حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْعَبَّاسِ وَيُونُسُ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَاطِبِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أُمِّهِ عَائِشَةَ بِنْتِ قُدَامَةَ قَالَتْكُنْتُ أَنَا مَعَ أُمِّي رَائِطَةَ بِنْتِ سُفْيَانَ الْخُزَاعِيَّةِ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُبَايِعُ النِّسْوَةَ وَيَقُولُ أُبَايِعُكُنَّ عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا تَسْرِقْنَ وَلَا تَزْنِينَ وَلَا تَقْتُلْنَ أَوْلَادَكُنَّ وَلَا تَأْتِينَ بِبُهْتَانٍ تَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُنَّ وَأَرْجُلِكُنَّ وَلَا تَعْصِينَ فِي مَعْرُوفٍ قَالَتْ فَأَطْرَقْنَ فَقَالَ لَهُنَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْنَ نَعَمْ فِيمَا اسْتَطَعْتُنَّ فَكُنَّ يَقُلْنَ وَأَقُولُ مَعَهُنَّ وَأُمِّي تُلَقِّنُنِي قُولِي أَيْ بُنَيَّةُ نَعَمْ فِيمَا اسْتَطَعْتُ فَكُنْتُ أَقُولُ كَمَا يَقُلْنَ
Oisha bint Qudoma (roziyallohu anho) aytdi: Men onam Roita bint Sufyon al-Xuzoiya bilan birga edim; Nabiy ﷺ ayollardan bayʼat olar va: «Men sizlardan Allohga hech narsani sherik keltirmasligingiz, oʻgʻirlik qilmasligingiz, zino qilmasligingiz, farzandlaringizni oʻldirmasligingiz, qoʻllaringiz va oyoqlaringiz orasida toʻqib chiqargan bohton keltirmasligingiz va maʼrufda isyon qilmasligingiz ustiga bayʼat olaman», der edilar. U aytdi: Shunda ayollar bosh egib jim qoldilar. Nabiy ﷺ ularga: «‹Ha, qoʻlimizdan kelganicha›, denglar», dedilar. Ular aytar edilar, men ham ular bilan birga aytar edim; onam esa menga: «Ayt, qizginam: ‹Ha, qoʻlimdan kelganicha›», deb talqin qilar edi. Men ular aytganday aytar edim.Оиша бинт Қудома (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен онам Роита бинт Суфён ал-Хузоия билан бирга эдим; Набий ﷺ аёллардан байъат олар ва: «Мен сизлардан Аллоҳга ҳеч нарсани шерик келтирмаслигингиз, ўғирлик қилмаслигингиз, зино қилмаслигингиз, фарзандларингизни ўлдирмаслигингиз, қўлларингиз ва оёқларингиз орасида тўқиб чиқарган боҳтон келтирмаслигингиз ва маъруфда исён қилмаслигингиз устига байъат оламан», дер эдилар. У айтди: Шунда аёллар бош эгиб жим қолдилар. Набий ﷺ уларга: «‹Ҳа, қўлимиздан келганича›, денглар», дедилар. Улар айтар эдилар, мен ҳам улар билан бирга айтар эдим; онам эса менга: «Айт, қизгинам: ‹Ҳа, қўлимдан келганича›», деб талқин қилар эди. Мен улар айтгандай айтар эдим.