حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، وَأَلْفَاظُهُمْ، مُتَقَارِبَةٌ - قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، - عَنْ أَبِي جَمْرَةَ، قَالَ كُنْتُ أُتَرْجِمُ بَيْنَ يَدَىِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَبَيْنَ النَّاسِ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ تَسْأَلُهُ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ، فَقَالَ إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنِ الْوَفْدُ أَوْ مَنِ الْقَوْمُ " . قَالُوا رَبِيعَةُ . قَالَ " مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ أَوْ بِالْوَفْدِ غَيْرَ خَزَايَا وَلاَ النَّدَامَى " . قَالَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَأْتِيكَ مِنْ شُقَّةٍ بَعِيدَةٍ وَإِنَّ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَىَّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ وَإِنَّا لاَ نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيَكَ إِلاَّ فِي شَهْرِ الْحَرَامِ فَمُرْنَا بِأَمْرٍ فَصْلٍ نُخْبِرْ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا نَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ . قَالَ فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ . قَالَ أَمَرَهُمْ بِالإِيمَانِ بِاللَّهِ وَحْدَهُ . وَقَالَ " هَلْ تَدْرُونَ مَا الإِيمَانُ بِاللَّهِ " . قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ . قَالَ " شَهَادَةُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلاَةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ وَأَنْ تُؤَدُّوا خُمُسًا مِنَ الْمَغْنَمِ " . وَنَهَاهُمْ عَنِ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ . قَالَ شُعْبَةُ وَرُبَّمَا قَالَ النَّقِيرِ . قَالَ شُعْبَةُ وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ . وَقَالَ " احْفَظُوهُ وَأَخْبِرُوا بِهِ مِنْ وَرَائِكُمْ " . وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فِي رِوَايَتِهِ " مَنْ وَرَاءَكُمْ " وَلَيْسَ فِي رِوَايَتِهِ الْمُقَيَّرِ .
Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Abdulqays elchilari Rasululloh ﷺ ning oldiga keldilar. Rasululloh ﷺ: ‹Elchilar (yoki: qavm) kim?› dedilar. Ular: ‹Rabia›, dedilar. (Rasululloh): ‹Qavmga (yoki: elchilarga) marhabo — xor boʻlmagan va nadomat chekmagan (holatda kelibsizlar)!› dedilar. Shunda ular: ‹Ey Allohning Rasuli, biz Sizning oldingizga uzoq masofadan kelyapmiz; biz bilan Sizning orangizda mana shu qabila — Muzar kofirlari (yashaydi); shu sababli biz Sizning oldingizga faqat harom oyda kela olamiz. Bas, bizga ortimizdagi (kishi)larga xabar beradigan, (oʻzimiz amal qilib) jannatga kiradigan aniq (hal qiluvchi) bir ishni buyuring›, dedilar. Shunda (Rasululloh) ularni toʻrt narsaga buyurdilar va toʻrt narsadan qaytardilar. (Rasululloh) ularni yolgʻiz Allohga iymon keltirishga buyurib: ‹Allohga iymon keltirish nima ekanini bilasizlarmi?› dedilar. Ular: ‹Alloh va Uning Rasuli bilguvchiroqdir›, dedilar. (Rasululloh): ‹Allohdan boʻlak iloh yoʻq va Muhammad Allohning Rasuli ekaniga guvohlik berish, namozni toʻkis ado etish, zakot berish, Ramazon roʻzasini tutish va oʻljadan beshdan birini berishingizdir›, dedilar. Va ularni dabbo, hantam va muzaffat (smolalangan idish)dan qaytardilar. Va (Rasululloh): ‹Buni yodlab oling va ortingizdagi (kishi)larga xabar bering›, dedilar», dedi.Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Абдулқайс элчилари Расулуллоҳ ﷺ нинг олдига келдилар. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Элчилар (ёки: қавм) ким?› дедилар. Улар: ‹Рабиа›, дедилар. (Расулуллоҳ): ‹Қавмга (ёки: элчиларга) марҳабо — хор бўлмаган ва надомат чекмаган (ҳолатда келибсизлар)!› дедилар. Шунда улар: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, биз Сизнинг олдингизга узоқ масофадан келяпмиз; биз билан Сизнинг орангизда мана шу қабила — Музар кофирлари (яшайди); шу сабабли биз Сизнинг олдингизга фақат ҳаром ойда кела оламиз. Бас, бизга ортимиздаги (киши)ларга хабар берадиган, (ўзимиз амал қилиб) жаннатга кирадиган аниқ (ҳал қилувчи) бир ишни буюринг›, дедилар. Шунда (Расулуллоҳ) уларни тўрт нарсага буюрдилар ва тўрт нарсадан қайтардилар. (Расулуллоҳ) уларни ёлғиз Аллоҳга иймон келтиришга буюриб: ‹Аллоҳга иймон келтириш нима эканини биласизларми?› дедилар. Улар: ‹Аллоҳ ва Унинг Расули билгувчироқдир›, дедилар. (Расулуллоҳ): ‹Аллоҳдан бўлак илоҳ йўқ ва Муҳаммад Аллоҳнинг Расули эканига гувоҳлик бериш, намозни тўкис адо этиш, закот бериш, Рамазон рўзасини тутиш ва ўлжадан бешдан бирини беришингиздир›, дедилар. Ва уларни даббо, ҳантам ва музаффат (смолаланган идиш)дан қайтардилар. Ва (Расулуллоҳ): ‹Буни ёдлаб олинг ва ортингиздаги (киши)ларга хабар беринг›, дедилар», деди.
وَحَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي ح، وَحَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالاَ، جَمِيعًا حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي جَمْرَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ نَحْوَ حَدِيثِ شُعْبَةَ . وَقَالَ " أَنْهَاكُمْ عَمَّا يُنْبَذُ فِي الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ " . وَزَادَ ابْنُ مُعَاذٍ فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلأَشَجِّ أَشَجِّ عَبْدِ الْقَيْسِ " إِنَّ فِيكَ خَصْلَتَيْنِ يُحِبُّهُمَا اللَّهُ الْحِلْمُ وَالأَنَاةُ " .
Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan Paygʻambar ﷺ dan shu hadis Shuʼbaning hadisi kabi rivoyat qilinadi. Va (Rasululloh): «Sizlarni dabbo, naqir, hantam va muzaffatda nabiz qilishdan qaytaraman», dedilar. (Hadisning bir rivoyatida) qoʻshimcha qilinadiki, Rasululloh ﷺ Abdulqaysning Ashajjiga: «Albatta senda Alloh suyadigan ikki xislat bor: hilm (mulohazalilik, vazminlik) va shoshmaslik (osoyishtalik)», dedilar.Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан Пайғамбар ﷺ дан шу ҳадис Шуъбанинг ҳадиси каби ривоят қилинади. Ва (Расулуллоҳ): «Сизларни даббо, нақир, ҳантам ва музаффатда набиз қилишдан қайтараман», дедилар. (Ҳадиснинг бир ривоятида) қўшимча қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Абдулқайснинг Ашажжига: «Албатта сенда Аллоҳ суядиган икки хислат бор: ҳилм (мулоҳазалилик, вазминлик) ва шошмаслик (осойишталик)», дедилар.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ ذَكْوَانَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رَفَعَهُ قَالَ " لاَ يَزْنِي الزَّانِي " . ثُمَّ ذَكَرَ بِمِثْلِ حَدِيثِ شُعْبَةَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, uni (Paygʻambarga) marfuʼ qilib (koʻtarib) rivoyat qilinadi: «Zinokor zino qilmaydi...» Soʻng (roviy) Shuʼbaning hadisi kabi zikr qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, уни (Пайғамбарга) марфуъ қилиб (кўтариб) ривоят қилинади: «Зинокор зино қилмайди...» Сўнг (ровий) Шуъбанинг ҳадиси каби зикр қилди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ الرَّيَّانِ، وَعَوْنُ بْنُ سَلاَّمٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَلْحَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، كُلُّهُمْ عَنْ زُبَيْدٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " سِبَابُ الْمُسْلِمِ فُسُوقٌ وَقِتَالُهُ كُفْرٌ " . قَالَ زُبَيْدٌ فَقُلْتُ لأَبِي وَائِلٍ أَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ يَرْوِيهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ . وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ شُعْبَةَ قَوْلُ زُبَيْدٍ لأَبِي وَائِلٍ .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Musulmonni soʻkish fisq (gunoh), u bilan jang qilish esa kufrdir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мусулмонни сўкиш фисқ (гуноҳ), у билан жанг қилиш эса куфрдир», дедилар.
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَنَّ أَبَاهُ، حَدَّثَهُ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ حَدِيثِ شُعْبَةَ عَنْ وَاقِدٍ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ dan — Shuʼbaning Voqiddan (rivoyat qilgan) hadisi kabi — (rivoyat qilingan).Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ дан — Шуъбанинг Воқиддан (ривоят қилган) ҳадиси каби — (ривоят қилинган).
