حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ سَلَمَةَ النَّيْسَابُورِيُّ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، أَخْبَرَنِي عُبَادَةُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، عَنِ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذِ ابْنِ عَفْرَاءَ، قَالَ قُلْتُ لَهَا حَدِّثِينِي حَدِيثَكِ، . قَالَتِ اخْتَلَعْتُ مِنْ زَوْجِي ثُمَّ جِئْتُ عُثْمَانَ . فَسَأَلْتُ مَاذَا عَلَىَّ مِنَ الْعِدَّةِ فَقَالَ لاَ عِدَّةَ عَلَيْكِ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ حَدِيثَ عَهْدٍ بِكِ فَتَمْكُثِينَ عِنْدَهُ حَتَّى تَحِيضِينَ حَيْضَةً . قَالَتْ وَإِنَّمَا تَبِعَ فِي ذَلِكَ قَضَاءَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي مَرْيَمَ الْمَغَالِيَّةِ . وَكَانَتْ تَحْتَ ثَابِتِ بْنِ قَيْسٍ فَاخْتَلَعَتْ مِنْهُ .
Ar-Rubayyi bint Muavviz (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Unga: «Menga oʻz hadisingni aytib bergin», deyilgan edi. U ayoldi: «Men erimdan xulʼ orqali ajraldim, soʻng Usmon (roziyallohu anhu)ning oldiga borib, zimmamda qanday idda borligini soʻradim. U: ‹Sen bilan yaqinda yaqinlik boʻlgan boʻlsa, bir hayz koʻrguningcha uning huzurida turishingdan boshqa senga hech qanday idda yoʻq›, dedi». U ayol dedi: «Usmon bunda Rasululloh ﷺning Sobit ibn Qays nikohida boʻlib, undan xulʼ qilib ajralgan Maryam al-Magʻoliyya haqidagi hukmlariga ergashgan edi».Ар-Рубаййи бинт Муаввиз (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Унга: «Менга ўз ҳадисингни айтиб бергин», дейилган эди. У аёлди: «Мен эримдан хулъ орқали ажралдим, сўнг Усмон (розияллоҳу анҳу)нинг олдига бориб, зиммамда қандай идда борлигини сўрадим. У: ‹Сен билан яқинда яқинлик бўлган бўлса, бир ҳайз кўргунингча унинг ҳузурида туришингдан бошқа сенга ҳеч қандай идда йўқ›, деди». У аёл деди: «Усмон бунда Расулуллоҳ ﷺнинг Собит ибн Қайс никоҳида бўлиб, ундан хулъ қилиб ажралган Марям ал-Мағолийя ҳақидаги ҳукмларига эргашган эди».
حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ خِدَاشٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ عَلْقَمَةَ التَّمِيمِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِيرِينَ، أَنَّ مُسْلِمَ بْنَ يَسَارٍ، وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُبَيْدٍ، حَدَّثَاهُ قَالاَ، جَمَعَ الْمَنْزِلُ بَيْنَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ وَمُعَاوِيَةَ إِمَّا فِي كَنِيسَةٍ وَإِمَّا فِي بِيعَةٍ فَحَدَّثَهُمْ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ فَقَالَ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَنْ بَيْعِ الْوَرِقِ بِالْوَرِقِ وَالذَّهَبِ بِالذَّهَبِ وَالْبُرِّ بِالْبُرِّ وَالشَّعِيرِ بِالشَّعِيرِ وَالتَّمْرِ بِالتَّمْرِ - قَالَ أَحَدُهُمَا وَالْمِلْحِ بِالْمِلْحِ وَلَمْ يَقُلْهُ الآخَرُ - وَأَمَرَنَا أَنْ نَبِيعَ الْبُرَّ بِالشَّعِيرِ وَالشَّعِيرَ بِالْبُرِّ يَدًا بِيَدٍ كَيْفَ شِئْنَا .
Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizni kumushni kumushga, oltinni oltinga, bugʻdoyni bugʻdoyga, arpani arpaga, xurmoni xurmoga sotishdan qaytardilar hamda tuzni tuzga sotishdan ham (bir roviy buni aytdi, boshqasi aytmadi) va bizga bugʻdoyni arpaga, arpani bugʻdoyga qoʻlma-qoʻl, xohlagancha sotishga buyurdilar.Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизни кумушни кумушга, олтинни олтинга, буғдойни буғдойга, арпани арпага, хурмони хурмога сотишдан қайтардилар ҳамда тузни тузга сотишдан ҳам (бир ровий буни айтди, бошқаси айтмади) ва бизга буғдойни арпага, арпани буғдойга қўлма-қўл, хоҳлаганча сотишга буюрдилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ رَبِّهِ بْنُ خَالِدٍ النُّمَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ يَحْيَى بْنِ الْوَلِيدِ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى لِحَمَلِ بْنِ مَالِكٍ الْهُذَلِيِّ اللِّحْيَانِيِّ بِمِيرَاثِهِ مِنَ امْرَأَتِهِ الَّتِي قَتَلَتْهَا امْرَأَتُهُ الأُخْرَى .
Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Hamal ibn Molik al-Huzaliy al-Lihyoniyning oʻz xotinidan meros olishiga hukm qildilar. Uning xotinini boshqa xotini oʻldirgan edi.Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Ҳамал ибн Молик ал-Ҳузалий ал-Лиҳёнийнинг ўз хотинидан мерос олишига ҳукм қилдилар. Унинг хотинини бошқа хотини ўлдирган эди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ لَهِيعَةَ، عَنِ ابْنِ أَنْعُمٍ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسَىٍّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ، وَأَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ وَعُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ وَشَدَّادُ بْنُ أَوْسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْمَرْأَةُ إِذَا قَتَلَتْ عَمْدًا لاَ تُقْتَلُ حَتَّى تَضَعَ مَا فِي بَطْنِهَا إِنْ كَانَتْ حَامِلاً وَحَتَّى تُكَفِّلَ وَلَدَهَا وَإِنْ زَنَتْ لَمْ تُرْجَمْ حَتَّى تَضَعَ مَا فِي بَطْنِهَا وَحَتَّى تُكَفِّلَ وَلَدَهَا " .
Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ayol kishi qasddan odam oʻldirsa, agar homilador boʻlsa, qornidagini tugʻib olmagunicha va bolasini emizib boqishga kafolat topilmagunicha oʻldirilmaydi. Agar zino qilgan boʻlsa ham, qornidagini tugʻib olmagunicha va bolasini boqishga kafolat topilmagunicha tosh bilan urib oʻldirilmaydi (rajm qilinmaydi)», dedilar.Муоз ибн Жабал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аёл киши қасддан одам ўлдирса, агар ҳомиладор бўлса, қорнидагини туғиб олмагунича ва боласини эмизиб боқишга кафолат топилмагунича ўлдирилмайди. Агар зино қилган бўлса ҳам, қорнидагини туғиб олмагунича ва боласини боқишга кафолат топилмагунича тош билан уриб ўлдирилмайди (ражм қилинмайди)», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ حَبَّانَ، - هُوَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ - عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ خَالَتِهِ أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ، أَنَّهَا قَالَتْ نَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا قَرِيبًا مِنِّي ثُمَّ اسْتَيْقَظَ يَبْتَسِمُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَضْحَكَكَ قَالَ " نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَىَّ يَرْكَبُونَ ظَهْرَ هَذَا الْبَحْرِ كَالْمُلُوكِ عَلَى الأَسِرَّةِ " . قَالَتْ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ . قَالَ فَدَعَا لَهَا ثُمَّ نَامَ الثَّانِيَةَ فَفَعَلَ مِثْلَهَا ثُمَّ قَالَتْ مِثْلَ قَوْلِهَا فَأَجَابَهَا مِثْلَ جَوَابِهِ الأَوَّلِ . قَالَتْ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ " أَنْتِ مِنَ الأَوَّلِينَ " . قَالَ فَخَرَجَتْ مَعَ زَوْجِهَا عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ غَازِيَةً أَوَّلَ مَا رَكِبَ الْمُسْلِمُونَ الْبَحْرَ مَعَ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ فَلَمَّا انْصَرَفُوا مِنْ غَزَاتِهِمْ قَافِلِينَ فَنَزَلُوا الشَّامَ فَقُرِّبَتْ إِلَيْهَا دَابَّةٌ لِتَرْكَبَ فَصَرَعَتْهَا فَمَاتَتْ .
