أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ شُعَيْبِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِيهِ، { عَنْ أَبِيهِ، } وَزَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ الْفَرَعَ . قَالَ " حَقٌّ فَإِنْ تَرَكْتَهُ حَتَّى يَكُونَ بَكْرًا فَتَحْمِلَ عَلَيْهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ تُعْطِيَهُ أَرْمَلَةً خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَذْبَحَهُ فَيَلْصَقَ لَحْمُهُ بِوَبَرِهِ فَتُكْفِئَ إِنَاءَكَ وَتُوَلِّهَ نَاقَتَكَ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَالْعَتِيرَةُ قَالَ " الْعَتِيرَةُ حَقٌّ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ هُمْ أَرْبَعَةُ إِخْوَةٍ أَحَدُهُمْ أَبُو بَكْرٍ وَبِشْرٌ وَشَرِيكٌ وَآخَرُ .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Ey Allohning Rasuli, faraʼ (haqidachi)?» deyishdi. U zot: «U haqdir. Ammo uni tashlab qoʻysang, toki (ulgʻayib) yosh tuya boʻlgach, uni Alloh yoʻlida (jihodga) minsang yoki bir bevaga bersang, uni (endi tugʻilganida) soʻyib, goʻshti terisiga yopishib qolib, idishingni agʻdarib qoʻyishing va tuyangni bolasidan judo qilib qoʻyishingdan koʻra yaxshiroqdir», dedilar. «Ey Allohning Rasuli, atiyrachi?» deyishdi. U zot: «Atiyra ham haqdir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Эй Аллоҳнинг Расули, фараъ (ҳақидачи)?» дейишди. У зот: «У ҳақдир. Аммо уни ташлаб қўйсанг, токи (улғайиб) ёш туя бўлгач, уни Аллоҳ йўлида (жиҳодга) минсанг ёки бир бевага берсанг, уни (энди туғилганида) сўйиб, гўшти терисига ёпишиб қолиб, идишингни ағдариб қўйишинг ва туянгни боласидан жудо қилиб қўйишингдан кўра яхшироқдир», дедилар. «Эй Аллоҳнинг Расули, атийрачи?» дейишди. У зот: «Атийра ҳам ҳақдир», дедилар.