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ مِثْلَهُ . وَزَادَ وَأَشَارَ إِلَى دَارِ عَبْدِ اللَّهِ وَمَا سَمَّاهُ لَنَا .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bu hadis shu isnod bilan shunga oʻxshash rivoyat qilingan. Va (roviy): «...va u Abdullohning uyiga ishora qildi» deb (qoʻshimcha) qildi, ammo bizga uning (Abdullohning) nomini aytmadi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бу ҳадис шу иснод билан шунга ўхшаш ривоят қилинган. Ва (ровий): «...ва у Абдуллоҳнинг уйига ишора қилди» деб (қўшимча) қилди, аммо бизга унинг (Абдуллоҳнинг) номини айтмади.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الْحَمِيدِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، قَالَ ذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْكَبَائِرَ - أَوْ سُئِلَ عَنِ الْكَبَائِرِ - فَقَالَ " الشِّرْكُ بِاللَّهِ وَقَتْلُ النَّفْسِ وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ " . وَقَالَ " أَلاَ أُنَبِّئُكُمْ بِأَكْبَرِ الْكَبَائِرِ " . قَالَ " قَوْلُ الزُّورِ " . أَوْ قَالَ " شَهَادَةُ الزُّورِ " . قَالَ شُعْبَةُ وَأَكْبَرُ ظَنِّي أَنَّهُ شَهَادَةُ الزُّورِ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ katta gunohlarni zikr qildilar — yoki katta gunohlar haqida soʻraldi —: «Allohga shirk keltirish, jon oʻldirish va ota-onaga oqlik qilish», dedilar. Soʻng: «Sizlarga katta gunohlarning eng kattasini xabar bermaymi?» deb: «Yolgʻon soʻz», dedilar — yoki: «yolgʻon guvohlik», dedilar. Shuʼba dedi: «Mening eng katta gumonim — u (Paygʻambar aytgani) ‹yolgʻon guvohlik›».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ катта гуноҳларни зикр қилдилар — ёки катта гуноҳлар ҳақида сўралди —: «Аллоҳга ширк келтириш, жон ўлдириш ва ота-онага оқлик қилиш», дедилар. Сўнг: «Сизларга катта гуноҳларнинг энг каттасини хабар бермайми?» деб: «Ёлғон сўз», дедилар — ёки: «ёлғон гувоҳлик», дедилар. Шуъба деди: «Менинг энг катта гумоним — у (Пайғамбар айтгани) ‹ёлғон гувоҳлик›».
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، عَنِ الثَّوْرِيِّ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ بِمِلَّةٍ سِوَى الإِسْلاَمِ كَاذِبًا مُتَعَمِّدًا فَهُوَ كَمَا قَالَ وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَىْءٍ عَذَّبَهُ اللَّهُ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ " . هَذَا حَدِيثُ سُفْيَانَ . وَأَمَّا شُعْبَةُ فَحَدِيثُهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ حَلَفَ بِمِلَّةٍ سِوَى الإِسْلاَمِ كَاذِبًا فَهُوَ كَمَا قَالَ وَمَنْ ذَبَحَ نَفْسَهُ بِشَىْءٍ ذُبِحَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Sobit ibn az-Zahhok (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Kim Islomdan boshqa millat (din) bilan qasddan, yolgʻondan qasam ichsa, u oʻzi aytganidek boʻladi; va kim oʻzini biror narsa bilan oʻldirsa, Alloh uni jahannam oʻtida u (narsa) bilan azoblaydi», dedilar. Bu Sufyonning hadisi. Shuʼbaning hadisi esa: Rasululloh ﷺ: «Kim Islomdan boshqa millat bilan yolgʻondan qasam ichsa, u oʻzi aytganidek boʻladi; va kim oʻzini biror narsa bilan (soʻyib) boʻgʻizlasa, qiyomat kuni u (narsa) bilan boʻgʻizlanadi», dedilar (degan)dir.Собит ибн аз-Заҳҳок (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ким Исломдан бошқа миллат (дин) билан қасддан, ёлғондан қасам ичса, у ўзи айтганидек бўлади; ва ким ўзини бирор нарса билан ўлдирса, Аллоҳ уни жаҳаннам ўтида у (нарса) билан азоблайди», дедилар. Бу Суфённинг ҳадиси. Шуъбанинг ҳадиси эса: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким Исломдан бошқа миллат билан ёлғондан қасам ичса, у ўзи айтганидек бўлади; ва ким ўзини бирор нарса билан (сўйиб) бўғизласа, қиёмат куни у (нарса) билан бўғизланади», дедилар (деган)дир.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ صَالِحِ بْنِ صَالِحٍ الْهَمْدَانِيِّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ رَأَيْتُ رَجُلاً مِنْ أَهْلِ خُرَاسَانَ سَأَلَ الشَّعْبِيَّ فَقَالَ يَا أَبَا عَمْرٍو إِنَّ مَنْ قِبَلَنَا مِنْ أَهْلِ خُرَاسَانَ يَقُولُونَ فِي الرَّجُلِ إِذَا أَعْتَقَ أَمَتَهُ ثُمَّ تَزَوَّجَهَا فَهُوَ كَالرَّاكِبِ بَدَنَتَهُ . فَقَالَ الشَّعْبِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ بْنُ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ثَلاَثَةٌ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمَنَ بِنَبِيِّهِ وَأَدْرَكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَآمَنَ بِهِ وَاتَّبَعَهُ وَصَدَّقَهُ فَلَهُ أَجْرَانِ وَعَبْدٌ مَمْلُوكٌ أَدَّى حَقَّ اللَّهِ تَعَالَى وَحَقَّ سَيِّدِهِ فَلَهُ أَجْرَانِ وَرَجُلٌ كَانَتْ لَهُ أَمَةٌ فَغَذَاهَا فَأَحْسَنَ غِذَاءَهَا ثُمَّ أَدَّبَهَا فَأَحْسَنَ أَدَبَهَا ثُمَّ أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا فَلَهُ أَجْرَانِ " . ثُمَّ قَالَ الشَّعْبِيُّ لِلْخُرَاسَانِيِّ خُذْ هَذَا الْحَدِيثَ بِغَيْرِ شَىْءٍ . فَقَدْ كَانَ الرَّجُلُ يَرْحَلُ فِيمَا دُونَ هَذَا إِلَى الْمَدِينَةِ .
