Zaynab bint Abu Salama

حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا كُلَيْبُ بْنُ وَائِلٍ، قَالَ حَدَّثَتْنِي رَبِيبَةُ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم زَيْنَبُ ابْنَةُ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ قُلْتُ لَهَا أَرَأَيْتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَكَانَ مِنْ مُضَرَ قَالَتْ فَمِمَّنْ كَانَ إِلاَّ مِنْ مُضَرَ مِنْ بَنِي النَّضْرِ بْنِ كِنَانَةَ‏.‏

Kulayb ibn Voil (Zaynab bint Abu Salamadan) rivoyat qiladi: Men Zaynab bint Abu Salamadan (yaʼni Paygʻambarning xotinining qizidan): «Menga Paygʻambar ﷺ haqida ayt — u Muzar qabilasidanmidi?» — deb soʻradim. U: «Ha, u Muzar qabilasidan edi va u — Nazr ibn Kinona naslidan edi», — deb javob berdi.Кулайб ибн Воил (Зайнаб бинт Абу Саламадан) ривоят қилади: Мен Зайнаб бинт Абу Саламадан (яъни Пайғамбарнинг хотинининг қизидан): «Менга Пайғамбар ﷺ ҳақида айт — у Музар қабиласиданмиди?» — деб сўрадим. У: «Ҳа, у Музар қабиласидан эди ва у — Назр ибн Кинона наслидан эди», — деб жавоб берди.

حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى، أَنْبَأَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ بِهَذِهِ الأَحَادِيثِ الثَّلاَثَةِ، قَالَ قَالَتْ زَيْنَبُ دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ تُوُفِّيَ أَبُوهَا أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍ فَدَعَتْ بِطِيبٍ فِيهِ صُفْرَةُ خَلُوقٍ أَوْ غَيْرُهُ فَدَهَنَتْ بِهِ جَارِيَةً ثُمَّ مَسَّتْ بِعَارِضَيْهَا ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ‏"‏ ‏.‏

Zaynab binti Abu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Paygʻambar ﷺning xotinlari Ummu Habiba (roziyallohu anho)ning otasi Abu Sufyon ibn Harb vafot etgan paytda uning huzuriga kirdim. U sargʻish xaluq yoki boshqa atirni keltirtirib, undan bir choriga surtdi, soʻng oʻz yuziga tegizdi. Keyin: ‹Vallohi, mening atirga hech qanday ehtiyojim yoʻq, faqat men Rasululloh ﷺning: ‹Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan ayolga marhum uchun uch kundan ortiq aza tutishi halol emas, magar er uchun toʻrt oyu oʻn kun (aza tutishi mumkin)›, deyayotganlarini eshitganman›, dedi», dedi.Зайнаб бинти Абу Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Пайғамбар ﷺнинг хотинлари Умму Ҳабиба (розияллоҳу анҳо)нинг отаси Абу Суфён ибн Ҳарб вафот этган пайтда унинг ҳузурига кирдим. У сарғиш халуқ ёки бошқа атирни келтиртириб, ундан бир чорига суртди, сўнг ўз юзига тегизди. Кейин: ‹Валлоҳи, менинг атирга ҳеч қандай эҳтиёжим йўқ, фақат мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган аёлга марҳум учун уч кундан ортиқ аза тутиши ҳалол эмас, магар эр учун тўрт ою ўн кун (аза тутиши мумкин)›, деяётганларини эшитганман›, деди», деди.

أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي الزُّهْرِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ زَيْنَبَ بِنْتَ أَبِي سَلَمَةَ، - وَأُمُّهَا أُمُّ سَلَمَةَ زَوْجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم - أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ أَبِي سُفْيَانَ أَخْبَرَتْهَا أَنَّهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْكِحْ أُخْتِي بِنْتَ أَبِي سُفْيَانَ ‏.‏ قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَوَتُحِبِّينَ ذَلِكِ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ نَعَمْ لَسْتُ لَكَ بِمُخْلِيَةٍ وَأَحَبُّ مَنْ يُشَارِكُنِي فِي خَيْرٍ أُخْتِي ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ أُخْتَكِ لاَ تَحِلُّ لِي ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لَنَتَحَدَّثُ أَنَّكَ تُرِيدُ أَنْ تَنْكِحَ دُرَّةَ بِنْتَ أَبِي سَلَمَةَ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ بِنْتُ أُمِّ سَلَمَةَ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ نَعَمْ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ وَاللَّهِ لَوْلاَ أَنَّهَا رَبِيبَتِي فِي حَجْرِي مَا حَلَّتْ لِي إِنَّهَا لاَبْنَةُ أَخِي مِنَ الرَّضَاعَةِ أَرْضَعَتْنِي وَأَبَا سَلَمَةَ ثُوَيْبَةُ فَلاَ تَعْرِضْنَ عَلَىَّ بَنَاتِكُنَّ وَلاَ أَخَوَاتِكُنَّ ‏"‏ ‏.‏

