Zaynab bint Jahsh al-Asadiya

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، وَعَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ التَّيْمِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، كُلُّهُمْ عَنْ مُعْتَمِرٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ حَبِيبٍ - حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي، حَدَّثَنَا أَبُو مِجْلَزٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا تَزَوَّجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم زَيْنَبَ بِنْتَ جَحْشٍ دَعَا الْقَوْمَ فَطَعِمُوا ثُمَّ جَلَسُوا يَتَحَدَّثُونَ - قَالَ - فَأَخَذَ كَأَنَّهُ يَتَهَيَّأُ لِلْقِيَامِ فَلَمْ يَقُومُوا فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ قَامَ فَلَمَّا قَامَ قَامَ مَنْ قَامَ مِنَ الْقَوْمِ ‏.‏ زَادَ عَاصِمٌ وَابْنُ عَبْدِ الأَعْلَى فِي حَدِيثِهِمَا قَالَ فَقَعَدَ ثَلاَثَةٌ وَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم جَاءَ لِيَدْخُلَ فَإِذَا الْقَوْمُ جُلُوسٌ ثُمَّ إِنَّهُمْ قَامُوا فَانْطَلَقُوا - قَالَ - فَجِئْتُ فَأَخْبَرْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُمْ قَدِ انْطَلَقُوا - قَالَ - فَجَاءَ حَتَّى دَخَلَ فَذَهَبْتُ أَدْخُلُ فَأَلْقَى الْحِجَابَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ - قَالَ - وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلاَّ أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏ إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمًا‏}‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Zaynab binti Jahshga uylanganlarida, qavmni (taomga) chaqirdilar, ular taom yeb, soʻngra suhbatlashib oʻtirib qolishdi. (U zot) goʻyo turishga tayyorlangandek boʻldilar, lekin ular turishmadi. (U zot) buni koʻrganlarida oʻrnidan turdilar, (u zot) turganlarida qavmdan turguvchilar turdi. Osim va Ibn Abdulaʼlo oʻz hadislarida shuni ziyoda qilishdi: Uchta (kishi) oʻtirib qoldi. Nabiy ﷺ (uyga) kirmoqchi boʻlib keldilar, lekin qavm oʻtirgan edi. Soʻng ular oʻrnidan turib ketishdi. Men kelib, Nabiy ﷺ ga ularning ketganini xabar berdim. (U zot) kelib, kirdilar. Men ham kirmoqchi boʻldim, lekin (u zot) men bilan oʻzlarining orasiga hijob (parda) tashladilar. Va Alloh azza va jalla shu (oyat)ni nozil qildi: {Ey iymon keltirganlar! Nabiy uylariga taomga taklif etilmaguningizcha va (taom) pishishini kutib oʻtirmagan holda kirmanglar} oyatidan to {Albatta bu Alloh nozdida ulugʻ (gunoh)dir} (Ahzob 53) (degan soʻzigacha).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Зайнаб бинти Жаҳшга уйланганларида, қавмни (таомга) чақирдилар, улар таом еб, сўнгра суҳбатлашиб ўтириб қолишди. (У зот) гўё туришга тайёрлангандек бўлдилар, лекин улар туришмади. (У зот) буни кўрганларида ўрнидан турдилар, (у зот) турганларида қавмдан тургувчилар турди. Осим ва Ибн Абдулаъло ўз ҳадисларида шуни зиёда қилишди: Учта (киши) ўтириб қолди. Набий ﷺ (уйга) кирмоқчи бўлиб келдилар, лекин қавм ўтирган эди. Сўнг улар ўрнидан туриб кетишди. Мен келиб, Набий ﷺ га уларнинг кетганини хабар бердим. (У зот) келиб, кирдилар. Мен ҳам кирмоқчи бўлдим, лекин (у зот) мен билан ўзларининг орасига ҳижоб (парда) ташладилар. Ва Аллоҳ азза ва жалла шу (оят)ни нозил қилди: {Эй иймон келтирганлар! Набий уйларига таомга таклиф этилмагунингизча ва (таом) пишишини кутиб ўтирмаган ҳолда кирманглар} оятидан то {Албатта бу Аллоҳ ноздида улуғ (гуноҳ)дир} (Аҳзоб 53) (деган сўзигача).

وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ إِنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ أَنَا أَعْلَمُ النَّاسِ، بِالْحِجَابِ لَقَدْ كَانَ أُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ يَسْأَلُنِي عَنْهُ ‏.‏ قَالَ أَنَسٌ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَرُوسًا بِزَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ - قَالَ - وَكَانَ تَزَوَّجَهَا بِالْمَدِينَةِ فَدَعَا النَّاسَ لِلطَّعَامِ بَعْدَ ارْتِفَاعِ النَّهَارِ فَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَلَسَ مَعَهُ رِجَالٌ بَعْدَ مَا قَامَ الْقَوْمُ حَتَّى قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمَشَى فَمَشَيْتُ مَعَهُ حَتَّى بَلَغَ بَابَ حُجْرَةِ عَائِشَةَ ثُمَّ ظَنَّ أَنَّهُمْ قَدْ خَرَجُوا فَرَجَعَ وَرَجَعْتُ مَعَهُ فَإِذَا هُمْ جُلُوسٌ مَكَانَهُمْ فَرَجَعَ فَرَجَعْتُ الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ حُجْرَةَ عَائِشَةَ فَرَجَعَ فَرَجَعْتُ فَإِذَا هُمْ قَدْ قَامُوا فَضَرَبَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ بِالسِّتْرِ وَأَنْزَلَ اللَّهُ آيَةَ الْحِجَابِ.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men odamlar orasida hijob (oyati) haqida eng yaxshi biluvchiman. Ubay ibn Kaʼb mendan u haqda soʻrar edi. Anas dedi: Rasululloh ﷺ Zaynab binti Jahshga kuyov boʻlib tongni qarshiladilar — (u zot) unga Madinada uylangan edilar. Kun koʻtarilgach, (u zot) odamlarni taomga chaqirdilar. Rasululloh ﷺ oʻtirdilar, qavm turib ketganidan keyin ham baʼzi kishilar u zot bilan birga oʻtiraverdi, hatto Rasululloh ﷺ oʻrnidan turdilar. (U zot) yurdilar, men ham birga yurdim, toki (u zot) Oishaning hujrasi eshigiga yetdilar. Soʻng (u zot) ular chiqib ketgandir, deb oʻylab qaytdilar, men ham birga qaytdim. Lekin ular oʻz joylarida oʻtirgan edi. (U zot) yana qaytdilar, men ham ikkinchi marotaba qaytdim, toki (u zot) Oishaning hujrasiga yetdilar, soʻng qaytdilar, men ham qaytdim. Bu safar ular oʻrnidan turgan edi. Shunda (u zot) men bilan oʻzlarining orasiga parda tushdilar va Alloh hijob oyatini nozil qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен одамлар орасида ҳижоб (ояти) ҳақида энг яхши билувчиман. Убай ибн Каъб мендан у ҳақда сўрар эди. Анас деди: Расулуллоҳ ﷺ Зайнаб бинти Жаҳшга куёв бўлиб тонгни қаршиладилар — (у зот) унга Мадинада уйланган эдилар. Кун кўтарилгач, (у зот) одамларни таомга чақирдилар. Расулуллоҳ ﷺ ўтирдилар, қавм туриб кетганидан кейин ҳам баъзи кишилар у зот билан бирга ўтираверди, ҳатто Расулуллоҳ ﷺ ўрнидан турдилар. (У зот) юрдилар, мен ҳам бирга юрдим, токи (у зот) Оишанинг ҳужраси эшигига етдилар. Сўнг (у зот) улар чиқиб кетгандир, деб ўйлаб қайтдилар, мен ҳам бирга қайтдим. Лекин улар ўз жойларида ўтирган эди. (У зот) яна қайтдилар, мен ҳам иккинчи маротаба қайтдим, токи (у зот) Оишанинг ҳужрасига етдилар, сўнг қайтдилар, мен ҳам қайтдим. Бу сафар улар ўрнидан турган эди. Шунда (у зот) мен билан ўзларининг орасига парда тушдилар ва Аллоҳ ҳижоб оятини нозил қилди.