حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْأَزْرَقِ أَنَّهُكَانَ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ جَالِسًا ذَاتَ يَوْمٍ بِالسُّوقِ فَمُرَّ بِجِنَازَةٍ يُبْكَى عَلَيْهَا فَعَابَ ذَلِكَ ابْنُ عُمَرَ وَانْتَهَرَهُمْ فَقَالَ لَهُ سَلَمَةُ بْنُ الْأَزْرَقِ لَا تَقُلْ ذَلِكَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَأَشْهَدُ عَلَى أَبِي هُرَيْرَةَ لَسَمِعْتُهُ وَتُوُفِّيَتْ امْرَأَةٌ مِنْ كَنَائِنِ مَرْوَانَ فَشَهِدَهَا مَرْوَانُ فَأَمَرَ بِالنِّسَاءِ اللَّاتِي يَبْكِينَ فَضُرِبْنَ فَقَالَ لَهُ أَبُو هُرَيْرَةَ دَعْهُنَّ يَا أَبَا عَبْدِ الْمَلِكِ فَإِنَّهُ مُرَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِجِنَازَةٍ يُبْكَى عَلَيْهَا وَأَنَا مَعَهُ وَمَعَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَحِمَهُ اللَّهُ فَانْتَهَرَ عُمَرُ اللَّاتِي يَبْكِينَ مَعَ الْجِنَازَةِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعْهُنَّ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ فَإِنَّ النَّفْسَ مُصَابَةٌ وَإِنَّ الْعَيْنَ دَامِعَةٌ وَإِنَّ الْعَهْدَ لَحَدِيثٌقَالَ أَنْتَ سَمِعْتَهُ فَقَالَ نَعَمْ قَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ
Salama ibn al-Azraqdan rivoyat qilinadi: U bir kuni bozorda Abdulloh ibn Umar bilan oʻtirgan edi. Shunda ular oldidan yigʻlanayotgan bir janoza oʻtdi. Ibn Umar buni aybladi va (yigʻlayotganlarni) koyidi. Salama ibn al-Azraq unga: «Ey Abu Abdurahmon, bunday dema! Men Abu Hurayra haqida guvohlik beramanki, men uni (aytayotganini) eshitganman», dedi. Marvonning kelinlaridan bir ayol vafot etgan edi; Marvon uning janozasida hozir boʻldi va yigʻlayotgan ayollar haqida buyruq berdi, ular urildi. Shunda Abu Hurayra unga: «Ey Abu Abdulmalik, ularni qoʻy! Chunki Rasululloh ﷺ ning oldilaridan yigʻlanayotgan bir janoza oʻtgan edi — men u zot bilan birga edim, u zot bilan Umar ibn Xattob (rahimahulloh) ham bor edi —. Umar janoza bilan birga yigʻlayotgan ayollarni koyidi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: ‹Ey Xattobning oʻgʻli, ularni qoʻy! Chunki jon musibat chekkan, koʻz yosh toʻkuvchi, ahd (musibat) esa yaqindir›, dedilar», dedi. (Ibn Umar): «Buni sen oʻzing eshitganmisan?» dedi. U: «Ha», dedi. (Ibn Umar): «Alloh va Uning Rasuli yaxshi biluvchidir», dedi.Салама ибн ал-Азрақдан ривоят қилинади: У бир куни бозорда Абдуллоҳ ибн Умар билан ўтирган эди. Шунда улар олдидан йиғланаётган бир жаноза ўтди. Ибн Умар буни айблади ва (йиғлаётганларни) койиди. Салама ибн ал-Азрақ унга: «Эй Абу Абдураҳмон, бундай дема! Мен Абу Ҳурайра ҳақида гувоҳлик бераманки, мен уни (айтаётганини) эшитганман», деди. Марвоннинг келинларидан бир аёл вафот этган эди; Марвон унинг жанозасида ҳозир бўлди ва йиғлаётган аёллар ҳақида буйруқ берди, улар урилди. Шунда Абу Ҳурайра унга: «Эй Абу Абдулмалик, уларни қўй! Чунки Расулуллоҳ ﷺ нинг олдиларидан йиғланаётган бир жаноза ўтган эди — мен у зот билан бирга эдим, у зот билан Умар ибн Хаттоб (раҳимаҳуллоҳ) ҳам бор эди —. Умар жаноза билан бирга йиғлаётган аёлларни койиди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: ‹Эй Хаттобнинг ўғли, уларни қўй! Чунки жон мусибат чеккан, кўз ёш тўкувчи, аҳд (мусибат) эса яқиндир›, дедилар», деди. (Ибн Умар): «Буни сен ўзинг эшитганмисан?» деди. У: «Ҳа», деди. (Ибн Умар): «Аллоҳ ва Унинг Расули яхши билувчидир», деди.