Ummu Habiba Ramla bint Abu Sufyon al-Umaviya

عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ: أَنَّهَا كَانَتْ تَحْتَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَحْشٍ فَمَاتَ بِأَرْضِ الْحَبَشَةِ فَزَوَّجَهَا النَّجَاشِيُّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمْهَرَهَا عَنهُ أَرْبَعَة آلَاف. وَفِي رِوَايَة: أَرْبَعَة دِرْهَمٍ وَبَعَثَ بِهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ شُرَحْبِيل بن حَسَنَة. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ

Umm Habiba (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Abdulloh ibn Jahshning nikohida edi. Eri Habashiston yurtida vafot etdi. Shunda Najoshiy uni Nabiy ﷺga nikohlab berdi va u zot nomidan unga toʻrt ming mahr belgiladi — boshqa rivoyatda: toʻrt ming dirham — hamda uni Shurahbil ibn Hasana bilan Rasululloh ﷺ huzuriga joʻnatdi. Abu Dovud va Nasoiy rivoyat qilgan.Умм Ҳабиба (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У Абдуллоҳ ибн Жаҳшнинг никоҳида эди. Эри Ҳабашистон юртида вафот этди. Шунда Нажоший уни Набий ﷺга никоҳлаб берди ва у зот номидан унга тўрт минг маҳр белгилади — бошқа ривоятда: тўрт минг дирҳам — ҳамда уни Шураҳбил ибн Ҳасана билан Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига жўнатди. Абу Довуд ва Насоий ривоят қилган.

عَن أُمِّ حَبِيبَةَ قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " مَنْ صَلَّى فِي يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً بُنِيَ لَهُ بَيْتٌ فِي الْجَنَّةِ: أَرْبَعًا قَبْلَ الظُّهْرِ وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَهَا وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْمغرب وَرَكْعَتَيْنِ بعد الْعشَاء وَرَكْعَتَيْنِ قبل صَلَاة الْفَجْرِ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ أَنَّهَا قَالَتْ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَا مِنْ عَبْدٍ مُسْلِمٍ يُصَلِّي لِلَّهِ كُلَّ يَوْمٍ ثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً تَطَوُّعًا غَيْرَ فَرِيضَةٍ إِلَّا بَنَى اللَّهُ لَهُ بَيْتًا فِي لاجنة أَوْ إِلَّا بُنِيَ لَهُ بَيْتٌ فِي الْجَنَّةِ»

Umm Habiba (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim bir kun va bir kechada oʻn ikki rakaat (nafl) oʻqisa, unga jannatda bir uy bino qilinadi: Peshindan oldin toʻrt (rakaat), undan keyin ikki rakaat, shomdan keyin ikki rakaat, xufton (isho)dan keyin ikki rakaat va bomdod (fajr) namozidan oldin ikki rakaat», dedilar. Abu Iso aytdi: Anbasaning Umm Habibadan (qilgan rivoyati) bu bobda hasan sahih hadisdir. Bu (hadis) Anbasadan bir necha yoʻl bilan rivoyat qilingan.Умм Ҳабиба (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бир кун ва бир кечада ўн икки ракаат (нафл) ўқиса, унга жаннатда бир уй бино қилинади: Пешиндан олдин тўрт (ракаат), ундан кейин икки ракаат, шомдан кейин икки ракаат, хуфтон (ишо)дан кейин икки ракаат ва бомдод (фажр) намозидан олдин икки ракаат», дедилар. Абу Исо айтди: Анбасанинг Умм Ҳабибадан (қилган ривояти) бу бобда ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Бу (ҳадис) Анбасадан бир неча йўл билан ривоят қилинган.

عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ قَالَتْ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ حَافَظَ عَلَى أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ قَبْلَ الظُّهْرِ وَأَرْبَعٍ بَعْدَهَا حَرَّمَهُ اللَّهُ عَلَى النَّارِ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَه

Anbasa ibn Abu Sufyon aytdi: Singlim Umm Habiba (roziyallohu anho) — Nabiy ﷺning rafiqalari — Rasululloh ﷺdan eshitganlarini soʻzlaganlarini eshitdim. U zot ﷺ: «Kim peshindan oldin toʻrt rakaatni va undan keyin toʻrt rakaatni (ado etishga) muhofaza qilsa, Alloh uni doʻzaxga harom qiladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis bu yoʻldan sahih gʻaribdir. Qosim — u Ibn Abdurrahmondir, kunyasi Abu Abdurrahmon boʻlib, u Abdurrahmon ibn Xolid ibn Yazid ibn Muoviyaning mavlosidir, u ishonchli shomlik (rovi) boʻlib, Abu Umomaning sohibidir.Анбаса ибн Абу Суфён айтди: Синглим Умм Ҳабиба (розияллоҳу анҳо) — Набий ﷺнинг рафиқалари — Расулуллоҳ ﷺдан эшитганларини сўзлаганларини эшитдим. У зот ﷺ: «Ким пешиндан олдин тўрт ракаатни ва ундан кейин тўрт ракаатни (адо этишга) муҳофаза қилса, Аллоҳ уни дўзахга ҳаром қилади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис бу йўлдан саҳиҳ ғарибдир. Қосим — у Ибн Абдурраҳмондир, куняси Абу Абдурраҳмон бўлиб, у Абдурраҳмон ибн Холид ибн Язид ибн Муовиянинг мавлосидир, у ишончли шомлик (рови) бўлиб, Абу Умоманинг соҳибидир.

وَعَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «كُلُّ كَلَامِ ابْنِ آدَمَ عَلَيْهِ لَا لَهُ إِلَّا أَمْرٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ نَهْيٌ عَنْ مُنْكَرٍ أَوْ ذِكْرُ اللَّهِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيث غَرِيب

Paygʻambar ﷺning zavjasi Umm Habiba (roziyallohu anho) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Odam farzandining barcha soʻzi oʻziga foyda emas, balki ziyondir; magar maʼrufga (yaxshilikka) buyurish, munkardan (yomonlikdan) qaytarish yoki Allohni zikr qilish boʻlsa (bundan mustasno)», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir, biz uni faqat Muhammad ibn Yazid ibn Xunaysning hadisidan bilamiz.Пайғамбар ﷺнинг завжаси Умм Ҳабиба (розияллоҳу анҳо) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Одам фарзандининг барча сўзи ўзига фойда эмас, балки зиёндир; магар маъруфга (яхшиликка) буюриш, мункардан (ёмонликдан) қайтариш ёки Аллоҳни зикр қилиш бўлса (бундан мустасно)», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Муҳаммад ибн Язид ибн Хунайснинг ҳадисидан биламиз.