حَدَّثَنِي الْفَضْلُ بْنُ سَهْلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، قَالَ قَدِمَ عَلَيْنَا أَبُو دَاوُدَ الأَعْمَى فَجَعَلَ يَقُولُ حَدَّثَنَا الْبَرَاءُ، قَالَ وَحَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَرْقَمَ، . فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لِقَتَادَةَ فَقَالَ كَذَبَ مَا سَمِعَ مِنْهُمْ إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ سَائِلاً يَتَكَفَّفُ النَّاسَ زَمَنَ طَاعُونِ الْجَارِفِ .
Hammom ibn Yahyo (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Abu Dovud al-Aʼmo bizning oldimizga keldi-da: ‹Bizga al-Baro (ibn Ozib) hadis aytdi›, ‹bizga Zayd ibn Arqam hadis aytdi› deya boshladi. Biz buni (oʻsha sanadlarni) Qatodaga aytdik. (Qatoda): ‹U yolgʻon gapirdi, ulardan (hech narsa) eshitmagan; aslida u toun (vabo) zamonida odamlardan (narsa) tilanib yuradigan gado edi›, dedi».Ҳаммом ибн Яҳё (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: «Абу Довуд ал-Аъмо бизнинг олдимизга келди-да: ‹Бизга ал-Баро (ибн Озиб) ҳадис айтди›, ‹бизга Зайд ибн Арқам ҳадис айтди› дея бошлади. Биз буни (ўша санадларни) Қатодага айтдик. (Қатода): ‹У ёлғон гапирди, улардан (ҳеч нарса) эшитмаган; аслида у тоун (вабо) замонида одамлардан (нарса) тиланиб юрадиган гадо эди›, деди».