Ummu Harom bint Milhon

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي، طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ فَتُطْعِمُهُ وَكَانَتْ أُمُّ حَرَامٍ تَحْتَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا فَأَطْعَمَتْهُ ثُمَّ جَلَسَتْ تَفْلِي رَأْسَهُ فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏"‏ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَىَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَرْكَبُونَ ثَبَجَ هَذَا الْبَحْرِ مُلُوكًا عَلَى الأَسِرَّةِ أَوْ مِثْلَ الْمُلُوكِ عَلَى الأَسِرَّةِ ‏"‏ ‏.‏ يَشُكُّ أَيَّهُمَا قَالَ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَدَعَا لَهَا ثُمَّ وَضَعَ رَأْسَهُ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏"‏ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَىَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ كَمَا قَالَ فِي الأُولَى قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهَ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ ‏"‏ أَنْتِ مِنَ الأَوَّلِينَ ‏"‏ ‏.‏ فَرَكِبَتْ أُمُّ حَرَامٍ بِنْتُ مِلْحَانَ الْبَحْرَ فِي زَمَنِ مُعَاوِيَةَ فَصُرِعَتْ عَنْ دَابَّتِهَا حِينَ خَرَجَتْ مِنَ الْبَحْرِ فَهَلَكَتْ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ummu Harom binti Milhonning oldiga kirar, u esa (u zotga) taom yedirar edi. Ummu Harom Uboda ibn as-Somitning (xotini) edi. Bir kuni Rasululloh ﷺ uning oldiga kirdilar, u (u zotga) taom yedirdi, soʻng oʻtirib u zotning boshini taradi (kovladi). Shunda Rasululloh ﷺ uxlab qoldilar, soʻng kulgan holda uygʻondilar. (Ummu Harom) aytdi: men: «Yo Rasululloh! Sizni nima kuldirdi?» dedim. (U zot): «Ummatimdan baʼzi kishilar menga koʻrsatildi — ular Alloh yoʻlida gʻozot qilib, bu dengizning oʻrtasini taxtlar ustidagi podshohlar misol, yoki taxtlar ustidagi podshohlarga oʻxshab kema bilan kesib oʻtmoqdalar», dedilar — (roviy) bularning qaysi birini aytganida shubha qiladi. (Ummu Harom) aytdi: men: «Yo Rasululloh! Allohga duo qiling, meni ulardan qilsin», dedim. U zot unga duo qildilar. Soʻng boshlarini qoʻyib uxladilar, soʻng kulgan holda uygʻondilar. Men: «Yo Rasululloh! Sizni nima kuldirdi?» dedim. (U zot) birinchi marta aytgani kabi: «Ummatimdan baʼzi kishilar menga koʻrsatildi — ular Alloh yoʻlida gʻozot qilmoqdalar», dedilar. Men: «Yo Rasululloh! Allohga duo qiling, meni ulardan qilsin», dedim. (U zot): «Sen avvalgilardansan», dedilar. Soʻng Ummu Harom binti Milhon Muoviya zamonida dengizda (safarda) kema bilan suzdi, dengizdan chiqqach ulovidan yiqilib halok boʻldi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Умму Ҳаром бинти Милҳоннинг олдига кирар, у эса (у зотга) таом едирар эди. Умму Ҳаром Убода ибн ас-Сомитнинг (хотини) эди. Бир куни Расулуллоҳ ﷺ унинг олдига кирдилар, у (у зотга) таом едирди, сўнг ўтириб у зотнинг бошини таради (ковлади). Шунда Расулуллоҳ ﷺ ухлаб қолдилар, сўнг кулган ҳолда уйғондилар. (Умму Ҳаром) айтди: мен: «Ё Расулуллоҳ! Сизни нима кулдирди?» дедим. (У зот): «Умматимдан баъзи кишилар менга кўрсатилди — улар Аллоҳ йўлида ғозот қилиб, бу денгизнинг ўртасини тахтлар устидаги подшоҳлар мисол, ёки тахтлар устидаги подшоҳларга ўхшаб кема билан кесиб ўтмоқдалар», дедилар — (ровий) буларнинг қайси бирини айтганида шубҳа қилади. (Умму Ҳаром) айтди: мен: «Ё Расулуллоҳ! Аллоҳга дуо қилинг, мени улардан қилсин», дедим. У зот унга дуо қилдилар. Сўнг бошларини қўйиб ухладилар, сўнг кулган ҳолда уйғондилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ! Сизни нима кулдирди?» дедим. (У зот) биринчи марта айтгани каби: «Умматимдан баъзи кишилар менга кўрсатилди — улар Аллоҳ йўлида ғозот қилмоқдалар», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ! Аллоҳга дуо қилинг, мени улардан қилсин», дедим. (У зот): «Сен аввалгилардансан», дедилар. Сўнг Умму Ҳаром бинти Милҳон Муовия замонида денгизда (сафарда) кема билан сузди, денгиздан чиққач уловидан йиқилиб ҳалок бўлди.

وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحِ بْنِ الْمُهَاجِرِ، وَيَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالاَ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ حَبَّانَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ خَالَتِهِ أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ، أَنَّهَا قَالَتْ نَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا قَرِيبًا مِنِّي ثُمَّ اسْتَيْقَظَ يَتَبَسَّمُ - قَالَتْ - فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَضْحَكَكَ قَالَ ‏"‏ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَىَّ يَرْكَبُونَ ظَهْرَ هَذَا الْبَحْرِ الأَخْضَرِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ حَمَّادِ بْنِ زَيْدٍ ‏.‏

Ummu Harom binti Milhon (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: bir kuni Rasululloh ﷺ menga yaqin joyda uxladilar, soʻng tabassum qilgan holda uygʻondilar. (Ummu Harom) aytdi: men: «Yo Rasululloh! Sizni nima kuldirdi?» dedim. (U zot): «Ummatimdan baʼzi kishilar menga koʻrsatildi — ular bu yashil dengiz uzra kema bilan suzmoqdalar», dedilar. Soʻng (roviy) Hammod ibn Zayd hadisiga oʻxshash (gapni) zikr qildi.Умму Ҳаром бинти Милҳон (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: бир куни Расулуллоҳ ﷺ менга яқин жойда ухладилар, сўнг табассум қилган ҳолда уйғондилар. (Умму Ҳаром) айтди: мен: «Ё Расулуллоҳ! Сизни нима кулдирди?» дедим. (У зот): «Умматимдан баъзи кишилар менга кўрсатилди — улар бу яшил денгиз узра кема билан сузмоқдалар», дедилар. Сўнг (ровий) Ҳаммод ибн Зайд ҳадисига ўхшаш (гапни) зикр қилди.

وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَيْنَا وَمَا هُوَ إِلاَّ أَنَا وَأُمِّي وَأُمُّ حَرَامٍ خَالَتِي فَقَالَتْ أُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ خُوَيْدِمُكَ ادْعُ اللَّهَ لَهُ - قَالَ - فَدَعَا لِي بِكُلِّ خَيْرٍ وَكَانَ فِي آخِرِ مَا دَعَا لِي بِهِ أَنْ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ أَكْثِرْ مَالَهُ وَوَلَدَهُ وَبَارِكْ لَهُ فِيهِ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Nabiy ﷺ huzurimizga kirdilar, (uyda) faqat men, onam va xolam Ummu Harom bor edik. Onam: «Yo Rasululloh, kichik xizmatkoringiz (Anas) — uning haqiga Allohga duo qiling», — dedi. (Anas) dedi: Shunda u zot men uchun har xil yaxshilikni (soʻrab) duo qildilar. Men uchun qilgan duolarining oxirgisida: «Yo Alloh, uning molini va farzandini koʻpaytirgin va unga (bularda) barakot bergin», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Набий ﷺ ҳузуримизга кирдилар, (уйда) фақат мен, онам ва холам Умму Ҳаром бор эдик. Онам: «Ё Расулуллоҳ, кичик хизматкорингиз (Анас) — унинг ҳақига Аллоҳга дуо қилинг», — деди. (Анас) деди: Шунда у зот мен учун ҳар хил яхшиликни (сўраб) дуо қилдилар. Мен учун қилган дуоларининг охиргисида: «Ё Аллоҳ, унинг молини ва фарзандини кўпайтиргин ва унга (буларда) баракот бергин», — дедилар.

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ دَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَيْنَا وَمَا هُوَ إِلاَّ أَنَا وَأُمِّي وَأُمُّ حَرَامٍ خَالَتِي فَقَالَ ‏"‏ قُومُوا فَلأُصَلِّيَ بِكُمْ ‏"‏ ‏.‏ فِي غَيْرِ وَقْتِ صَلاَةٍ فَصَلَّى بِنَا ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ لِثَابِتٍ أَيْنَ جَعَلَ أَنَسًا مِنْهُ قَالَ جَعَلَهُ عَلَى يَمِينِهِ ‏.‏ ثُمَّ دَعَا لَنَا أَهْلَ الْبَيْتِ بِكُلِّ خَيْرٍ مِنْ خَيْرِ الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ فَقَالَتْ أُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ خُوَيْدِمُكَ ادْعُ اللَّهَ لَهُ ‏.‏ قَالَ فَدَعَا لِي بِكُلِّ خَيْرٍ وَكَانَ فِي آخِرِ مَا دَعَا لِي بِهِ أَنْ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ أَكْثِرْ مَالَهُ وَوَلَدَهُ وَبَارِكْ لَهُ فِيهِ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bizning oldimizga kirdilar, uyda mendan, onamdan va xolam Ummu Haromdan boshqa hech kim yoʻq edi. U zot: «Turinglar, sizlarga namoz oʻqib beray», dedilar — namoz vaqti boʻlmagan paytda. Va bizga namoz oʻqib berdilar. Bir kishi Sobitga: «Anasni qayeriga qoʻygan ekanlar?» dedi. (Sobit:) «Oʻngiga qoʻyganlar», dedi. Soʻng u zot bizga — ahli baytga dunyo va oxiratning har bir xayrini tilab duo qildilar. Onam: «Yo Rasululloh! Kichik xizmatkoringizga Allohdan duo qiling», dedi. (Anas) dedi: U zot menga har bir xayrni tilab duo qildilar, menga qilgan eng oxirgi duolarida: «Allohim, uning molini va farzandini koʻpaytir va unga shularda baraka ber», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бизнинг олдимизга кирдилар, уйда мендан, онамдан ва холам Умму Ҳаромдан бошқа ҳеч ким йўқ эди. У зот: «Туринглар, сизларга намоз ўқиб берай», дедилар — намоз вақти бўлмаган пайтда. Ва бизга намоз ўқиб бердилар. Бир киши Собитга: «Анасни қаерига қўйган эканлар?» деди. (Собит:) «Ўнгига қўйганлар», деди. Сўнг у зот бизга — аҳли байтга дунё ва охиратнинг ҳар бир хайрини тилаб дуо қилдилар. Онам: «Ё Расулуллоҳ! Кичик хизматкорингизга Аллоҳдан дуо қилинг», деди. (Анас) деди: У зот менга ҳар бир хайрни тилаб дуо қилдилар, менга қилган энг охирги дуоларида: «Аллоҳим, унинг молини ва фарзандини кўпайтир ва унга шуларда барака бер», дедилар.