حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ بَشِيرٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ إِذَا طَافَ بِالْبَيْتِ الطَّوَافَ الأَوَّلَ رَمَلَ ثَلاَثَةً وَمَشَى أَرْبَعَةً مِنَ الْحَجَرِ إِلَى الْحَجَرِ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَفْعَلُهُ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Baytni birinchi marta tavof qilganlarida, Hajardan Hajargacha uch aylanishda yelka qoqib yugurib (raml qilib), toʻrt aylanishda oddiy yurdilar. Ibn Umar ham shunday qilar edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Байтни биринчи марта тавоф қилганларида, Ҳажардан Ҳажаргача уч айланишда елка қоқиб югуриб (рамл қилиб), тўрт айланишда оддий юрдилар. Ибн Умар ҳам шундай қилар эди.
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ مَطَرٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُحَادَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ يَا نَافِعُ قَدْ تَبَيَّغَ بِيَ الدَّمُ فَالْتَمِسْ لِي حَجَّامًا وَاجْعَلْهُ رَفِيقًا إِنِ اسْتَطَعْتَ وَلاَ تَجْعَلْهُ شَيْخًا كَبِيرًا وَلاَ صَبِيًّا صَغِيرًا فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " الْحِجَامَةُ عَلَى الرِّيقِ أَمْثَلُ وَفِيهِ شِفَاءٌ وَبَرَكَةٌ وَتَزِيدُ فِي الْعَقْلِ وَفِي الْحِفْظِ فَاحْتَجِمُوا عَلَى بَرَكَةِ اللَّهِ يَوْمَ الْخَمِيسِ وَاجْتَنِبُوا الْحِجَامَةَ يَوْمَ الأَرْبِعَاءِ وَالْجُمُعَةِ وَالسَّبْتِ وَيَوْمَ الأَحَدِ تَحَرِّيًا وَاحْتَجِمُوا يَوْمَ الاِثْنَيْنِ وَالثُّلاَثَاءِ فَإِنَّهُ الْيَوْمُ الَّذِي عَافَى اللَّهُ فِيهِ أَيُّوبَ مِنَ الْبَلاَءِ وَضَرَبَهُ بِالْبَلاَءِ يَوْمَ الأَرْبِعَاءِ فَإِنَّهُ لاَ يَبْدُو جُذَامٌ وَلاَ بَرَصٌ إِلاَّ يَوْمَ الأَرْبِعَاءِ أَوْ لَيْلَةَ الأَرْبِعَاءِ " .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Ey Nofiʼ, qonim qoʻzib qoldi, menga bir hajjom topib kel, imkoning boʻlsa, uni muloyimini qil, keksa chol ham, yosh bola ham boʻlmasin. Chunki men Rasululloh ﷺ: ‹Nahorga hijoma qildirish afzalroq, unda shifo va baraka bor, u aqlni va xotirani ziyoda qiladi. Bas, Allohning barakasi bilan payshanba kuni hijoma qildiringlar. Chorshanba, juma, shanba va yakshanba kuni hijoma qildirishdan qasddan saqlaninglar. Dushanba va seshanba kuni hijoma qildiringlar, chunki u Alloh Ayyubni balodan xalos etgan kundir. Alloh unga chorshanba kuni balo yuborgan edi. Zero, moxov va pes chorshanba kunidan yoki chorshanba kechasidan boshqa vaqtda paydo boʻlmaydi›, deb aytganlarini eshitganman».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Эй Нофиъ, қоним қўзиб қолди, менга бир ҳажжом топиб кел, имконинг бўлса, уни мулойимини қил, кекса чол ҳам, ёш бола ҳам бўлмасин. Чунки мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Наҳорга ҳижома қилдириш афзалроқ, унда шифо ва барака бор, у ақлни ва хотирани зиёда қилади. Бас, Аллоҳнинг баракаси билан пайшанба куни ҳижома қилдиринглар. Чоршанба, жума, шанба ва якшанба куни ҳижома қилдиришдан қасддан сақланинглар. Душанба ва сешанба куни ҳижома қилдиринглар, чунки у Аллоҳ Айюбни балодан халос этган кундир. Аллоҳ унга чоршанба куни бало юборган эди. Зеро, мохов ва пес чоршанба кунидан ёки чоршанба кечасидан бошқа вақтда пайдо бўлмайди›, деб айтганларини эшитганман».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهُ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنِ الْقَزَعِ . قَالَ وَمَا الْقَزَعُ قَالَ أَنْ يُحْلَقَ مِنْ رَأْسِ الصَّبِيِّ مَكَانٌ وَيُتْرَكَ مَكَانٌ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qazadan qaytardilar. (Nofeʼ:) «Qaza nima?» deb soʻradi. (Ibn Umar:) «Bolaning boshining bir yeridan soch olib, boshqa bir yerini qoldirishdir», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қазадан қайтардилар. (Нофеъ:) «Қаза нима?» деб сўради. (Ибн Умар:) «Боланинг бошининг бир еридан соч олиб, бошқа бир ерини қолдиришдир», деди.
