أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، وَشِبْلٍ، قَالُوا كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ أَنْشُدُكَ بِاللَّهِ إِلاَّ مَا قَضَيْتَ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ . فَقَامَ خَصْمُهُ - وَكَانَ أَفْقَهَ مِنْهُ - فَقَالَ صَدَقَ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ . قَالَ " قُلْ " . قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَخَادِمٍ - وَكَأَنَّهُ أُخْبِرَ أَنَّ عَلَى ابْنِهِ الرَّجْمَ فَافْتَدَى مِنْهُ - ثُمَّ سَأَلْتُ رِجَالاً مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَمَّا الْمِائَةُ شَاةٍ وَالْخَادِمُ فَرَدٌّ عَلَيْكَ وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ اغْدُ يَا أُنَيْسُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَإِنِ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا " . فَغَدَا عَلَيْهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: Biz Nabiy ﷺning huzurlarida edik, bir kishi u zotning oldilarida turib: «Alloh haqqi soʻrayman, oramizda Allohning Kitobi bilan hukm chiqaring», dedi. Uning raqibi esa undan bilimliroq edi, u turib: «Rost aytdi, oramizda Allohning Kitobi bilan hukm chiqaring», dedi. U zot: «Ayt», dedilar. U: «Mening oʻgʻlim mana shu kishining oldida yollanib ishlar edi, u shu kishining xotini bilan zino qildi, men undan yuzta qoʻy va bir xizmatchi bilan tovon toʻladim» dedi. Goʻyoki unga oʻgʻlingga toshboʻron kerak deyilgan edi-yu, u tovon toʻlagan edi. «Soʻng ilm ahlidan boʻlgan kishilardan soʻradim, ular menga oʻgʻlimga yuz darra va bir yil surgun kerakligini aytishdi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, oralaringizda albatta Alloh azza va jallaning Kitobi bilan hukm chiqaraman: yuzta qoʻy va xizmatchi senga qaytariladi, oʻgʻlingga esa yuz darra va bir yil surgun. Ey Unays, ertaga narigi kishining xotinining oldiga bor, agar iqror boʻlsa, uni toshboʻron qil», dedilar. U ertasiga uning oldiga bordi, u iqror boʻldi va uni toshboʻron qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: Биз Набий ﷺнинг ҳузурларида эдик, бир киши у зотнинг олдиларида туриб: «Аллоҳ ҳаққи сўрайман, орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм чиқаринг», деди. Унинг рақиби эса ундан билимлироқ эди, у туриб: «Рост айтди, орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм чиқаринг», деди. У зот: «Айт», дедилар. У: «Менинг ўғлим мана шу кишининг олдида ёлланиб ишлар эди, у шу кишининг хотини билан зино қилди, мен ундан юзта қўй ва бир хизматчи билан товон тўладим» деди. Гўёки унга ўғлингга тошбўрон керак дейилган эди-ю, у товон тўлаган эди. «Сўнг илм аҳлидан бўлган кишилардан сўрадим, улар менга ўғлимга юз дарра ва бир йил сургун кераклигини айтишди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, ораларингизда албатта Аллоҳ азза ва жалланинг Китоби билан ҳукм чиқараман: юзта қўй ва хизматчи сенга қайтарилади, ўғлингга эса юз дарра ва бир йил сургун. Эй Унайс, эртага нариги кишининг хотинининг олдига бор, агар иқрор бўлса, уни тошбўрон қил», дедилар. У эртасига унинг олдига борди, у иқрор бўлди ва уни тошбўрон қилди.