Umm Harom binti Milhon (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ mening yonimda uxlab, soʻng kulib uygʻondilar. Men: «Yo Rasululloh, nima sizni kuldirdi?» dedim. U zot: «Ummatimdan bir toʻda kishilar taxtlar ustidagi podshohlar kabi shu dengiz ustida suzib yurgan holda menga koʻrsatildi», dedilar. Men: «Allohga meni ular qatoriga qoʻshishini soʻrab duo qiling», dedim. U zot unga duo qildilar. Soʻng ikkinchi marta uxlab, xuddi avvalgidek qildilar. Men ham avvalgidek soʻzimni aytdim, u zot ham avvalgidek javob berdilar. Men: «Allohga meni ular qatoriga qoʻshishini soʻrab duo qiling», dedim. U zot: «Sen avvalgilardan boʻlasan», dedilar. Soʻng u eri Uboda ibn Somit bilan Muoviya ibn Abu Sufyon boshchiligida musulmonlar birinchi marta dengizga chiqqanda gʻazotga chiqdi. Ular gʻazotlaridan qaytib Shomga tushganlarida, unga minishi uchun bir ulov keltirildi, ulov uni yerga tashladi va u vafot etdi.Умм Ҳаром бинти Милҳон (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ менинг ёнимда ухлаб, сўнг кулиб уйғондилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, нима сизни кулдирди?» дедим. У зот: «Умматимдан бир тўда кишилар тахтлар устидаги подшоҳлар каби шу денгиз устида сузиб юрган ҳолда менга кўрсатилди», дедилар. Мен: «Аллоҳга мени улар қаторига қўшишини сўраб дуо қилинг», дедим. У зот унга дуо қилдилар. Сўнг иккинчи марта ухлаб, худди аввалгидек қилдилар. Мен ҳам аввалгидек сўзимни айтдим, у зот ҳам аввалгидек жавоб бердилар. Мен: «Аллоҳга мени улар қаторига қўшишини сўраб дуо қилинг», дедим. У зот: «Сен аввалгилардан бўласан», дедилар. Сўнг у эри Убода ибн Сомит билан Муовия ибн Абу Суфён бошчилигида мусулмонлар биринчи марта денгизга чиққанда ғазотга чиқди. Улар ғазотларидан қайтиб Шомга тушганларида, унга миниши учун бир улов келтирилди, улов уни ерга ташлади ва у вафот этди.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ دِينَارٍ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ ثَوْبَانَ، عَنْ عُمَيْرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ جُنَادَةَ بْنَ أَبِي أُمَيَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ، يَقُولُ أَتَى جِبْرَائِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَهُوَ يُوعَكُ فَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ مِنْ كُلِّ شَىْءٍ يُؤْذِيكَ مِنْ حَسَدِ حَاسِدٍ وَمِنْ كُلِّ عَيْنٍ اللَّهُ يَشْفِيكَ .
Ubada ibn Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ isitmalab yotganlarida Jibroil alayhissalom huzurlariga kelib: «Bismillah. Senga ozor beradigan har bir narsadan, hasadchining hasadidan va har bir koʻzdan senga oʻqiyman, Alloh senga shifo bersin», dedi.Убада ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ иситмалаб ётганларида Жиброил алайҳиссалом ҳузурларига келиб: «Бисмиллаҳ. Сенга озор берадиган ҳар бир нарсадан, ҳасадчининг ҳасадидан ва ҳар бир кўздан сенга ўқийман, Аллоҳ сенга шифо берсин», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الأَحْوَلُ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ كَانَ ابْنٌ لِبَعْضِ بَنَاتِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقْضِي فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ أَنْ يَأْتِيَهَا فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا أَنَّ " لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلُّ شَىْءٍ عِنْدَهُ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ " . فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ فَأَقْسَمَتْ عَلَيْهِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَقُمْتُ مَعَهُ وَمَعَهُ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ وَعُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ فَلَمَّا دَخَلْنَا نَاوَلُوا الصَّبِيَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَرُوحُهُ تَقَلْقَلُ فِي صَدْرِهِ . قَالَ حَسِبْتُهُ قَالَ كَأَنَّهُ شَنَّةٌ . قَالَ فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ لَهُ عُبَادَةُ بْنُ الصَّامِتِ: مَا هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: " الرَّحْمَةُ الَّتِي جَعَلَهَا اللَّهُ فِي بَنِي آدَمَ وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ " .
Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning qizlaridan birining oʻgʻli jon berayotgan edi. U (qizi) Rasulullohga: kelib qoʻysinlar, deb odam yubordi. Rasululloh ﷺ esa unga: «Olgani ham Allohniki, bergani ham Allohniki, Uning huzurida har bir narsaning belgilangan ajali bor. Bas, sabr qilsin va ajrini Allohdan kutsin», deb odam yubordilar. Ammo u yana odam yuborib, qattiq iltimos qildi. Shunda Rasululloh ﷺ turdilar, men ham U zot bilan turdim, U zot bilan birga Muoz ibn Jabal, Ubayy ibn Kaʼb va Uboda ibn Somit ham bor edi. Biz kirganimizda bolani Rasululloh ﷺga topshirishdi, uning ruhi koʻksida titrayotgan edi. (Roviy dedi: shekilli, u eski meshdek edi, dedi.) Shunda Rasululloh ﷺ yigʻladilar. Uboda ibn Somit U zotga: Ey Rasululloh, bu nima? dedi. U zot: «Bu Alloh odam bolasi qalbiga solib qoʻygan rahm-shafqatdir. Alloh oʻz bandalaridan faqat rahmdillarigagina rahm qiladi», dedilar.Усома ибн Зайд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг қизларидан бирининг ўғли жон бераётган эди. У (қизи) Расулуллоҳга: келиб қўйсинлар, деб одам юборди. Расулуллоҳ ﷺ эса унга: «Олгани ҳам Аллоҳники, бергани ҳам Аллоҳники, Унинг ҳузурида ҳар бир нарсанинг белгиланган ажали бор. Бас, сабр қилсин ва ажрини Аллоҳдан кутсин», деб одам юбордилар. Аммо у яна одам юбориб, қаттиқ илтимос қилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ турдилар, мен ҳам У зот билан турдим, У зот билан бирга Муоз ибн Жабал, Убайй ибн Каъб ва Убода ибн Сомит ҳам бор эди. Биз кирганимизда болани Расулуллоҳ ﷺга топширишди, унинг руҳи кўксида титраётган эди. (Ровий деди: шекилли, у эски мешдек эди, деди.) Шунда Расулуллоҳ ﷺ йиғладилар. Убода ибн Сомит У зотга: Эй Расулуллоҳ, бу нима? деди. У зот: «Бу Аллоҳ одам боласи қалбига солиб қўйган раҳм-шафқатдир. Аллоҳ ўз бандаларидан фақат раҳмдилларигагина раҳм қилади», дедилар.
حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، حَدَّثَنِي بُرْدُ بْنُ سِنَانٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ قَبِيصَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ الأَنْصَارِيَّ النَّقِيبَ، صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ غَزَا مَعَ مُعَاوِيَةَ أَرْضَ الرُّومِ فَنَظَرَ إِلَى النَّاسِ وَهُمْ يَتَبَايَعُونَ كِسَرَ الذَّهَبِ بِالدَّنَانِيرِ وَكِسَرَ الْفِضَّةِ بِالدَّرَاهِمِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَأْكُلُونَ الرِّبَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ " لاَ تَبْتَاعُوا الذَّهَبَ بِالذَّهَبِ إِلاَّ مِثْلاً بِمِثْلٍ لاَ زِيَادَةَ بَيْنَهُمَا وَلاَ نَظِرَةَ " . فَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ يَا أَبَا الْوَلِيدِ لاَ أَرَى الرِّبَا فِي هَذَا إِلاَّ مَا كَانَ مِنْ نَظِرَةٍ . فَقَالَ عُبَادَةُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَتُحَدِّثُنِي عَنْ رَأْيِكَ لَئِنْ أَخْرَجَنِي اللَّهُ لاَ أُسَاكِنْكَ بِأَرْضٍ لَكَ عَلَىَّ فِيهَا إِمْرَةٌ . فَلَمَّا قَفَلَ لَحِقَ بِالْمَدِينَةِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مَا أَقْدَمَكَ يَا أَبَا الْوَلِيدِ فَقَصَّ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ وَمَا قَالَ مِنْ مُسَاكَنَتِهِ فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا الْوَلِيدِ إِلَى أَرْضِكَ فَقَبَحَ اللَّهُ أَرْضًا لَسْتَ فِيهَا وَأَمْثَالُكَ . وَكَتَبَ إِلَى مُعَاوِيَةَ لاَ إِمْرَةَ لَكَ عَلَيْهِ وَاحْمِلِ النَّاسَ عَلَى مَا قَالَ فَإِنَّهُ هُوَ الأَمْرُ .
Uboda ibn as-Somit al-Ansoriy (roziyallohu anhu) Muoviya bilan birga Rum yeriga gʻazot qildi. U odamlarga qarab, ular oltin boʻlaklarini dinorlarga, kumush boʻlaklarini dirhamlarga sotayotganlarini koʻrdi va: «Ey odamlar, sizlar ribo yeyapsizlar! Men Rasululloh ﷺning: ‹Oltinni oltinga faqat teng miqdorda soting, ular oʻrtasida na ziyodalik boʻlsin, na muhlat›, deganlarini eshitganman», dedi. Muoviya unga: «Ey Abul Valid, men bunda muhlatdan boshqasida ribo koʻrmayapman», dedi. Uboda: «Men senga Rasululloh ﷺdan aytyapman, sen esa menga oʻz raʼying bilan gapiryapsanmi? Alloh meni bu yerdan chiqarsa, sen hukmronlik qiladigan yerda sen bilan birga yashamayman», dedi. U qaytib Madinaga yetib borgach, Umar ibn al-Xattob unga: «Ey Abul Valid, seni nima keltirdi?» dedi. U voqeani va birga yashamaslik haqida aytganlarini soʻzlab berdi. Umar: «Ey Abul Valid, oʻz yeringga qayt. Sen va sen kabilar boʻlmagan yerni Alloh xunuk qilsin», dedi. Va Muoviyaga: «Sening unga hukmronliging yoʻq, odamlarni u aytgan narsaga boshla, chunki asli shudir», deb yozdi.Убода ибн ас-Сомит ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) Муовия билан бирга Рум ерига ғазот қилди. У одамларга қараб, улар олтин бўлакларини динорларга, кумуш бўлакларини дирҳамларга сотаётганларини кўрди ва: «Эй одамлар, сизлар рибо еяпсизлар! Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Олтинни олтинга фақат тенг миқдорда сотинг, улар ўртасида на зиёдалик бўлсин, на муҳлат›, деганларини эшитганман», деди. Муовия унга: «Эй Абул Валид, мен бунда муҳлатдан бошқасида рибо кўрмаяпман», деди. Убода: «Мен сенга Расулуллоҳ ﷺдан айтяпман, сен эса менга ўз раъйинг билан гапиряпсанми? Аллоҳ мени бу ердан чиқарса, сен ҳукмронлик қиладиган ерда сен билан бирга яшамайман», деди. У қайтиб Мадинага етиб боргач, Умар ибн ал-Хаттоб унга: «Эй Абул Валид, сени нима келтирди?» деди. У воқеани ва бирга яшамаслик ҳақида айтганларини сўзлаб берди. Умар: «Эй Абул Валид, ўз ерингга қайт. Сен ва сен кабилар бўлмаган ерни Аллоҳ хунук қилсин», деди. Ва Муовияга: «Сенинг унга ҳукмронлигинг йўқ, одамларни у айтган нарсага бошла, чунки асли шудир», деб ёзди.