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " لَئِنْ عِشْتُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لأَنْهَيَنَّ أَنْ يُسَمَّى رَبَاحٌ وَنَجِيحٌ وَأَفْلَحُ وَنَافِعٌ وَيَسَارٌ " .
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar Alloh xohlasa, tirik boʻlsam, Raboh, Najih, Aflah, Nofiʼ va Yasor deb ism qoʻyishni albatta man qilaman», dedilar.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар Аллоҳ хоҳласа, тирик бўлсам, Рабоҳ, Нажиҳ, Афлаҳ, Нофиъ ва Ясор деб исм қўйишни албатта ман қиламан», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنِ الرُّكَيْنِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَمُرَةَ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنْ نُسَمِّيَ رَقِيقَنَا أَرْبَعَةَ أَسْمَاءٍ أَفْلَحُ وَنَافِعٌ وَرَبَاحٌ وَيَسَارٌ .
Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qullarimizga toʻrtta ism, yaʼni Aflah, Nofiʼ, Raboh va Yasor deb ism qoʻyishimizni man qildilar.Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қулларимизга тўртта исм, яъни Афлаҳ, Нофиъ, Рабоҳ ва Ясор деб исм қўйишимизни ман қилдилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّنْعَانِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو الْمُنْذِرِ، زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ التَّمِيمِيُّ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجُ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِنَّ لِلَّهِ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ اسْمًا مِائَةً إِلاَّ وَاحِدًا إِنَّهُ وِتْرٌ يُحِبُّ الْوِتْرَ مَنْ حَفِظَهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ وَهِيَ اللَّهُ الْوَاحِدُ الصَّمَدُ الأَوَّلُ الآخِرُ الظَّاهِرُ الْبَاطِنُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ الْمَلِكُ الْحَقُّ السَّلاَمُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ الْعَلِيمُ الْعَظِيمُ الْبَارُّ الْمُتَعَالِ الْجَلِيلُ الْجَمِيلُ الْحَىُّ الْقَيُّومُ الْقَادِرُ الْقَاهِرُ الْعَلِيُّ الْحَكِيمُ الْقَرِيبُ الْمُجِيبُ الْغَنِيُّ الْوَهَّابُ الْوَدُودُ الشَّكُورُ الْمَاجِدُ الْوَاجِدُ الْوَالِي الرَّاشِدُ الْعَفُوُّ الْغَفُورُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ التَّوَّابُ الرَّبُّ الْمَجِيدُ الْوَلِيُّ الشَّهِيدُ الْمُبِينُ الْبُرْهَانُ الرَّءُوفُ الرَّحِيمُ الْمُبْدِئُ الْمُعِيدُ الْبَاعِثُ الْوَارِثُ الْقَوِيُّ الشَّدِيدُ الضَّارُّ النَّافِعُ الْبَاقِي الْوَاقِي الْخَافِضُ الرَّافِعُ الْقَابِضُ الْبَاسِطُ الْمُعِزُّ الْمُذِلُّ الْمُقْسِطُ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ الْقَائِمُ الدَّائِمُ الْحَافِظُ الْوَكِيلُ الْفَاطِرُ السَّامِعُ الْمُعْطِي الْمُحْيِي الْمُمِيتُ الْمَانِعُ الْجَامِعُ الْهَادِي الْكَافِي الأَبَدُ الْعَالِمُ الصَّادِقُ النُّورُ الْمُنِيرُ التَّامُّ الْقَدِيمُ الْوِتْرُ الأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ " . قَالَ زُهَيْرٌ فَبَلَغَنَا عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنَّ أَوَّلَهَا يُفْتَحُ بِقَوْلِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ لَهُ الأَسْمَاءُ الْحُسْنَى .