Nofi' mavlo Abdulloh ibn Umar

عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: مَا تَرَكْنَا اسْتِلَامَ هَذَيْنِ الرُّكْنَيْنِ: الْيَمَانِي وَالْحَجَرِ فِي شِدَّةٍ وَلَا رخاء مُنْذُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يستلمهما وَفِي رِوَايَةٍ لَهُمَا: قَالَ نَافِعٌ: رَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ يَسْتَلِمُ الْحَجَرَ بِيَدِهِ ثُمَّ قَبَّلَ يَدَهُ وَقَالَ: مَا تَرَكْتُهُ مُنْذُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَله

Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Ibn Umar Hajar (qora tosh)ni qoʻli bilan istilom qilib, soʻng qoʻlini oʻpganini koʻrdim. Va u: «Men Rasululloh ﷺ ni shunday qilganlarini koʻrganimdan beri buni tark etmadim», dedi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Ибн Умар Ҳажар (қора тош)ни қўли билан истилом қилиб, сўнг қўлини ўпганини кўрдим. Ва у: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ни шундай қилганларини кўрганимдан бери буни тарк этмадим», деди.

وَعَن محيصة أَنَّهُ اسْتَأْذَنَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أُجْرَةِ الْحَجَّامِ فَنَهَاهُ فَلَمْ يَزَلْ يَسْتَأْذِنُهُ حَتَّى قَالَ: «اعْلِفْهُ نَاضِحَكَ وَأَطْعِمْهُ رَقِيقَكَ» . رَوَاهُ مَالِكٌ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ

Muhayyisa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺdan hajjom (qon oluvchi)ning haqi haqida ruxsat soʻradi. U zot uni qaytardilar. U bir necha bor ruxsat soʻrayvergach, oxiri u zot: «Uni suv tashiydigan tuyangga yem qil va qulingga yedir», dedilar. Molik, Termiziy, Abu Dovud va Ibn Moja rivoyat qilgan.Муҳаййиса (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺдан ҳажжом (қон олувчи)нинг ҳақи ҳақида рухсат сўради. У зот уни қайтардилар. У бир неча бор рухсат сўрайвергач, охири у зот: «Уни сув ташийдиган туянгга ем қил ва қулингга едир», дедилар. Молик, Термизий, Абу Довуд ва Ибн Можа ривоят қилган.

وَعَنْ نَافِعٍ عَنْ مَوْلَاةٍ لِصَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ أَنَّهَا اخْتَلَعَتْ مِنْ زَوْجِهَا بِكُلِّ شَيْءٍ لَهَا فَلَمْ يُنْكِرْ ذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عمر. رَوَاهُ مَالك

Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Safiyya binti Abu Ubaydning bir choʻrisi eridan bor mol-mulki evaziga xulʼ qilib ajrashdi. Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) buni inkor qilmadi. Molik rivoyat qilgan.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Сафийя бинти Абу Убайднинг бир чўриси эридан бор мол-мулки эвазига хулъ қилиб ажрашди. Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) буни инкор қилмади. Молик ривоят қилган.

وَعَنِ ابْنِ مَوْهَبٍ: أَنَّ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لِابْنِ عُمَرَ: اقْضِ بَين النَّاس قَالَ: أَو تعاقبني يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ؟ قَالَ: وَمَا تَكْرَهُ مِنْ ذَلِك وَقد كَانَ أَبوك قَاضِيا؟ قَالَ: لِأَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ كَانَ قَاضِيًا فَقَضَى بِالْعَدْلِ فَبِالْحَرِيِّ أَنْ يَنْقَلِبَ مِنْهُ كَفَافًا» . فَمَا راجعَه بعدَ ذَلِك. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَفِي رِوَايَةِ رَزِينٍ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ قَالَ لِعُثْمَانَ: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ لَا أَقْضِي بَيْنَ رَجُلَيْنِ: قَالَ: فَإِنَّ أَبَاكَ كَانَ يَقْضِي فَقَالَ: إِنَّ أَبِي لَوْ أُشْكِلَ عَلَيْهِ شَيْءٌ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَوْ أُشْكِلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْءٌ سَأَلَ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَامُ وَإِنِّي لَا أَجِدُ مَنْ أَسْأَلُهُ وَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ عَاذَ بِاللَّهِ فَقَدْ عَاذَ بِعَظِيمٍ» . وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ: «مَنْ عَاذَ بِاللَّهِ فَأَعِيذُوهُ» . وَإِنِّي أَعُوذُ باللَّهِ أنْ تجعلَني قاضِياً فأعْفاهُ وَقَالَ: لَا تُخبرْ أحدا

Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u zot Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ga: «Odamlar orasida hukm chiqar», dedi. Ibn Umar: «Men ikki kishi orasida hukm chiqarmayman va ikki kishiga imomlik ham qilmayman. Nabiy ﷺning: ‹Kim Allohdan panoh soʻrasa, u albatta buyuk panohdan panoh soʻrabdi›, deganlarini eshitmaganmisan?» dedi. Usmon (roziyallohu anhu): «Ha, eshitganman», dedi. Ibn Umar: «Men seni biror ishga tayinlashingdan Allohdan panoh soʻrayman», dedi. Shunda Usmon uni maʼzur tutdi va: «Bu haqda hech kimga aytma», dedi.Усмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у зот Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)га: «Одамлар орасида ҳукм чиқар», деди. Ибн Умар: «Мен икки киши орасида ҳукм чиқармайман ва икки кишига имомлик ҳам қилмайман. Набий ﷺнинг: ‹Ким Аллоҳдан паноҳ сўраса, у албатта буюк паноҳдан паноҳ сўрабди›, деганларини эшитмаганмисан?» деди. Усмон (розияллоҳу анҳу): «Ҳа, эшитганман», деди. Ибн Умар: «Мен сени бирор ишга тайинлашингдан Аллоҳдан паноҳ сўрайман», деди. Шунда Усмон уни маъзур тутди ва: «Бу ҳақда ҳеч кимга айтма», деди.

وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَوْنٍ: أَنَّ نَافِعًا كَتَبَ إِلَيْهِ يُخْبِرُهُ أَنَّ ابْنَ عمر أخبرهُ أَن ابْن عمر أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَغَارَ عَلَى بَنِي الْمُصْطَلِقِ غَارِّينِ فِي نَعَمِهِمْ بِالْمُرَيْسِيعِ فَقتل الْمُقَاتلَة وسبى الذُّرِّيَّة

Ibn Avn (Nofiʼdan, Ibn Umardan) rivoyat qiladi: Men Nofiʼga bir maktub yozdim va Nofiʼ mening maktubimga javoban yozdiki, Paygʻambar ﷺ Bani Mustaliqqa — ular gʻofil va chorvalari suv (joylari)da sugʻorilayotgan paytda — ogohlantirishsiz birdan hujum qildi. Ularning jangchilari oʻldirildi va ularning ayollari hamda bolalari asir olindi; Paygʻambar ﷺ oʻsha kuni Juvayriyani (oʻzlariga oldi). Nofiʼ aytdiki, Ibn Umar unga yuqoridagi rivoyatni aytgan va Ibn Umar oʻsha qoʻshinda (ishtirok etgan) edi.Ибн Авн (Нофиъдан, Ибн Умардан) ривоят қилади: Мен Нофиъга бир мактуб ёздим ва Нофиъ менинг мактубимга жавобан ёздики, Пайғамбар ﷺ Бани Мусталиққа — улар ғофил ва чорвалари сув (жойлари)да суғорилаётган пайтда — огоҳлантиришсиз бирдан ҳужум қилди. Уларнинг жангчилари ўлдирилди ва уларнинг аёллари ҳамда болалари асир олинди; Пайғамбар ﷺ ўша куни Жувайрияни (ўзларига олди). Нофиъ айтдики, Ибн Умар унга юқоридаги ривоятни айтган ва Ибн Умар ўша қўшинда (иштирок этган) эди.

وَعَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَى عَنِ الْقَزَعِ. قِيلَ لِنَافِعٍ: مَا الْقَزَعُ؟ قَالَ: يُحْلَقُ بعضُ رَأس الصبيِّ وَيتْرك البعضُ وَألْحق بَعضهم التَّفْسِير بِالْحَدِيثِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺning: «Ehromda koʻylaklar, ishtonlar, sallalar, burnuslar va mahsilarni kiymanglar», deganlarini eshitdim.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺнинг: «Эҳромда кўйлаклар, иштонлар, саллалар, бурнуслар ва маҳсиларни кийманглар», деганларини эшитдим.