Umm Habiba binti Abu Sufyon (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u: «Men: ‹Ey Allohning Rasuli, singlim Abu Sufyonning qizini nikohingizga oling›, dedim. Allohning Rasuli ﷺ: ‹Buni istaysanmi?›, dedilar. Men: ‹Ha, men sizga yolgʻiz egalik qilib turganim yoʻq, yaxshilikda menga sherik boʻladigan eng suyukli kishi — singlimdir›, dedim. Shunda Paygʻambar ﷺ: ‹Singling menga halol emas›, dedilar. Men: ‹Ey Allohning Rasuli, Allohga qasamki, biz sizni Durra binti Abu Salamaga uylanmoqchi ekansiz deb gaplashardik›, dedim. U zot: ‹Umm Salamaning qizinimi?›, dedilar. Men: ‹Ha›, dedim. U zot: ‹Allohga qasamki, u mening tarbiyamdagi oʻgay qizim boʻlmaganida ham menga halol boʻlmasdi. Zero u mening sut ogʻamning qizidir. Suvayba meni ham, Abu Salamani ham emizgan. Bas, menga qizlaringizni ham, singillaringizni ham taklif qilmanglar›, dedilar», dedi.Умм Ҳабиба бинти Абу Суфён (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у: «Мен: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, синглим Абу Суфённинг қизини никоҳингизга олинг›, дедим. Аллоҳнинг Расули ﷺ: ‹Буни истайсанми?›, дедилар. Мен: ‹Ҳа, мен сизга ёлғиз эгалик қилиб турганим йўқ, яхшиликда менга шерик бўладиган энг суюкли киши — синглимдир›, дедим. Шунда Пайғамбар ﷺ: ‹Синглинг менга ҳалол эмас›, дедилар. Мен: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, Аллоҳга қасамки, биз сизни Дурра бинти Абу Саламага уйланмоқчи экансиз деб гаплашардик›, дедим. У зот: ‹Умм Саламанинг қизиними?›, дедилар. Мен: ‹Ҳа›, дедим. У зот: ‹Аллоҳга қасамки, у менинг тарбиямдаги ўгай қизим бўлмаганида ҳам менга ҳалол бўлмасди. Зеро у менинг сут оғамнинг қизидир. Сувайба мени ҳам, Абу Саламани ҳам эмизган. Бас, менга қизларингизни ҳам, сингилларингизни ҳам таклиф қилманглар›, дедилар», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ الْمِصْرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، وَعُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو عَبِيدَةَ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَمْعَةَ، عَنْ أُمِّهِ، زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أَزْوَاجَ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كُلَّهُنَّ خَالَفْنَ عَائِشَةَ وَأَبَيْنَ أَنْ يَدْخُلَ عَلَيْهِنَّ أَحَدٌ بِمِثْلِ رَضَاعَةِ سَالِمٍ مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ وَقُلْنَ وَمَا يُدْرِينَا لَعَلَّ ذَلِكَ كَانَتْ رُخْصَةً لِسَالِمٍ وَحْدَهُ ‏.‏

Zaynab bint Abu Salama (rahimahalloh)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺning ayollari — barchasi Oishaga qarshi chiqib, Abu Huzayfaning ozod qilingan quli Solimning emizilishi kabi emizish bilan biror kishining oldilariga kirishidan bosh tortdilar va: «Bilmaymiz, ehtimol bu faqat Solimning oʻziga berilgan ruxsat boʻlgandir», dedilar.Зайнаб бинт Абу Салама (раҳимаҳаллоҳ)дан ривоят қилинади: Набий ﷺнинг аёллари — барчаси Оишага қарши чиқиб, Абу Ҳузайфанинг озод қилинган қули Солимнинг эмизилиши каби эмизиш билан бирор кишининг олдиларига киришидан бош тортдилар ва: «Билмаймиз, эҳтимол бу фақат Солимнинг ўзига берилган рухсат бўлгандир», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ هَذِهِ الأَحَادِيثَ الثَّلاَثَةَ، قَالَتْ زَيْنَبُ دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ تُوُفِّيَ أَبُوهَا أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍ، فَدَعَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِطِيبٍ فِيهِ صُفْرَةٌ خَلُوقٌ أَوْ غَيْرُهُ فَدَهَنَتْ مِنْهُ جَارِيَةً، ثُمَّ مَسَّتْ بِعَارِضَيْهَا، ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ، غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثِ لَيَالٍ، إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ‏"‏‏.‏