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Allohning toʻqson toʻqqizta — bittasi kam yuzta — ismi bordir. Albatta, U toqdir va toqni yaxshi koʻradi. Kim ularni yod olsa, jannatga kiradi», dedilar. Ular quyidagilardir: Alloh, al-Vohid, as-Samad, al-Avval, al-Oxir, az-Zohir, al-Botin, al-Xoliq, al-Bori, al-Musavvir, al-Malik, al-Haqq, as-Salom, al-Muʼmin, al-Muhaymin, al-Aziz, al-Jabbor, al-Mutakabbir, ar-Rahmon, ar-Rahiym, al-Latiyf, al-Xabir, as-Samiʼ, al-Basir, al-Aliym, al-Aziym, al-Barr, al-Mutaol, al-Jaliyl, al-Jamiyl, al-Hayy, al-Qayyum, al-Qodir, al-Qohir, al-Aliy, al-Hakiym, al-Qorib, al-Mujib, al-Gʻaniy, al-Vahhob, al-Vadud, ash-Shakur, al-Mojid, al-Vojid, al-Voliy, ar-Roshid, al-Afuvv, al-Gʻafur, al-Haliym, al-Kariym, at-Tavvob, ar-Rabb, al-Majid, al-Valiy, ash-Shahid, al-Mubin, al-Burhon, ar-Rauf, ar-Rahiym, al-Mubdi, al-Muʼid, al-Boʻis, al-Voris, al-Qaviy, ash-Shadid, az-Zorr, an-Nofiʼ, al-Boqiy, al-Voqiy, al-Xofiz, ar-Rofiʼ, al-Qobiz, al-Bosit, al-Muizz, al-Muzill, al-Muqsit, ar-Razzoq, zul-Quvvatil-Matin, al-Qoim, ad-Doim, al-Hofiz, al-Vakil, al-Fotir, as-Somiʼ, al-Muʼtiy, al-Muhyiy, al-Mumit, al-Moniʼ, al-Jomiʼ, al-Hodiy, al-Kofiy, al-Abad, al-Olim, as-Sodiq, an-Nur, al-Munir, at-Tomm, al-Qadim, al-Vitr, al-Ahad, as-Samad, tugʻmagan va tugʻilmagan hamda hech kim Unga teng boʻlmagan Zot.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳнинг тўқсон тўққизта — биттаси кам юзта — исми бордир. Албатта, У тоқдир ва тоқни яхши кўради. Ким уларни ёд олса, жаннатга киради», дедилар. Улар қуйидагилардир: Аллоҳ, ал-Воҳид, ас-Самад, ал-Аввал, ал-Охир, аз-Зоҳир, ал-Ботин, ал-Холиқ, ал-Бори, ал-Мусаввир, ал-Малик, ал-Ҳаққ, ас-Салом, ал-Муъмин, ал-Муҳаймин, ал-Азиз, ал-Жаббор, ал-Мутакаббир, ар-Раҳмон, ар-Раҳийм, ал-Латийф, ал-Хабир, ас-Самиъ, ал-Басир, ал-Алийм, ал-Азийм, ал-Барр, ал-Мутаол, ал-Жалийл, ал-Жамийл, ал-Ҳайй, ал-Қайюм, ал-Қодир, ал-Қоҳир, ал-Алий, ал-Ҳакийм, ал-Қориб, ал-Мужиб, ал-Ғаний, ал-Ваҳҳоб, ал-Вадуд, аш-Шакур, ал-Можид, ал-Вожид, ал-Волий, ар-Рошид, ал-Афувв, ал-Ғафур, ал-Ҳалийм, ал-Карийм, ат-Таввоб, ар-Рабб, ал-Мажид, ал-Валий, аш-Шаҳид, ал-Мубин, ал-Бурҳон, ар-Рауф, ар-Раҳийм, ал-Мубди, ал-Муъид, ал-Бўис, ал-Ворис, ал-Қавий, аш-Шадид, аз-Зорр, ан-Нофиъ, ал-Боқий, ал-Воқий, ал-Хофиз, ар-Рофиъ, ал-Қобиз, ал-Босит, ал-Муизз, ал-Музилл, ал-Муқсит, ар-Раззоқ, зул-Қувватил-Матин, ал-Қоим, ад-Доим, ал-Ҳофиз, ал-Вакил, ал-Фотир, ас-Сомиъ, ал-Муътий, ал-Муҳйий, ал-Мумит, ал-Мониъ, ал-Жомиъ, ал-Ҳодий, ал-Кофий, ал-Абад, ал-Олим, ас-Содиқ, ан-Нур, ал-Мунир, ат-Томм, ал-Қадим, ал-Витр, ал-Аҳад, ас-Самад, туғмаган ва туғилмаган ҳамда ҳеч ким Унга тенг бўлмаган Зот.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ، عَنْ أَبِيهِ الْمِقْدَامِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ إِذَا رَأَى سَحَابًا مُقْبِلاً مِنْ أُفُقٍ مِنَ الآفَاقِ تَرَكَ مَا هُوَ فِيهِ وَإِنْ كَانَ فِي صَلاَتِهِ حَتَّى يَسْتَقْبِلَهُ فَيَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا أُرْسِلَ بِهِ " . فَإِنْ أَمْطَرَ قَالَ " اللَّهُمَّ سَيْبًا نَافِعًا " . مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةً وَإِنْ كَشَفَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَلَمْ يُمْطِرْ حَمِدَ اللَّهَ عَلَى ذَلِكَ .
