حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ الْفَضْلِ حَدَّثَنِي ثُمَامَةُ بْنُ حَزْنٍ قَالَسَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيذِ فَقَالَتْ هَذِهِ خَادِمُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلْهَا الْجَارِيَةُ حَبَشِيَّةٌ فَقَالَتْ كُنْتُ أَنْبِذُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سِقَاءٍ عِشَاءً فَأُوكِئُهُ فَإِذَا أَصْبَحَ شَرِبَ مِنْهُ
Sumoma ibn Hazn aytdi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan nabiz haqida soʻradim. U: «Mana bu Rasululloh ﷺning xizmatkori, undan soʻra», dedi — u choʻri habashiy edi. U (choʻri): «Men Rasululloh ﷺ uchun kechqurun meshda nabiz tayyorlar va uning ogʻzini bogʻlab qoʻyardim; tong otganda u zot undan ichar edilar», dedi.Сумома ибн Ҳазн айтди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан набиз ҳақида сўрадим. У: «Мана бу Расулуллоҳ ﷺнинг хизматкори, ундан сўра», деди — у чўри ҳабаший эди. У (чўри): «Мен Расулуллоҳ ﷺ учун кечқурун мешда набиз тайёрлар ва унинг оғзини боғлаб қўярдим; тонг отганда у зот ундан ичар эдилар», деди.