(Zaynab bint Abu Salama (Humayd ibn Nofiʼga bu uchta hadisni) xabar berdi:) Men Ummu Habiba(ning) — Paygʻambar ﷺning zavjasining — oldiga, uning otasi Abu Sufyon ibn Harb vafot etgan paytda, kirdim. Ummu Habiba — ichida sariqlik (xaluq yoki boshqa) boʻ lgan xushboʻ ylik (atir) soʻrab, undan bir joriyaga surdi, soʻng oʻ z yuzlariga (yonoqlariga) tegizdi, soʻng: «Allohga qasamki, mening atirga hojatim yoʻq; faqat men Rasululloh ﷺni: ‹Allohga va oxirat kuniga iymon keltiradigan bir ayolga — bir oʻ likka uch kechadan ortiq motam tutishi halol emas; magar er (uchun) — toʻ rt oy-u oʻ n (kun)› deb aytayotganlarini eshitganman» dedi.(Зайнаб бинт Абу Салама (Ҳумайд ибн Нофиъга бу учта ҳадисни) хабар берди:) Мен Умму Ҳабиба(нинг) — Пайғамбар ﷺнинг завжасининг — олдига, унинг отаси Абу Суфён ибн Ҳарб вафот этган пайтда, кирдим. Умму Ҳабиба — ичида сариқлик (халуқ ёки бошқа) бў лган хушбў йлик (атир) сўраб, ундан бир жорияга сурди, сўнг ў з юзларига (ёноқларига) тегизди, сўнг: «Аллоҳга қасамки, менинг атирга ҳожатим йўқ; фақат мен Расулуллоҳ ﷺни: ‹Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирадиган бир аёлга — бир ў ликка уч кечадан ортиқ мотам тутиши ҳалол эмас; магар эр (учун) — тў рт ой-у ў н (кун)› деб айтаётганларини эшитганман» деди.

أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ زَيْنَبَ بِنْتَ أَبِي سَلَمَةَ، أَخْبَرَتْهُ عَنْ أُمِّهَا أُمِّ سَلَمَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ امْرَأَةً مِنْ أَسْلَمَ يُقَالُ لَهَا سُبَيْعَةُ كَانَتْ تَحْتَ زَوْجِهَا فَتُوُفِّيَ عَنْهَا وَهِيَ حُبْلَى فَخَطَبَهَا أَبُو السَّنَابِلِ بْنُ بَعْكَكٍ فَأَبَتْ أَنْ تَنْكِحَهُ فَقَالَ مَا يَصْلُحُ لَكِ أَنْ تَنْكِحِي حَتَّى تَعْتَدِّي آخِرَ الأَجَلَيْنِ ‏.‏ فَمَكَثَتْ قَرِيبًا مِنْ عِشْرِينَ لَيْلَةً ثُمَّ نُفِسَتْ فَجَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ انْكِحِي ‏"‏ ‏.‏

Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Aslam qabilasidan Subaya deb ataladigan bir ayol erining nikohida edi. Eri vafot etganda u homilador edi. Abus-Sanobil ibn Baʼkak unga sovchi qoʻydi, ammo u unga turmushga chiqishdan bosh tortdi. U: «Sen ikki muddatning uzunrogʻini idda saqlamaguningcha turmushga chiqishing durust boʻlmaydi», dedi. U yigirma kunlarcha oʻtgach tugʻdi. Soʻng Rasululloh ﷺ huzurlariga keldi. U zot: «Turmushga chiqaver», dedilar.Умму Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аслам қабиласидан Субая деб аталадиган бир аёл эрининг никоҳида эди. Эри вафот этганда у ҳомиладор эди. Абус-Санобил ибн Баъкак унга совчи қўйди, аммо у унга турмушга чиқишдан бош тортди. У: «Сен икки муддатнинг узунроғини идда сақламагунингча турмушга чиқишинг дуруст бўлмайди», деди. У йигирма кунларча ўтгач туғди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келди. У зот: «Турмушга чиқавер», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ بِهَذِهِ الأَحَادِيثِ الثَّلاَثَةِ، قَالَتْ زَيْنَبُ دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ تُوُفِّيَ أَبُوهَا أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍ فَدَعَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِطِيبٍ فَدَهَنَتْ مِنْهُ جَارِيَةً ثُمَّ مَسَّتْ بِعَارِضَيْهَا ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ تَحِدُّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثِ لَيَالٍ إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ‏"‏ ‏.‏