Oisha (roziyallohu anho) xabar berishicha, Nabiy ﷺ ufqlardan birortasidan bulut yaqinlashib kelayotganini koʻrsalar, hatto namozda boʻlsalar ham, oʻzlari mashgʻul boʻlgan ishni tark etib, unga yuzlanardilar va: «Allohumma innaa naʼuuzu bika min sharri maa ursila bihi (Ey Alloh, u bilan yuborilgan narsaning yomonligidan Senga panoh tilaymiz)», deb aytardilar. Agar yomgʻir yogʻsa: «Allohumma sayyiban naafian (Ey Alloh, foydali yomgʻir qilgin)», deb ikki yoki uch marta aytardilar. Agar Alloh azza va jalla uni tarqatib yuborsa-yu, yomgʻir yogʻmasa, buning uchun Allohga hamd aytardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) хабар беришича, Набий ﷺ уфқлардан бирортасидан булут яқинлашиб келаётганини кўрсалар, ҳатто намозда бўлсалар ҳам, ўзлари машғул бўлган ишни тарк этиб, унга юзланардилар ва: «Аллоҳумма иннаа наъуузу бика мин шарри маа урсила биҳи (Эй Аллоҳ, у билан юборилган нарсанинг ёмонлигидан Сенга паноҳ тилаймиз)», деб айтардилар. Агар ёмғир ёғса: «Аллоҳумма саййибан наафиан (Эй Аллоҳ, фойдали ёмғир қилгин)», деб икки ёки уч марта айтардилар. Агар Аллоҳ азза ва жалла уни тарқатиб юборса-ю, ёмғир ёғмаса, бунинг учун Аллоҳга ҳамд айтардилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عَائِشَةَ، عَنْ مَوْلًى، لأُمِّ سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَقُولُ إِذَا صَلَّى الصُّبْحَ حِينَ يُسَلِّمُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْمًا نَافِعًا، وَرِزْقًا طَيِّبًا، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً " .
Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bomdodni oʻqib salom berganlarida: «Allohumma inni asʼaluka ilman nofian, va rizqan toyyiban, va amalan mutaqabbalan», der edilar.Умму Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бомдодни ўқиб салом берганларида: «Аллоҳумма инни асъалука илман нофиан, ва ризқан тоййибан, ва амалан мутақаббалан», дер эдилар.
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ، وَعُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ قَالَ ابْنُ عُمَرَ رَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لِلنِّسَاءِ فِي التَّصْفِيقِ وَلِلرِّجَالِ فِي التَّسْبِيحِ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdilar: Rasululloh ﷺ ayollarga chapak chalishga, erkaklarga esa tasbeh aytishga ruxsat berdilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтдилар: Расулуллоҳ ﷺ аёлларга чапак чалишга, эркакларга эса тасбеҳ айтишга рухсат бердилар.
حَدَّثَنَا مُحْرِزُ بْنُ سَلَمَةَ الْعَدَنِيُّ، حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ الْجُمَحِيُّ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَتْ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ صَلاَةَ الْكُسُوفِ فَقَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ فَقَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ ثُمَّ رَفَعَ ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ ثُمَّ رَفَعَ فَقَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ فَقَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ ثُمَّ رَفَعَ ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ " لَقَدْ دَنَتْ مِنِّي الْجَنَّةُ حَتَّى لَوِ اجْتَرَأْتُ عَلَيْهَا لَجِئْتُكُمْ بِقِطَافٍ مِنْ قِطَافِهَا وَدَنَتْ مِنِّي النَّارُ حَتَّى قُلْتُ أَىْ رَبِّ وَأَنَا فِيهِمْ " .
قَالَ نَافِعٌ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ " وَرَأَيْتُ امْرَأَةً تَخْدِشُهَا هِرَّةٌ لَهَا فَقُلْتُ مَا شَأْنُ هَذِهِ قَالُوا حَبَسَتْهَا حَتَّى مَاتَتْ جُوعًا لاَ هِيَ أَطْعَمَتْهَا وَلاَ هِيَ أَرْسَلَتْهَا تَأْكُلُ مِنْ خِشَاشِ الأَرْضِ " .
