حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا سَيْفٌ قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا يَقُولُكَانَ السَّائِبُ بْنُ أَبِي السَّائِبِ الْعَابِدِيُّ شَرِيكَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ فَجَاءَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ فَقَالَ بِأَبِي وَأُمِّي لَا تُدَارِي وَلَا تُمَارِي
Mujohiddan rivoyat qilinadi: Soib ibn Abu Soib al-Obidiy johiliyatda Rasululloh ﷺning sherigi edi. U Makka fathi kuni Nabiy ﷺning huzurlariga keldi va: «Otam-onam sizga fido boʻlsin, siz na qarshilik qilardingiz, na tortishar edingiz», dedi.Мужоҳиддан ривоят қилинади: Соиб ибн Абу Соиб ал-Обидий жоҳилиятда Расулуллоҳ ﷺнинг шериги эди. У Макка фатҳи куни Набий ﷺнинг ҳузурларига келди ва: «Отам-онам сизга фидо бўлсин, сиз на қаршилик қилардингиз, на тортишар эдингиз», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ السَّائِبِ بْنِ أَبِي السَّائِبِأَنَّهُ كَانَ يُشَارِكُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبْلَ الْإِسْلَامِ فِي التِّجَارَةِ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْفَتْحِ جَاءَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرْحَبًا بِأَخِي وَشَرِيكِي كَانَ لَا يُدَارِي وَلَا يُمَارِي يَا سَائِبُ قَدْ كُنْتَ تَعْمَلُ أَعْمَالًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ لَا تُقْبَلُ مِنْكَ وَهِيَ الْيَوْمَ تُقْبَلُ مِنْكَ وَكَانَ ذَا سَلَفٍ وَصِلَةٍ
Soib ibn Abu Soib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Islomdan oldin savdoda Rasululloh ﷺga sherik edi. Fath kuni boʻlganida u zotning huzurlariga keldi. Shunda Nabiy ﷺ: «Birodarim va sherigimga marhabo! U na qarshilik qilar, na tortishar edi. Ey Soib, sen johiliyatda shunday amallarni qilar eding-ki, ular sendan qabul qilinmas edi; bugun esa ular sendan qabul qilinadi», dedilar. U (Soib) qarz beruvchi va sila-rahm qiluvchi kishi edi.Соиб ибн Абу Соиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Исломдан олдин савдода Расулуллоҳ ﷺга шерик эди. Фатҳ куни бўлганида у зотнинг ҳузурларига келди. Шунда Набий ﷺ: «Биродарим ва шеригимга марҳабо! У на қаршилик қилар, на тортишар эди. Эй Соиб, сен жоҳилиятда шундай амалларни қилар эдинг-ки, улар сендан қабул қилинмас эди; бугун эса улар сендан қабул қилинади», дедилар. У (Соиб) қарз берувчи ва сила-раҳм қилувчи киши эди.