Umm Habiba (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Zaynab bint Abu Salama aytadi: Otasi Abu Sufyon ibn Harb vafot etganida men Nabiy ﷺning zavjalari Umm Habiba huzuriga kirdim. Umm Habiba xushboʻy narsa keltirtirib, undan bir choʻriga surtdi, soʻng oʻz yuziga tekkizdi. Keyin: «Vallohi, menga xushboʻy narsaning hojati yoʻq, faqat men Rasululloh ﷺning: ‹Allohga va oxirat kuniga imon keltiradigan ayolga bir oʻlik ustida uch kechadan ortiq motam tutish halol emas, eri ustida esa toʻrt oyu oʻn kun tutadi›, deganlarini eshitganman», dedi.Умм Ҳабиба (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Зайнаб бинт Абу Салама айтади: Отаси Абу Суфён ибн Ҳарб вафот этганида мен Набий ﷺнинг завжалари Умм Ҳабиба ҳузурига кирдим. Умм Ҳабиба хушбўй нарса келтиртириб, ундан бир чўрига суртди, сўнг ўз юзига теккизди. Кейин: «Валлоҳи, менга хушбўй нарсанинг ҳожати йўқ, фақат мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Аллоҳга ва охират кунига имон келтирадиган аёлга бир ўлик устида уч кечадан ортиқ мотам тутиш ҳалол эмас, эри устида эса тўрт ою ўн кун тутади›, деганларини эшитганман», деди.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْدَانَ بْنِ عِيسَى بْنِ مَعْدَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَعْيَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ، مَوْلَى الأَنْصَارِ عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، مِنْ قُرَيْشٍ جَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنَّ ابْنَتِي تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا وَقَدْ خِفْتُ عَلَى عَيْنِهَا وَهِيَ تُرِيدُ الْكُحْلَ فَقَالَ ‏"‏ قَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ تَرْمِي بِالْبَعْرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ وَإِنَّمَا هِيَ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ لِزَيْنَبَ مَا رَأْسُ الْحَوْلِ قَالَتْ كَانَتِ الْمَرْأَةُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا هَلَكَ زَوْجُهَا عَمَدَتْ إِلَى شَرِّ بَيْتٍ لَهَا فَجَلَسَتْ فِيهِ حَتَّى إِذَا مَرَّتْ بِهَا سَنَةٌ خَرَجَتْ فَرَمَتْ وَرَاءَهَا بِبَعْرَةٍ ‏.‏

Umm Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Qurayshdan bir ayol Rasululloh ﷺ huzuriga kelib: «Qizimning eri vafot etdi, men uning koʻzidan qoʻrqyapman, u surma qoʻymoqchi», dedi. U zot: «Biringiz yil oxirida tezak otar edingiz. Aslida u toʻrt oyu oʻn kundir», dedilar. Men Zaynabga: «Yil oxiri nima?» dedim. U dedi: «Johiliyat davrida ayolning eri halok boʻlsa, u oʻzining eng yomon uyiga borib, oʻsha yerda oʻtirar, bir yil oʻtgach chiqib, orqasiga tezak otar edi».Умм Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Қурайшдан бир аёл Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб: «Қизимнинг эри вафот этди, мен унинг кўзидан қўрқяпман, у сурма қўймоқчи», деди. У зот: «Бирингиз йил охирида тезак отар эдингиз. Аслида у тўрт ою ўн кундир», дедилар. Мен Зайнабга: «Йил охири нима?» дедим. У деди: «Жоҳилият даврида аёлнинг эри ҳалок бўлса, у ўзининг энг ёмон уйига бориб, ўша ерда ўтирар, бир йил ўтгач чиқиб, орқасига тезак отар эди».