حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا كُلَيْبُ بْنُ وَائِلٍ، قَالَ حَدَّثَتْنِي رَبِيبَةُ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم زَيْنَبُ ابْنَةُ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ قُلْتُ لَهَا أَرَأَيْتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَكَانَ مِنْ مُضَرَ قَالَتْ فَمِمَّنْ كَانَ إِلاَّ مِنْ مُضَرَ مِنْ بَنِي النَّضْرِ بْنِ كِنَانَةَ.
Kulayb ibn Voil (Zaynab bint Abu Salamadan) rivoyat qiladi: Men Zaynab bint Abu Salamadan (yaʼni Paygʻambarning xotinining qizidan): «Menga Paygʻambar ﷺ haqida ayt — u Muzar qabilasidanmidi?» — deb soʻradim. U: «Ha, u Muzar qabilasidan edi va u — Nazr ibn Kinona naslidan edi», — deb javob berdi.Кулайб ибн Воил (Зайнаб бинт Абу Саламадан) ривоят қилади: Мен Зайнаб бинт Абу Саламадан (яъни Пайғамбарнинг хотинининг қизидан): «Менга Пайғамбар ﷺ ҳақида айт — у Музар қабиласиданмиди?» — деб сўрадим. У: «Ҳа, у Музар қабиласидан эди ва у — Назр ибн Кинона наслидан эди», — деб жавоб берди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ هَذِهِ الأَحَادِيثَ الثَّلاَثَةَ، قَالَتْ زَيْنَبُ دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ تُوُفِّيَ أَبُوهَا أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍ، فَدَعَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِطِيبٍ فِيهِ صُفْرَةٌ خَلُوقٌ أَوْ غَيْرُهُ فَدَهَنَتْ مِنْهُ جَارِيَةً، ثُمَّ مَسَّتْ بِعَارِضَيْهَا، ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ، غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثِ لَيَالٍ، إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ".
(Zaynab bint Abu Salama (Humayd ibn Nofiʼga bu uchta hadisni) xabar berdi:) Men Ummu Habiba(ning) — Paygʻambar ﷺning zavjasining — oldiga, uning otasi Abu Sufyon ibn Harb vafot etgan paytda, kirdim. Ummu Habiba — ichida sariqlik (xaluq yoki boshqa) boʻ lgan xushboʻ ylik (atir) soʻrab, undan bir joriyaga surdi, soʻng oʻ z yuzlariga (yonoqlariga) tegizdi, soʻng: «Allohga qasamki, mening atirga hojatim yoʻq; faqat men Rasululloh ﷺni: ‹Allohga va oxirat kuniga iymon keltiradigan bir ayolga — bir oʻ likka uch kechadan ortiq motam tutishi halol emas; magar er (uchun) — toʻ rt oy-u oʻ n (kun)› deb aytayotganlarini eshitganman» dedi.(Зайнаб бинт Абу Салама (Ҳумайд ибн Нофиъга бу учта ҳадисни) хабар берди:) Мен Умму Ҳабиба(нинг) — Пайғамбар ﷺнинг завжасининг — олдига, унинг отаси Абу Суфён ибн Ҳарб вафот этган пайтда, кирдим. Умму Ҳабиба — ичида сариқлик (халуқ ёки бошқа) бў лган хушбў йлик (атир) сўраб, ундан бир жорияга сурди, сўнг ў з юзларига (ёноқларига) тегизди, сўнг: «Аллоҳга қасамки, менинг атирга ҳожатим йўқ; фақат мен Расулуллоҳ ﷺни: ‹Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирадиган бир аёлга — бир ў ликка уч кечадан ортиқ мотам тутиши ҳалол эмас; магар эр (учун) — тў рт ой-у ў н (кун)› деб айтаётганларини эшитганман» деди.