حَدَّثَنَا هَاشِمٌ عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ سَالِمٍ سَبَلَانَ قَالَخَرَجْنَا مَعَ عَائِشَةَ إِلَى مَكَّةَ فَكَانَتْ تَخْرُجُ بِأَبِي يَحْيَى التَّيْمِيِّ يُصَلِّي لَهَا فَأَدْرَكَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ فَأَسَاءَ الْوُضُوءَ فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ أَسْبِغْ الْوُضُوءَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ وَيْلٌ لِلْأَعْقَابِ مِنْ النَّارِ
Solim Sabalon aytdi: Biz Oisha (roziyallohu anho) bilan Makkaga chiqdik; u Abu Yahyo Taymiyni oʻziga imom boʻlib namoz oʻqishi uchun olib chiqar edi. Bizga Abdurrahmon ibn Abu Bakr yetib keldi va tahoratni chala oldi. Shunda Oisha unga: «Ey Abdurrahmon, tahoratni mukammal olgin, chunki men Rasululloh ﷺning: ‹Oʻtdan (kuyadigan) tovonlarga voy boʻlsin!› deb aytganlarini eshitganman», dedi.Солим Сабалон айтди: Биз Оиша (розияллоҳу анҳо) билан Маккага чиқдик; у Абу Яҳё Таймийни ўзига имом бўлиб намоз ўқиши учун олиб чиқар эди. Бизга Абдурраҳмон ибн Абу Бакр етиб келди ва таҳоратни чала олди. Шунда Оиша унга: «Эй Абдурраҳмон, таҳоратни мукаммал олгин, чунки мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Ўтдан (куядиган) товонларга вой бўлсин!› деб айтганларини эшитганман», деди.