وَعَنْ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ قَالَ: إِنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ أَرْسَلَهُ إِلَى السَّائِبِ يَسْأَلُهُ عَنْ شَيْءٍ رَآهُ مِنْهُ مُعَاوِيَةُ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ: نَعَمْ صَلَّيْتُ مَعَهُ الْجُمُعَةَ فِي الْمَقْصُورَةِ فَلَمَّا سَلَّمَ الْإِمَامُ قُمْتُ فِي مَقَامِي فَصَلَّيْتُ فَلَمَّا دَخَلَ أَرْسَلَ إِلَيَّ فَقَالَ: لَا تَعُدْ لِمَا فَعَلْتَ إِذَا صَلَّيْتَ الْجُمُعَةَ فَلَا تَصِلْهَا بِصَلَاةٍ حَتَّى تكلم أوتخرج فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَنَا بِذَلِكَ أَنْ لَا نُوصِلَ بِصَلَاةٍ حَتَّى نتكلم أَو نخرج. رَوَاهُ مُسلم

Muoviya ibn Abu Sufyon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U (bir kishiga) shunday dedi: «Jumʼa namozini oʻqiganingda, gaplashmaguningcha yoki (masjiddan) chiqmaguningcha unga (boshqa) namozni ulamagin. Chunki Rasululloh ﷺ bizni shunga — gaplashmagunimizcha yoki chiqmagunimizcha bir namozni (boshqasiga) ulamaslikka buyurganlar».Муовия ибн Абу Суфён (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У (бир кишига) шундай деди: «Жумъа намозини ўқиганингда, гаплашмагунингча ёки (масжиддан) чиқмагунингча унга (бошқа) намозни уламагин. Чунки Расулуллоҳ ﷺ бизни шунга — гаплашмагунимизча ёки чиқмагунимизча бир намозни (бошқасига) уламасликка буюрганлар».

عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِبَلَ نَجْدٍ فَوَازَيْنَا الْعَدُوَّ فَصَافَفْنَا لَهُمْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي لَنَا فَقَامَتْ طَائِفَةٌ مَعَهُ وَأَقْبَلَتْ طَائِفَةٌ عَلَى الْعَدُوِّ وَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَنْ مَعَهُ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفُوا مَكَانَ الطَّائِفَةِ الَّتِي لم تصل فجاؤوا فَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بهم رَكْعَةً وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَرَوَى نَافِعٌ نَحْوَهُ وَزَادَ: فَإِن كَانَ خوف هُوَ أَشَدُّ مِنْ ذَلِكَ صَلَّوْا رِجَالًا قِيَامًا عَلَى أَقْدَامِهِمْ أَوْ رُكْبَانًا مُسْتَقْبِلِي الْقِبْلَةِ أَوْ غَيْرَ مُسْتَقْبِلِيهَا قَالَ نَافِعٌ: لَا أُرَى ابْنَ عُمَرَ ذَكَرَ ذَلِكَ إِلَّا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. رَوَاهُ البُخَارِيّ

Shuayb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Zuhriydan: «Paygʻambar ﷺ biror marta xavf namozini oʻqiganlarmi?» — deb soʻradim. Zuhriy: «Menga Solim — Abdulloh ibn Umar shunday degan deb — aytdi: ‹Men Rasululloh ﷺ bilan Najdda bir gʻazotda ishtirok etdim. Biz dushmanga roʻbaroʻ keldik va saflar tuzdik. Soʻng Rasululloh ﷺ namozga imomlik qilishga turdilar; bir guruh u zot bilan namoz oʻqish uchun turdi, boshqa (guruh) esa dushmanga qarab turdi. Rasululloh ﷺ va birinchi guruh rukuʼ qildi va ikki sajda qildi. Soʻng oʻsha guruh ketib, namoz oʻqimagan (guruh)ning oʻrniga turdi. Rasululloh ﷺ (ikkinchi guruh bilan) bir rakat (oʻqib), ikki sajda qildilar va namozni salom bilan tugatdilar. Soʻng ularning har biri (oʻzi) bir martadan rukuʼ qildi va ikki sajdadan (alohida) qildi›», — dedi.Шуайб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Зуҳрийдан: «Пайғамбар ﷺ бирор марта хавф намозини ўқиганларми?» — деб сўрадим. Зуҳрий: «Менга Солим — Абдуллоҳ ибн Умар шундай деган деб — айтди: ‹Мен Расулуллоҳ ﷺ билан Наждда бир ғазотда иштирок этдим. Биз душманга рўбарў келдик ва сафлар туздик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ намозга имомлик қилишга турдилар; бир гуруҳ у зот билан намоз ўқиш учун турди, бошқа (гуруҳ) эса душманга қараб турди. Расулуллоҳ ﷺ ва биринчи гуруҳ рукуъ қилди ва икки сажда қилди. Сўнг ўша гуруҳ кетиб, намоз ўқимаган (гуруҳ)нинг ўрнига турди. Расулуллоҳ ﷺ (иккинчи гуруҳ билан) бир ракат (ўқиб), икки сажда қилдилар ва намозни салом билан тугатдилар. Сўнг уларнинг ҳар бири (ўзи) бир мартадан рукуъ қилди ва икки саждадан (алоҳида) қилди›», — деди.