Urva ibn az-Zubayr

حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرَأَيْتَ أُمُورًا كُنْتُ أَتَحَنَّثُ بِهَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ هَلْ لِي فِيهَا مِنْ شَىْءٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَسْلَمْتَ عَلَى مَا أَسْلَفْتَ مِنْ خَيْرٍ ‏"‏ ‏.‏ وَالتَّحَنُّثُ التَّعَبُّدُ ‏.‏

Hakim ibn Hizom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺ ga: «Ayting-chi, men johiliyatda (qilib) tahannus qilgan (taqvodorlik niyatida qilgan) ishlarimda men uchun biror (savob) bormi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Sen (avval) qilgan yaxshiliging bilan (birga) musulmon boʻlding (yaʼni savobing saqlanadi)», dedilar. Tahannus — taʼabbud (ibodat qilish)dir.Ҳаким ибн Ҳизом (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺ га: «Айтинг-чи, мен жоҳилиятда (қилиб) таҳаннус қилган (тақводорлик ниятида қилган) ишларимда мен учун бирор (савоб) борми?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Сен (аввал) қилган яхшилигинг билан (бирга) мусулмон бўлдинг (яъни савобинг сақланади)», дедилар. Таҳаннус — таъаббуд (ибодат қилиш)дир.

وَحَدَّثَنَا حَسَنٌ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، - قَالَ الْحُلْوَانِيُّ حَدَّثَنَا وَقَالَ عَبْدٌ، حَدَّثَنِي - يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ - حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَىْ رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ أُمُورًا كُنْتُ أَتَحَنَّثُ بِهَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ مِنْ صَدَقَةٍ أَوْ عَتَاقَةٍ أَوْ صِلَةِ رَحِمٍ أَفِيهَا أَجْرٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَسْلَمْتَ عَلَى مَا أَسْلَفْتَ مِنْ خَيْرٍ ‏"‏ ‏.‏

Hakim ibn Hizom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺ ga: «Ey Allohning Rasuli, ayting-chi, men johiliyatda (qilib) tahannus qilgan — sadaqa yoki (qul) ozod qilish yoki silai rahm (qarindoshlik) (kabi) — ishlarimda (savob) ajr bormi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sen (avval) qilgan yaxshiliging bilan (birga) musulmon boʻlding», dedilar.Ҳаким ибн Ҳизом (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺ га: «Эй Аллоҳнинг Расули, айтинг-чи, мен жоҳилиятда (қилиб) таҳаннус қилган — садақа ёки (қул) озод қилиш ёки силаи раҳм (қариндошлик) (каби) — ишларимда (савоб) ажр борми?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сен (аввал) қилган яхшилигинг билан (бирга) мусулмон бўлдинг», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَشْيَاءَ كُنْتُ أَفْعَلُهَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ - قَالَ هِشَامٌ يَعْنِي أَتَبَرَّرُ بِهَا - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَسْلَمْتَ عَلَى مَا أَسْلَفْتَ لَكَ مِنَ الْخَيْرِ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ فَوَاللَّهِ لاَ أَدَعُ شَيْئًا صَنَعْتُهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِلاَّ فَعَلْتُ فِي الإِسْلاَمِ مِثْلَهُ ‏.‏