Asmo binti Abu Bakr (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kusuf (quyosh tutilishi) namozini oʻqidilar. U zot uzoq qiyomda turdilar, soʻng uzoq ruku qildilar, soʻng bosh koʻtarib uzoq qiyomda turdilar, soʻng uzoq ruku qildilar, soʻng bosh koʻtardilar, soʻng sajda qilib uzoq sajdada turdilar, soʻng bosh koʻtardilar, soʻng sajda qilib uzoq sajdada turdilar, soʻng bosh koʻtardilar; keyin qiyomda turib uzoq turdilar, soʻng uzoq ruku qildilar, soʻng bosh koʻtarib uzoq qiyomda turdilar, soʻng uzoq ruku qildilar, soʻng bosh koʻtardilar, soʻng sajda qilib uzoq sajdada turdilar, soʻng bosh koʻtardilar, soʻng sajda qilib uzoq sajdada turdilar, soʻng namozdan chiqdilar va: «Jannat menga shu qadar yaqinlashdiki, agar unga qoʻl choʻzishga jurʼat qilganimda edi, uning mevalaridan bir shingilini sizlarga keltirgan boʻlar edim. Doʻzax ham menga yaqinlashdi, hatto men: ‹Ey Robbim, men ular bilan birgamanmi?› dedim», dedilar. Nofeʼ aytdi: «Uʼzot: ‹Men bir ayolni koʻrdim, uni mushugi tirnayotgan edi. Men: ‹Buning holi nima?› desam, ‹U mushukni ochlikdan oʻlguncha bogʻlab qoʻygan; unga na yem bergan, na uni qoʻyib yuborgan — toki u yer hasharotlaridan yeb tirikchilik qilsa›, dedilar›, degan deb oʻylayman», dedi.Асмо бинти Абу Бакр (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кусуф (қуёш тутилиши) намозини ўқидилар. У зот узоқ қиёмда турдилар, сўнг узоқ руку қилдилар, сўнг бош кўтариб узоқ қиёмда турдилар, сўнг узоқ руку қилдилар, сўнг бош кўтардилар, сўнг сажда қилиб узоқ саждада турдилар, сўнг бош кўтардилар, сўнг сажда қилиб узоқ саждада турдилар, сўнг бош кўтардилар; кейин қиёмда туриб узоқ турдилар, сўнг узоқ руку қилдилар, сўнг бош кўтариб узоқ қиёмда турдилар, сўнг узоқ руку қилдилар, сўнг бош кўтардилар, сўнг сажда қилиб узоқ саждада турдилар, сўнг бош кўтардилар, сўнг сажда қилиб узоқ саждада турдилар, сўнг намоздан чиқдилар ва: «Жаннат менга шу қадар яқинлашдики, агар унга қўл чўзишга журъат қилганимда эди, унинг меваларидан бир шингилини сизларга келтирган бўлар эдим. Дўзах ҳам менга яқинлашди, ҳатто мен: ‹Эй Роббим, мен улар билан биргаманми?› дедим», дедилар. Нофеъ айтди: «Уъзот: ‹Мен бир аёлни кўрдим, уни мушуги тирнаётган эди. Мен: ‹Бунинг ҳоли нима?› десам, ‹У мушукни очликдан ўлгунча боғлаб қўйган; унга на ем берган, на уни қўйиб юборган — токи у ер ҳашаротларидан еб тирикчилик қилса›, дедилар›, деган деб ўйлайман», деди.
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا صَلَّى يَوْمَ عِيدٍ أَوْ غَيْرَهُ نُصِبَتِ الْحَرْبَةُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَيُصَلِّي إِلَيْهَا وَالنَّاسُ مِنْ خَلْفِهِ . قَالَ نَافِعٌ فَمِنْ ثَمَّ اتَّخَذَهَا الأُمَرَاءُ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ iyd kuni yoki boshqa kuni namoz oʻqiganlarida, oldilariga nayza tikib qoʻyilar, ular unga qarab namoz oʻqirdilar, odamlar esa orqalarida boʻlardi». Nofeʼ: «Amirlar buni ana shu yerdan olishgan», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ ийд куни ёки бошқа куни намоз ўқиганларида, олдиларига найза тикиб қўйилар, улар унга қараб намоз ўқирдилар, одамлар эса орқаларида бўларди». Нофеъ: «Амирлар буни ана шу ердан олишган», деди.