Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Choʻl ahlidan Zohir ismli bir kishi bor edi. U Nabiy ﷺga choʻldan sovgʻa keltirar, Nabiy ﷺ esa u chiqib ketmoqchi boʻlganida uni yoʻl anjomlari bilan jihozlab qoʻyardilar. Nabiy ﷺ: «Zohir bizning choʻlimizdir, biz esa uning shahrimizmiz», dedilar. U zot uni yaxshi koʻrardilar, u kishi esa xunuk bir odam edi. Bir kuni Nabiy ﷺ uning oldiga keldilar, u oʻz molini sotayotgan edi. U zot uni orqasidan quchoqlab oldilar, u esa ularni koʻrmasdi. U: «Bu kim? Meni qoʻyib yubor!» dedi. Soʻng oʻgirilib qaradi va Nabiy ﷺni tanidi. Tanigach, orqasini Nabiy ﷺning koʻkraklariga tekkizishdan oʻzini tortmadi. Nabiy ﷺ: «Bu qulni kim sotib oladi?» deya boshladilar. U: «Ey Allohning Rasuli, u holda, Allohga qasamki, meni kasod (xaridorsiz) topasiz», dedi. Nabiy ﷺ: «Lekin Allohning huzurida sen kasod emassan», dedilar. Yoki: «Sen Allohning huzurida qadrlisan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Чўл аҳлидан Зоҳир исмли бир киши бор эди. У Набий ﷺга чўлдан совға келтирар, Набий ﷺ эса у чиқиб кетмоқчи бўлганида уни йўл анжомлари билан жиҳозлаб қўярдилар. Набий ﷺ: «Зоҳир бизнинг чўлимиздир, биз эса унинг шаҳримизмиз», дедилар. У зот уни яхши кўрардилар, у киши эса хунук бир одам эди. Бир куни Набий ﷺ унинг олдига келдилар, у ўз молини сотаётган эди. У зот уни орқасидан қучоқлаб олдилар, у эса уларни кўрмасди. У: «Бу ким? Мени қўйиб юбор!» деди. Сўнг ўгирилиб қаради ва Набий ﷺни таниди. Танигач, орқасини Набий ﷺнинг кўкракларига теккизишдан ўзини тортмади. Набий ﷺ: «Бу қулни ким сотиб олади?» дея бошладилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, у ҳолда, Аллоҳга қасамки, мени касод (харидорсиз) топасиз», деди. Набий ﷺ: «Лекин Аллоҳнинг ҳузурида сен касод эмассан», дедилар. Ёки: «Сен Аллоҳнинг ҳузурида қадрлисан», дедилар.