حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ الْبَغْدَادِيُّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنِ إِسْرَائِيلَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ‏:‏ رَأَيْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم، مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ عَلَى يَسَارِهِ‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺni oydin bir kechada koʻrdim. Bas, men goh Rasululloh ﷺga, goh oyga qaray boshladim. U zotning ustida qizil hulla (kiyim) bor edi. Nogahon u zot menga oydan ham koʻra koʻrkamroq (chiroyliroq) koʻrindilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir, biz uni faqat Ashʼasning hadisi sifatidagina bilamiz.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺни ойдин бир кечада кўрдим. Бас, мен гоҳ Расулуллоҳ ﷺга, гоҳ ойга қарай бошладим. У зотнинг устида қизил ҳулла (кийим) бор эди. Ногаҳон у зот менга ойдан ҳам кўра кўркамроқ (чиройлироқ) кўриндилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Ашъаснинг ҳадиси сифатидагина биламиз.

حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ‏:‏ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ أَلا أُحَدِّثُكُمْ بِأَكْبَرِ الْكَبَائِرِ‏؟‏ قَالُوا‏:‏ بَلَى يَا رَسُولَ اللهِ قَالَ‏:‏ الإِشْرَاكُ بِاللَّهِ، وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ قَالَ‏:‏ وَجَلَسَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، وَكَانَ مُتَّكِئًا، قَالَ‏:‏ وَشَهَادَةُ الزُّورِ، أَوْ قَوْلُ الزُّورِ، قَالَ‏:‏ فَمَا زَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم، يَقُولُهَا حَتَّى قُلْنَا‏:‏ لَيْتَهُ سَكَتَ‏.‏

Abu Bakra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlarga eng katta gunohlarni aytib bermayinmi?» dedilar. Ular: «Albatta, ey Rasululloh!» dedilar. U zot: «Allohga shirk keltirish va ota-onaga oqlik qilishdir», dedilar. (Roviy) aytdi: U zot suyanib oʻtirgan edilar, soʻng oʻtirib oldilar-da: «Ogʻoh boʻlinglar, yolgʻon guvohlik berish», yoxud: «yolgʻon soʻz aytishdir», dedilar. (Roviy) aytdi: Rasululloh ﷺ buni shu qadar takrorlayverdilarki, hatto biz: «Koshki, jim tursalar edi», deb qoldik. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻarib sahihdir.Абу Бакра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизларга энг катта гуноҳларни айтиб бермайинми?» дедилар. Улар: «Албатта, эй Расулуллоҳ!» дедилар. У зот: «Аллоҳга ширк келтириш ва ота-онага оқлик қилишдир», дедилар. (Ровий) айтди: У зот суяниб ўтирган эдилар, сўнг ўтириб олдилар-да: «Оғоҳ бўлинглар, ёлғон гувоҳлик бериш», ёхуд: «ёлғон сўз айтишдир», дедилар. (Ровий) айтди: Расулуллоҳ ﷺ буни шу қадар такрорлайвердиларки, ҳатто биз: «Кошки, жим турсалар эди», деб қолдик. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғариб саҳиҳдир.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الأَقْمَرِ، عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ، قَالَ‏:‏ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ أَمَّا أَنَا، فَلا آكُلُ مُتَّكِئًا‏.‏

Abu Juhayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim biror yaxshi odat yoʻlga qoʻysa va oʻzidan keyin unga amal qilinsa, unga oʻz ajri hamda ularning ajri kabi ajr boʻladi, ularning ajrlaridan esa hech narsa kamaymaydi. Kim biror yomon odat yoʻlga qoʻysa va oʻzidan keyin unga amal qilinsa, uning zimmasiga oʻz vaboli hamda ularning vaboli kabi vabol boʻladi, ularning vabollaridan esa hech narsa kamaymaydi», dedilar.Абу Жуҳайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бирор яхши одат йўлга қўйса ва ўзидан кейин унга амал қилинса, унга ўз ажри ҳамда уларнинг ажри каби ажр бўлади, уларнинг ажрларидан эса ҳеч нарса камаймайди. Ким бирор ёмон одат йўлга қўйса ва ўзидан кейин унга амал қилинса, унинг зиммасига ўз ваболи ҳамда уларнинг ваболи каби вабол бўлади, уларнинг ваболларидан эса ҳеч нарса камаймайди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الأَقْمَرِ، قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ أَبَا جُحَيْفَةَ، يَقُولُ‏:‏ قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم‏:‏ لا آكُلُ مُتَّكِئًا‏.‏

(Abu Juhayfa (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Men suyanib (yonboshlab) yemayman» dedilar.(Абу Жуҳайфа (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Мен суяниб (ёнбошлаб) емайман» дедилар.

حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ‏:‏ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مُتَّكِئًا عَلَى وِسَادَةٍ،‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺni chap tomonlariga, yostiqqa suyangan holda koʻrdim. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Bu hadisni bir necha kishi Isroildan, u Simokdan, u Jobir ibn Samuradan rivoyat qilib: «Men Nabiy ﷺni yostiqqa suyangan holda koʻrdim», deganlar va «chap tomonlariga» (degan)ni zikr qilmaganlar.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺни чап томонларига, ёстиққа суянган ҳолда кўрдим. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Бу ҳадисни бир неча киши Исроилдан, у Симокдан, у Жобир ибн Самурадан ривоят қилиб: «Мен Набий ﷺни ёстиққа суянган ҳолда кўрдим», деганлар ва «чап томонларига» (деган)ни зикр қилмаганлар.