Hakim ibn Hizom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Allohning Rasuli, men johiliyatda qilib yurgan (baʼzi) ishlar (haqida ayting)» — Hishom: «yaʼni ular bilan taqvodorlik (yaxshilik) qilardim» dedi —, dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sen (avval) qilgan yaxshiliging bilan (birga) musulmon boʻlding», dedilar. Men: «Allohga qasamki, men johiliyatda qilgan hech bir (yaxshi) ishni Islomda ham xuddi shunday qilmay qoʻymayman», dedim.Ҳаким ибн Ҳизом (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен жоҳилиятда қилиб юрган (баъзи) ишлар (ҳақида айтинг)» — Ҳишом: «яъни улар билан тақводорлик (яхшилик) қилардим» деди —, дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сен (аввал) қилган яхшилигинг билан (бирга) мусулмон бўлдинг», дедилар. Мен: «Аллоҳга қасамки, мен жоҳилиятда қилган ҳеч бир (яхши) ишни Исломда ҳам худди шундай қилмай қўймайман», дедим.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ عُرِضَ عَلَىَّ الأَنْبِيَاءُ فَإِذَا مُوسَى ضَرْبٌ مِنَ الرِّجَالِ كَأَنَّهُ مِنْ رِجَالِ شَنُوءَةَ وَرَأَيْتُ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - فَإِذَا أَقْرَبُ مَنْ رَأَيْتُ بِهِ شَبَهًا عُرْوَةُ بْنُ مَسْعُودٍ وَرَأَيْتُ إِبْرَاهِيمَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ فَإِذَا أَقْرَبُ مَنْ رَأَيْتُ بِهِ شَبَهًا صَاحِبُكُمْ - يَعْنِي نَفْسَهُ - وَرَأَيْتُ جِبْرِيلَ - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - فَإِذَا أَقْرَبُ مَنْ رَأَيْتُ بِهِ شَبَهًا دِحْيَةُ ‏"‏ ‏.‏ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ رُمْحٍ ‏"‏ دِحْيَةُ بْنُ خَلِيفَةَ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Menga paygʻambarlar koʻrsatildi. Shunda Muso — erkaklardan (oʻrta) bir tip(da), goʻyo Shanuʼa erkaklaridan biri kabi (edi); Iso ibn Maryam — alayhissalom — ni koʻrdim — men koʻrgan(lar)dan unga eng oʻxshashi Urva ibn Masʼud (edi); Ibrohim — Allohning salavotlari unga boʻlsin — ni koʻrdim — men koʻrgan(lar)dan unga eng oʻxshashi sizlarning sohibingiz (yaʼni oʻzim edim); va Jibril — alayhissalom — ni koʻrdim — men koʻrgan(lar)dan unga eng oʻxshashi Dihya (edi)», dedilar. Ibn Rumhning rivoyatida: «Dihya ibn Xalifa» (deyilgan).Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менга пайғамбарлар кўрсатилди. Шунда Мусо — эркаклардан (ўрта) бир тип(да), гўё Шануъа эркакларидан бири каби (эди); Исо ибн Марям — алайҳиссалом — ни кўрдим — мен кўрган(лар)дан унга энг ўхшаши Урва ибн Масъуд (эди); Иброҳим — Аллоҳнинг салавотлари унга бўлсин — ни кўрдим — мен кўрган(лар)дан унга энг ўхшаши сизларнинг соҳибингиз (яъни ўзим эдим); ва Жибрил — алайҳиссалом — ни кўрдим — мен кўрган(лар)дан унга энг ўхшаши Диҳя (эди)», дедилар. Ибн Румҳнинг ривоятида: «Диҳя ибн Халифа» (дейилган).

وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي سَلَمَةَ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَقَدْ رَأَيْتُنِي فِي الْحِجْرِ وَقُرَيْشٌ تَسْأَلُنِي عَنْ مَسْرَاىَ فَسَأَلَتْنِي عَنْ أَشْيَاءَ مِنْ بَيْتِ الْمَقْدِسِ لَمْ أُثْبِتْهَا ‏.‏ فَكُرِبْتُ كُرْبَةً مَا كُرِبْتُ مِثْلَهُ قَطُّ قَالَ فَرَفَعَهُ اللَّهُ لِي أَنْظُرُ إِلَيْهِ مَا يَسْأَلُونِي عَنْ شَىْءٍ إِلاَّ أَنْبَأْتُهُمْ بِهِ وَقَدْ رَأَيْتُنِي فِي جَمَاعَةٍ مِنَ الأَنْبِيَاءِ فَإِذَا مُوسَى قَائِمٌ يُصَلِّي فَإِذَا رَجُلٌ ضَرْبٌ جَعْدٌ كَأَنَّهُ مِنْ رِجَالِ شَنُوءَةَ وَإِذَا عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - قَائِمٌ يُصَلِّي أَقْرَبُ النَّاسِ بِهِ شَبَهًا عُرْوَةُ بْنُ مَسْعُودٍ الثَّقَفِيُّ وَإِذَا إِبْرَاهِيمُ - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - قَائِمٌ يُصَلِّي أَشْبَهُ النَّاسِ بِهِ صَاحِبُكُمْ - يَعْنِي نَفْسَهُ - فَحَانَتِ الصَّلاَةُ فَأَمَمْتُهُمْ فَلَمَّا فَرَغْتُ مِنَ الصَّلاَةِ قَالَ قَائِلٌ يَا مُحَمَّدُ هَذَا مَالِكٌ صَاحِبُ النَّارِ فَسَلِّمْ عَلَيْهِ ‏.‏ فَالْتَفَتُّ إِلَيْهِ فَبَدَأَنِي بِالسَّلاَمِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men oʻzimni Hijrda koʻrdim — Quraysh mendan mening tungi safarim (Isro) haqida soʻrar edi. Ular mendan Baytul-Maqdisning baʼzi narsalari (tavsiflari) haqida soʻradilar — men ularni (aniq) yodlamagan edim. Shunda men shunday gʻam (qaygʻu)ga tushdimki, hech qachon uning kabi gʻamga tushmaganman», dedilar. (Paygʻambar) dedilar: «Shunda Alloh uni (Baytul-Maqdisni) men uchun koʻtarib (koʻz oldimga) qoʻydi — men unga qarab turardim; ular mendan nimani soʻrasalar, men ularga u haqida xabar berardim. Va men oʻzimni paygʻambarlar jamoasi ichida (ham) koʻrdim: shunda Muso tik turib namoz oʻqiyapti — u qotmadan kelgan, jingalak sochli, goʻyo Shanuʼa erkaklaridan biri kabi bir kishi (edi); va Iso ibn Maryam — alayhissalom — tik turib namoz oʻqiyapti — odamlardan unga eng oʻxshashi Urva ibn Masʼud as-Saqafiy (edi); va Ibrohim — alayhissalom — tik turib namoz oʻqiyapti — odamlardan unga eng oʻxshashi sizlarning sohibingiz (yaʼni oʻzim edim). Soʻng namoz (vaqti) keldi va men ularga imomlik qildim. Namozdan boʻshaganimda, bir aytuvchi: ‹Ey Muhammad, mana bu — doʻzax sohibi (xazinaboni) Molik; unga salom ber›, dedi. Men unga oʻgirildim, u esa mendan oldin salom berdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен ўзимни Ҳижрда кўрдим — Қурайш мендан менинг тунги сафарим (Исро) ҳақида сўрар эди. Улар мендан Байтул-Мақдиснинг баъзи нарсалари (тавсифлари) ҳақида сўрадилар — мен уларни (аниқ) ёдламаган эдим. Шунда мен шундай ғам (қайғу)га тушдимки, ҳеч қачон унинг каби ғамга тушмаганман», дедилар. (Пайғамбар) дедилар: «Шунда Аллоҳ уни (Байтул-Мақдисни) мен учун кўтариб (кўз олдимга) қўйди — мен унга қараб турардим; улар мендан нимани сўрасалар, мен уларга у ҳақида хабар берардим. Ва мен ўзимни пайғамбарлар жамоаси ичида (ҳам) кўрдим: шунда Мусо тик туриб намоз ўқияпти — у қотмадан келган, жингалак сочли, гўё Шануъа эркакларидан бири каби бир киши (эди); ва Исо ибн Марям — алайҳиссалом — тик туриб намоз ўқияпти — одамлардан унга энг ўхшаши Урва ибн Масъуд ас-Сақафий (эди); ва Иброҳим — алайҳиссалом — тик туриб намоз ўқияпти — одамлардан унга энг ўхшаши сизларнинг соҳибингиз (яъни ўзим эдим). Сўнг намоз (вақти) келди ва мен уларга имомлик қилдим. Намоздан бўшаганимда, бир айтувчи: ‹Эй Муҳаммад, мана бу — дўзах соҳиби (хазинабони) Молик; унга салом бер›, деди. Мен унга ўгирилдим, у эса мендан олдин салом берди», дедилар.

وَحَدَّثَنَا حَاجِبُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ الزُّبَيْدِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ كَانَ كَثِيرُ بْنُ عَبَّاسٍ يُحَدِّثُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، كَانَ يُحَدِّثُ عَنْ صَلاَةِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ كَسَفَتِ الشَّمْسُ بِمِثْلِ مَا حَدَّثَ عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U quyosh tutilgan kuni Rasululloh ﷺ ning namozlari haqida — Urva Oishadan rivoyat qilgan hadisning xuddi oʻzidek rivoyat qilar edi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У қуёш тутилган куни Расулуллоҳ ﷺ нинг намозлари ҳақида — Урва Оишадан ривоят қилган ҳадиснинг худди ўзидек ривоят қилар эди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ فَاطِمَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ، قَالَتْ أَتَيْتُ عَائِشَةَ فَإِذَا النَّاسُ قِيَامٌ وَإِذَا هِيَ تُصَلِّي فَقُلْتُ مَا شَأْنُ النَّاسِ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ ‏.‏ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، قَالَ لاَ تَقُلْ كَسَفَتِ الشَّمْسُ وَلَكِنْ قُلْ خَسَفَتِ الشَّمْسُ ‏.‏

Asmo bint Abu Bakr (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Oishaning oldiga keldim, qarasam odamlar (namozda) turishibdi, u ham namoz oʻqiyapti. «Odamlarga nima boʻldi?» dedim — va hadisni Ibn Numayrning Hishomdan (rivoyat qilgan) hadisiga oʻxshash naql qildi.Асмо бинт Абу Бакр (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Оишанинг олдига келдим, қарасам одамлар (намозда) туришибди, у ҳам намоз ўқияпти. «Одамларга нима бўлди?» дедим — ва ҳадисни Ибн Нумайрнинг Ҳишомдан (ривоят қилган) ҳадисига ўхшаш нақл қилди.

وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، بِهَذَا الإِسْنَادِ بِمَعْنَى حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ وَحَدِيثُ أَبِي أُسَامَةَ أَتَمُّ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan shu isnod bilan Abu Usomaning hadisi maʼnosida rivoyat qilinadi. Abu Usomaning hadisi toʻliqroqdir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан шу иснод билан Абу Усоманинг ҳадиси маъносида ривоят қилинади. Абу Усоманинг ҳадиси тўлиқроқдир.

وَحَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، ح وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، جَمِيعًا عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، فِي هَذَا الإِسْنَادِ بِمِثْلِهِ ‏.‏

Umm Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Yo Rasululloh! Abu Salamaning bolalariga nafaqa qilsam, ularni shu ahvolda tashlab qoʻymasam, — axir ular mening (ham) bolalarim, — menga (buning uchun) ajr boʻladimi?» dedim. Shunda u zot ﷺ: «Ha, ularga sarflagan narsang uchun senga ajr bordir», — dedilar.Умм Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Ё Расулуллоҳ! Абу Саламанинг болаларига нафақа қилсам, уларни шу аҳволда ташлаб қўймасам, — ахир улар менинг (ҳам) болаларим, — менга (бунинг учун) ажр бўладими?» дедим. Шунда у зот ﷺ: «Ҳа, уларга сарфлаган нарсанг учун сенга ажр бордир», — дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَقْسَمَ أَنْ لاَ يَدْخُلَ عَلَى أَزْوَاجِهِ شَهْرًا - قَالَ الزُّهْرِيُّ - فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ - رضى الله عنها - قَالَتْ لَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً أَعُدُّهُنَّ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَتْ بَدَأَ بِي - فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لاَ تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّكَ دَخَلْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ أَعُدُّهُنَّ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ الشَّهْرَ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men sanab turgan yigirma toʻqqiz kecha oʻtgach, Rasululloh ﷺ huzurimga kirdilar — (Oisha) ‹Mendan boshladilar›, dedi — men: ‹Yo Rasululloh, siz bizning huzurimizga bir oy kirmaslikka qasam ichgan edingiz, holbuki men sanab turgan yigirma toʻqqiz (kun)dan keyin kirdingiz?›, dedim. Shunda u zot: ‹Albatta, oy yigirma toʻqqiz (kun ham boʻladi)›, dedilar», — dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен санаб турган йигирма тўққиз кеча ўтгач, Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримга кирдилар — (Оиша) ‹Мендан бошладилар›, деди — мен: ‹Ё Расулуллоҳ, сиз бизнинг ҳузуримизга бир ой кирмасликка қасам ичган эдингиз, ҳолбуки мен санаб турган йигирма тўққиз (кун)дан кейин кирдингиз?›, дедим. Шунда у зот: ‹Албатта, ой йигирма тўққиз (кун ҳам бўлади)›, дедилар», — деди.

وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُوَافِينَ لِهِلاَلِ ذِي الْحِجَّةِ مِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ وَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِحَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ وَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِحَجَّةٍ فَكُنْتُ فِيمَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ ‏.‏ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِ حَدِيثِهِمَا وَقَالَ فِيهِ قَالَ عُرْوَةُ فِي ذَلِكَ إِنَّهُ قَضَى اللَّهُ حَجَّهَا وَعُمْرَتَهَا ‏.‏ قَالَ هِشَامٌ وَلَمْ يَكُنْ فِي ذَلِكَ هَدْىٌ وَلاَ صِيَامٌ وَلاَ صَدَقَةٌ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan Zul-hijja hiloli (chiqishi) arafasida chiqdik. Bizdan baʼzimiz umraga ehrom bogʻladik, baʼzimiz haj va umraga ehrom bogʻladik, baʼzimiz hajga ehrom bogʻladik. Men umraga ehrom bogʻlaganlardan edim. Va u (roviy) hadisni ularning ikkovi hadisiga oʻxshash davom ettirdi hamda unda shunday dedi: Urva bu haqda aytdi: «Alloh uning (Oishaning) hajini va umrasini ado ettirdi». Hishom aytdi: «Bunda na qurbonlik, na roʻza, na sadaqa (lozim) boʻldi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан Зул-ҳижжа ҳилоли (чиқиши) арафасида чиқдик. Биздан баъзимиз умрага эҳром боғладик, баъзимиз ҳаж ва умрага эҳром боғладик, баъзимиз ҳажга эҳром боғладик. Мен умрага эҳром боғлаганлардан эдим. Ва у (ровий) ҳадисни уларнинг иккови ҳадисига ўхшаш давом эттирди ҳамда унда шундай деди: Урва бу ҳақда айтди: «Аллоҳ унинг (Оишанинг) ҳажини ва умрасини адо эттирди». Ҳишом айтди: «Бунда на қурбонлик, на рўза, на садақа (лозим) бўлди».