَ أَحَدٌ مِنَ الرَّكْبِ حَتَّى ضَرَبَتْهُمُ الشَّمْسُ فَفَزِعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ بِلاَلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخَذَ بِنَفْسِي الَّذِي أَخَذَ بِنَفْسِكَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اقْتَادُوا " . فَبَعَثُوا رَوَاحِلَهُمْ وَاقْتَادُوا شَيْئًا ثُمَّ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِلاَلاً فَأَقَامَ الصَّلاَةَ فَصَلَّى بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصُّبْحَ ثُمَّ قَالَ حِينَ قَضَى الصَّلاَةَ " مَنْ نَسِيَ الصَّلاَةَ فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ فِي كِتَابِهِ {أَقِمِ الصَّلاَةَ لِذِكْرِي } " .
Saʼid ibn Musayyab (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Xaybardan qaytishlarida kechasi yoʻl yurdilar. Kechaning oxiri boʻlganda toʻxtab dam oldilar va Bilolga: «Bizga bomdodni poylab tur», dedilar. Rasululloh ﷺ va sahobalari uxladilar. Bilol oʻziga taqdir qilingancha qorovullik qildi, soʻng tongga yuzlangan holda uloviga suyandi, shunda uni uyqu bosdi. Na Rasululloh ﷺ, na Bilol, na qofiladan biror kishi — quyosh ularni urguncha uygʻonmadi. Rasululloh ﷺ choʻchib uygʻondilar. Bilol: «Ey Rasululloh, sizning joningizni olgan Zot mening ham jonimni oldi», dedi. Rasululloh ﷺ: «(Ulovlaringizni) yetaklab yuringlar», dedilar. Shunda ular ulovlarini turgʻizib, biroz yetaklab yurdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ Bilolga buyurdilar, u iqoma aytdi va Rasululloh ﷺ ularga bomdodni oʻqib berdilar. Namozni oʻqib boʻlgach: «Kim namozni unutsa, eslagan paytida oʻqisin. Zero Alloh taboraka va taolo Oʻz kitobida: {Meni zikr etish uchun namozni barpo qil} (Toha 14), deydi», dedilar.Саъид ибн Мусайяб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Хайбардан қайтишларида кечаси йўл юрдилар. Кечанинг охири бўлганда тўхтаб дам олдилар ва Билолга: «Бизга бомдодни пойлаб тур», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ ва саҳобалари ухладилар. Билол ўзига тақдир қилинганча қоровуллик қилди, сўнг тонгга юзланган ҳолда уловига суянди, шунда уни уйқу босди. На Расулуллоҳ ﷺ, на Билол, на қофиладан бирор киши — қуёш уларни ургунча уйғонмади. Расулуллоҳ ﷺ чўчиб уйғондилар. Билол: «Эй Расулуллоҳ, сизнинг жонингизни олган Зот менинг ҳам жонимни олди», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «(Уловларингизни) етаклаб юринглар», дедилар. Шунда улар уловларини турғизиб, бироз етаклаб юрдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ Билолга буюрдилар, у иқома айтди ва Расулуллоҳ ﷺ уларга бомдодни ўқиб бердилар. Намозни ўқиб бўлгач: «Ким намозни унутса, эслаган пайтида ўқисин. Зеро Аллоҳ таборака ва таоло Ўз китобида: {Мени зикр этиш учун намозни барпо қил} (Тоҳа 14), дейди», дедилар.