Solim Ibn Umar

وَعَن سالمٍ عَن ابنِ عمر: أَنَّهُ كَانَ يَرْمِي جَمْرَةَ الدُّنْيَا بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ يُكبِّرُ على إِثْرَ كُلِّ حَصَاةٍ ثُمَّ يَتَقَدَّمُ حَتَّى يُسْهِلَ فَيَقُومُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ طَوِيلًا وَيَدْعُو وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ ثُمَّ يَرْمِي الْوُسْطَى بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ يُكَبِّرُ كُلَّمَا رَمَى بِحَصَاةٍ ثُمَّ يَأْخُذُ بِذَاتِ الشِّمَالِ فَيُسْهِلُ وَيَقُومُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ ثُمَّ يَدْعُو وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ وَيَقُومُ طَوِيلًا ثُمَّ يَرْمِي جَمْرَةَ ذَاتِ الْعَقَبَةِ مِنْ بَطْنِ الْوَادِي بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ يُكَبِّرُ عِنْدَ كُلِّ حَصَاةٍ وَلَا يَقِفُ عِنْدَهَا ثُمَّ يَنْصَرِفُ فَيَقُولُ: هَكَذَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَله. رَوَاهُ البُخَارِيّ

Solim (Ibn Umardan) rivoyat qiladi: Ibn Umar Jamratud-Dunyo (Xayf masjidiga yaqin jamra)ga yetti mayda tosh bilan ramy qilar va har bir tosh otganda takbir aytar edi. Soʻng u — tekis joyga yetguncha — oldinga yurar va u yerda Qiblaga yuzlanib, qoʻllarini koʻtargan holda uzoq vaqt duo qilar edi. Soʻng u Jamratul-Vusto (oʻrtancha jamra)ga ramy qilar, soʻng chap tomonga — tekis joyga — borib, Qiblaga yuzlanar va qoʻllarini koʻtargan holda uzoq vaqt duo qilar hamda u yerda uzoq turar edi. Soʻng u Jamratul-Aqabaga vodiyning oʻrtasidan ramy qilar, lekin uning yonida (duoga) turmas edi; soʻng u (u yerdan) ketar va: «Men Paygʻambar ﷺ ning shunday qilganlarini koʻrdim», — der edi.Солим (Ибн Умардан) ривоят қилади: Ибн Умар Жамратуд-Дунё (Хайф масжидига яқин жамра)га етти майда тош билан рамй қилар ва ҳар бир тош отганда такбир айтар эди. Сўнг у — текис жойга етгунча — олдинга юрар ва у ерда Қиблага юзланиб, қўлларини кўтарган ҳолда узоқ вақт дуо қилар эди. Сўнг у Жамратул-Вусто (ўртанча жамра)га рамй қилар, сўнг чап томонга — текис жойга — бориб, Қиблага юзланар ва қўлларини кўтарган ҳолда узоқ вақт дуо қилар ҳамда у ерда узоқ турар эди. Сўнг у Жамратул-Ақабага водийнинг ўртасидан рамй қилар, лекин унинг ёнида (дуога) турмас эди; сўнг у (у ердан) кетар ва: «Мен Пайғамбар ﷺ нинг шундай қилганларини кўрдим», — дер эди.

وَعَن ابنِ عمَرَ أَنَّهُ قَالَ: أَلَيْسَ حَسْبُكُمْ سُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ إِنْ حُبِسَ أَحَدُكُمْ عَنِ الْحَجِّ طَافَ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ حَلَّ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى يَحُجَّ عَامًا قَابِلًا فَيَهْدِيَ أَوْ يَصُومَ إِنْ لَمْ يَجِدْ هَديا. رَوَاهُ البُخَارِيّ

Solim (Ibn Umardan) rivoyat qiladi: (Abdulloh) ibn Umar: «Allohning Rasuli ﷺ ning sunnati sizlarga kifoya qilmaydimi? Agar sizlardan biri haj qilishdan toʻsilsa, u Kaʼbani hamda Safo bilan Marvani tavof qilsin, soʻng ehromdan chiqsin — shunda (ehromda) unga harom boʻlgan har bir narsa halol boʻladi; u keyingi yili haj qiladi va Hadiy soʻyadi yoki Hadiyga qurbi yetmasa, roʻza tutadi», — der edi.Солим (Ибн Умардан) ривоят қилади: (Абдуллоҳ) ибн Умар: «Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг суннати сизларга кифоя қилмайдими? Агар сизлардан бири ҳаж қилишдан тўсилса, у Каъбани ҳамда Сафо билан Марвани тавоф қилсин, сўнг эҳромдан чиқсин — шунда (эҳромда) унга ҳаром бўлган ҳар бир нарса ҳалол бўлади; у кейинги йили ҳаж қилади ва Ҳадий сўяди ёки Ҳадийга қурби етмаса, рўза тутади», — дер эди.