حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتُوَائِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ يَعِيشَ بْنِ طِخْفَةَ بْنِ قَيْسٍ الْغِفَارِيِّ قَالَكَانَ أَبِي مِنْ أَصْحَابِ الصُّفَّةِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهِمْ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَنْقَلِبُ بِالرَّجُلِ وَالرَّجُلُ بِالرَّجُلَيْنِ حَتَّى بَقِيتُ خَامِسَ خَمْسَةٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْطَلِقُوا فَانْطَلَقْنَا مَعَهُ إِلَى بَيْتِ عَائِشَةَ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ أَطْعِمِينَا فَجَاءَتْ بِحَشِيشَةٍ فَأَكَلْنَا ثُمَّ جَاءَتْ بِحَيْسَةٍ مِثْلَ الْقَطَاةِ فَأَكَلْنَا ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ اسْقِينَا فَجَاءَتْ بِعُسٍّ فَشَرِبْنَا ثُمَّ جَاءَتْ بِقَدَحٍ صَغِيرٍ فِيهِ لَبَنٌ فَشَرِبْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ شِئْتُمْ بِتُّمْ وَإِنْ شِئْتُمْ انْطَلَقْتُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَقُلْتُ لَا بَلْ نَنْطَلِقُ إِلَى الْمَسْجِدِ قَالَ فَبَيْنَا أَنَا مِنْ السَّحَرِ مُضْطَجِعٌ عَلَى بَطْنِي إِذَا رَجُلٌ يُحَرِّكُنِي بِرِجْلِهِ فَقَالَ إِنَّ هَذِهِ ضِجْعَةٌ يَبْغُضُهَا اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَنَظَرْتُ فَإِذَا هُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَحَدَّثَنَا هَاشِمٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ يَعْنِي شَيْبَانَ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي يَعِيشُ بْنُ طِخْفَةَ بْنِ قَيْسٍ عَنْ أَبِيهِ وَكَانَ أَبُوهُ مِنْ أَهْلِ الصُّفَّةِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا فُلَانُ انْطَلِقْ بِهَذَا مَعَكَ فَذَكَرَ مَعْنَاهُ
Yaʼish ibn Tixfa ibn Qays al-Gʻiforiy aytdi: Otam Suffa ahlidan edi. Rasululloh ﷺ ular haqida (mehmon qilishga) buyurdilar. Shunda bir kishi bir kishini, yana bir kishi ikki kishini olib ketaverdi, hatto men beshtaning beshinchisi boʻlib qoldim. Rasululloh ﷺ: «Yuringlar», dedilar. Biz u zot bilan Oishaning uyiga bordik. U zot: «Ey Oisha, bizni taomlantir», dedilar. U bir oz oziq olib keldi, biz yedik. Soʻng u toʻrgʻaydek (oz) hays olib keldi, biz yedik. Soʻng u zot: «Ey Oisha, bizga ichirgil», dedilar. U bir katta qadah olib keldi, biz ichdik. Soʻng u sut solingan kichik bir kosa olib keldi, biz ichdik. Rasululloh ﷺ: «Istasangiz, (shu yerda) tunab qolinglar, istasangiz, masjidga boringlar», dedilar. Men: «Yoʻq, balki masjidga boramiz», dedim. (Otam) aytdi: Sahar paytida men qornimga yotgan edim, birdan bir kishi meni oyogʻi bilan turtdi va: «Bu shunday yotishki, uni Alloh taboraka va taolo yomon koʻradi», dedi. Qarasam — Rasululloh ﷺ ekanlar. Boshqa rivoyatda Rasululloh ﷺ: «Ey falonchi, mana buni oʻzing bilan olib ket», dedilar — soʻng shu maʼnoni zikr qildi.Яъиш ибн Тихфа ибн Қайс ал-Ғифорий айтди: Отам Суффа аҳлидан эди. Расулуллоҳ ﷺ улар ҳақида (меҳмон қилишга) буюрдилар. Шунда бир киши бир кишини, яна бир киши икки кишини олиб кетаверди, ҳатто мен бештанинг бешинчиси бўлиб қолдим. Расулуллоҳ ﷺ: «Юринглар», дедилар. Биз у зот билан Оишанинг уйига бордик. У зот: «Эй Оиша, бизни таомлантир», дедилар. У бир оз озиқ олиб келди, биз едик. Сўнг у тўрғайдек (оз) ҳайс олиб келди, биз едик. Сўнг у зот: «Эй Оиша, бизга ичиргил», дедилар. У бир катта қадаҳ олиб келди, биз ичдик. Сўнг у сут солинган кичик бир коса олиб келди, биз ичдик. Расулуллоҳ ﷺ: «Истасангиз, (шу ерда) тунаб қолинглар, истасангиз, масжидга боринглар», дедилар. Мен: «Йўқ, балки масжидга борамиз», дедим. (Отам) айтди: Саҳар пайтида мен қорнимга ётган эдим, бирдан бир киши мени оёғи билан туртди ва: «Бу шундай ётишки, уни Аллоҳ таборака ва таоло ёмон кўради», деди. Қарасам — Расулуллоҳ ﷺ эканлар. Бошқа ривоятда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй фалончи, мана буни ўзинг билан олиб кет», дедилар — сўнг шу маънони зикр қилди.