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، كُلُّهُمْ عَنْ صَالِحِ بْنِ صَالِحٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ .
Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch (toifa) borki, ularga ajrlari (savoblari) ikki marta beriladi: kitob ahlidan boʻlgan bir kishiki, oʻz paygʻambariga iymon keltirgan, soʻng Paygʻambar ﷺ ga (zamondosh boʻlib) yetishgan-da, unga iymon keltirgan, unga ergashgan va uni tasdiqlagan boʻlsa — unga ikki ajr (bor); va Alloh taoloning haqini hamda xoʻjasining haqini ado etgan qul (mamluk) — unga ikki ajr (bor); va bir kishiki, uning bir choʻrisi boʻlib, uni (yaxshi) boqib, ozigʻini chiroyli qilgan, soʻng unga odob berib, odobini chiroyli qilgan, keyin uni ozod qilib, unga uylangan boʻlsa — unga ikki ajr (bor)», dedilar.Абу Мусо ал-Ашъарий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч (тоифа) борки, уларга ажрлари (савоблари) икки марта берилади: китоб аҳлидан бўлган бир кишики, ўз пайғамбарига иймон келтирган, сўнг Пайғамбар ﷺ га (замондош бўлиб) етишган-да, унга иймон келтирган, унга эргашган ва уни тасдиқлаган бўлса — унга икки ажр (бор); ва Аллоҳ таолонинг ҳақини ҳамда хўжасининг ҳақини адо этган қул (мамлук) — унга икки ажр (бор); ва бир кишики, унинг бир чўриси бўлиб, уни (яхши) боқиб, озиғини чиройли қилган, сўнг унга одоб бериб, одобини чиройли қилган, кейин уни озод қилиб, унга уйланган бўлса — унга икки ажр (бор)», дедилар.
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الأَشْعَثِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ مُطَرِّفٍ، وَابْنِ، أَبْجَرَ عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ، رِوَايَةً إِنْ شَاءَ اللَّهُ ح
وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا مُطَرِّفُ بْنُ طَرِيفٍ، وَعَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ سَعِيدٍ، سَمِعَا الشَّعْبِيَّ، يُخْبِرُ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ سَمِعْتُهُ عَلَى الْمِنْبَرِ، يَرْفَعُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
al-Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan, uni Rasululloh ﷺ ga (marfuʼ qilib) koʻtarib rivoyat qilinadi.ал-Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан, уни Расулуллоҳ ﷺ га (марфуъ қилиб) кўтариб ривоят қилинади.
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ الأَشْجَعِيُّ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبْجَرَ، قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ، يَقُولُ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ، يَقُولُ عَلَى الْمِنْبَرِ إِنَّ مُوسَى - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - سَأَلَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَنْ أَخَسِّ أَهْلِ الْجَنَّةِ مِنْهَا حَظًّا . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِهِ .
Mugʻiyra ibn Shuʼba (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — u minbar ustida shunday derdi: «Albatta Muso — alayhissalom — Alloh azza va jalladan jannat ahlidan undan ulushi eng kam (xasis) boʻlgani haqida soʻradi». Va u hadisni shunga oʻxshash (tarzda) keltirdi.Муғийра ибн Шуъба (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — у минбар устида шундай дерди: «Албатта Мусо — алайҳиссалом — Аллоҳ азза ва жалладан жаннат аҳлидан ундан улуши энг кам (хасис) бўлгани ҳақида сўради». Ва у ҳадисни шунга ўхшаш (тарзда) келтирди.