وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَفَلَ مِنْ غَزْوَةِ خَيْبَرَ سَارَ لَيْلَةً حَتَّى إِذَا أَدْرَكَهُ الْكَرَى عَرَّسَ وَقَالَ لِبِلَالٍ: " اكْلَأْ لَنَا اللَّيْلَ. فَصَلَّى بِلَالٌ مَا قُدِّرَ لَهُ وَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ فَلَمَّا تَقَارَبَ الْفَجْرُ اسْتَنَدَ بِلَال إِلَى رَاحِلَته موجه الْفَجْرِ فَغَلَبَتْ بِلَالًا عَيْنَاهُ وَهُوَ مُسْتَنِدٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا بِلَالٌ وَلَا أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ حَتَّى ضَرَبَتْهُمُ الشَّمْسُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَّلَهُمُ اسْتِيقَاظًا فَفَزِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «أَيْ بِلَالُ» فَقَالَ بِلَالٌ أَخَذَ بِنَفْسَيِ الَّذِي أَخَذَ بِنَفْسِكَ قَالَ: «اقْتَادُوا» فَاقْتَادَوا رَوَاحِلَهُمْ شَيْئًا ثُمَّ تَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِهِمُ الصُّبْحَ فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ: " مَنْ نَسِيَ الصَّلَاةَ فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذكرهَا فَإِن الله قَالَ (أقِم الصَّلَاة لذكري) رَوَاهُ مُسلم
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Xaybar gʻazotidan qaytayotganlarida tunda yurib, uyqu galaba qilganda (yoʻlda) toʻxtab tunadilar va Bilolga: «Bizga (subhgacha) tunni qoʻriqlab tur», — dedilar. Bilol oʻziga muqaddar boʻlgancha namoz oʻqidi, Rasululloh ﷺ va sahobalari esa uxlab qoldilar. Tong yaqinlashganda Bilol tong tomonga yuzlanib oʻz ulovi (tuyasi)ga suyandi, uloviga suyangan holida uyqu Bilolning koʻzlarini galaba qildi. Quyosh ularga tegmaguncha na Rasululloh ﷺ, na Bilol, na sahobalaridan birortasi uygʻonmadi. Rasululloh ﷺ ularning birinchi boʻlib uygʻonganlari edilar. Rasululloh ﷺ choʻchib: «Ey Bilol!» — dedilar. Bilol: «Sizning joningizni olgan (uyqu) mening ham jonimni oldi, otam-onam Sizga fido boʻlsin, yo Rasululloh!» — dedi. U zot: «Yetaklab (chiqib) keting», — dedilar. Shunda ular ulovlarini biroz yetaklab chiqdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ tahorat oldilar va Bilolga buyurdilar, u namozga iqomat aytdi. Soʻng u zot ularga subh namozini oʻqidilar. Namozni tugatgach: «Kim namozni unutsa, eslagan vaqtida oʻqib olsin, zero Alloh: {Meni eslash uchun namozni barpo qil} (Toʼha 14) degan», — dedilar. Yunus dedi: Ibn Shihob uni «lizzikro» deb oʻqir edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Хайбар ғазотидан қайтаётганларида тунда юриб, уйқу галаба қилганда (йўлда) тўхтаб тунадилар ва Билолга: «Бизга (субҳгача) тунни қўриқлаб тур», — дедилар. Билол ўзига муқаддар бўлганча намоз ўқиди, Расулуллоҳ ﷺ ва саҳобалари эса ухлаб қолдилар. Тонг яқинлашганда Билол тонг томонга юзланиб ўз улови (туяси)га суянди, уловига суянган ҳолида уйқу Билолнинг кўзларини галаба қилди. Қуёш уларга тегмагунча на Расулуллоҳ ﷺ, на Билол, на саҳобаларидан бирортаси уйғонмади. Расулуллоҳ ﷺ уларнинг биринчи бўлиб уйғонганлари эдилар. Расулуллоҳ ﷺ чўчиб: «Эй Билол!» — дедилар. Билол: «Сизнинг жонингизни олган (уйқу) менинг ҳам жонимни олди, отам-онам Сизга фидо бўлсин, ё Расулуллоҳ!» — деди. У зот: «Етаклаб (чиқиб) кетинг», — дедилар. Шунда улар уловларини бироз етаклаб чиқдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ таҳорат олдилар ва Билолга буюрдилар, у намозга иқомат айтди. Сўнг у зот уларга субҳ намозини ўқидилар. Намозни тугатгач: «Ким намозни унутса, эслаган вақтида ўқиб олсин, зеро Аллоҳ: {Мени эслаш учун намозни барпо қил} (Тўҳа 14) деган», — дедилар. Юнус деди: Ибн Шиҳоб уни «лиззикро» деб ўқир эди.